آپدیتهای بخش اورژانس – Telegram
آپدیتهای بخش اورژانس
1.69K subscribers
90 photos
21 videos
17 files
104 links
دانایی توانایی است
رسانه آموزشی با محتوای علمی تخصصی، اصیل و به روز بخش اورژانس.
معرفی کیس، نحوه برخورد با بیماریهای اورژانس توسط دکتر سیدحسینی دانشیار طب اورژانس دانشگاه علوم پزشکی تهران
مدرس دوره های ATLS ،POCUS
ارتباط با مدیر کانال: @jshosseini
Download Telegram
چگونه یک #پزشک_اورژانس موفق باشیم
قسمت سوم: کار تیمی و ارتباطات قوی
هیچ کس در اورژانس به تنهایی قهرمان نیست...

هیچ پزشک اورژانسی در خلا کار نمی کند. بخش اورژانس به مثابه یک ارکستر سنفونی است که پزشک اورژانس در نقش رهبر اکستر نقش ایفا می کند. حال اگر یکی از سازها ناکوک باشد کار کل ارکستر خراب می شود. پزشک اورژانس موفق، پزشکی نیست که فقط باسواد باشد، تشخیص خوب بدهد و خوب پروسیجر انجام دهد. این مهارت ها لازمند اما کافی نیستند. داشتن روحیه کار تیمی و ارتباطات قوی نیز لازمه موفقیت در کار است. لازم است که با متخصصان دیگر، فراگیران، پرستاران، بیماربران، نگهبانان و پرسنل آمبولانس ارتباط خوبی بتوانید برقرار کنید تا این ارکستر بتواند در نهایت موسیقی دلنوازی تولید کند. برای داشتن ارتباط خوب، مهارت شنیدن از صحبت کردن مهم تر است. باید شنونده بهتری باشید. باید بشنوید ، تحلیل کنید و عمل کنید.

👈 یادتان باشد:
هیچ قهرمانی در اورژانس به تنهایی نمی جنگد.
اعتماد محور عملکرد سریع است.

@emedupdates
7👍1
چگونه یک #پزشک_اورژانس موفق باشیم
قسمت چهارم: یادگیری مداوم
زگهواره تا گور دانش بجوی......

در اورژانس باید برای طیف وسیعی از بیماریها و پروسیجرها آمادگی داشته باشید. در قسمت اول اشاره شد که داشتن دانش و مهارت برای حفظ خونسردی لازم است. برای تقویت دانش و مهارتهای خود نباید از یادگیری مداوم غافل باشید. طب اورژانس علم وسیع و متنوعی است. سه سال دستیاری شما برای کسب دانش و مهارت در همه زمینه ها کافی نیست. بنابراین شما پس از فارغ التحصیلی وارد سال های دیگری از دستیاری خود می شوید. هم باید از بیماران خود چیزهای زیادی یاد بگیرید و هم تا میتوانید مطالعه کنید. هر روز از خود سوال کنید امروز چه یاد گرفتم و چه چیزی در آینده باید یاد بگیرم؟ دانش پزشکی در یک جا نمی ماند و مرتب در حال تغییر است. بنابراین اگر مداوم مطالعه نکنید از علم روز جدا می مانید. خود را به کتب رفرانس محدود نکنید و آخرین مقالات چاپ شده در مجلات معبر رشته خود را نیز مطالعه کنید .اگر فرصت ندارید می توانید از خلاصه مقالات استفاده کنید. در کارگاه های مختلف مهارتی و برنامه های شبیه سازی شرکت کنید و سعی کنید همیشه یادگیرنده فعالی باشید. در بیمارستان تان اگر گروه های آموزشی دیگر برنامه ای برگزار می کنند سعی کنید در آنها شرکت کنید و از دانش همکاران رشته های دیگر نیز بهره ببرید.

👈 یادتان باشد:
علم طب اورژانس همیشه در حال حرکت است از آن عقب نمانید.
یادگیری سوخت بقای حرفه شماست.
از صرف وقت و هزینه برای یادگیری ابا نداشته باشید.
مهارت ذاتی نیست بلگه قابل یادگیری است

@emedupdates
4👍2
چگونه یک #پزشک_اورژانس موفق باشیم
قسمت پنجم: توانایی چند وظیفه‌ای (Multitasking)
توانایی چندوظیفه‌ای شرط بقاست .....

شرایط اورژانس مرتب در حال تغییر است. باید بتوانید سریع واکنش دهید، زمان بندی را رعایت کنید و از حواس پرتی خودداری نمایید. چند وظیفگی یعنی بتوانید همزمان بیمار الف را ویزیت کنید، آزمایشات بیمار ب را تفسیر کنید و پاسخ سوال پرستار رو بدهید. باید بتوانید به راحتی بین وظایف مختلف خود جابجا شوید بدون اینکه خللی در هر وظیفه ای ایجاد شود. اگر با بیماری صحبت می کنید انتظار اینکه ناگهان او را ترک کنید و به وظیفه دیگری بپردازید و دوباره به بیمار قبلی برگردید را داشته باشید. حفظ خونسردی تا حدود زیادی می تواند با موفقیت در انجام وظایف مختلف بصورت همزمان کمک نماید.

👈 یادتان باشد:
در اورژانس همیشه چند بیمار و چند تصمیم همزمان منتظر شما هستند.
توانایی کنترل موقعیتها نیازمند نظم ذهنی است.

@emedupdates
5👍2
چگونه یک #پزشک_اورژانس موفق باشیم
قسمت ششم: هوش هیجانی و درک بین‌فردی
بیمارتان را درک کنید، او به چیزی بیش از دانش شما نیاز دارد .....

کار اورژانس فقط تشخیص و درمان نیست. حالتِ ذهنی، عاطفی، ارتباط با بیمار و خانواده بسیار مهم است. افراد موفق می دانند که وقتی استرس و نگرانی در چشمان یک بیمار و همراهش موج می زند، چقدر رفتار و گفتار مهربانانه و توام با همدلی میتوانند در شناخت و کیفیت برقراری ارتباط موثر باشد. بر خلاف تصور عام، پزشک خوب بودن فقط داشتن دانش و مهارت نیست بلکه مهارت انسان بودن هم مهم است. بیشتر شکایات قانونی از پزشکان به نقص برقراری این ارتباط بر می گردد. اگر به بیمارتان توجه کافی نکرده اید، اتفاقی بیفتد همراهش این را ناشی از نادیده گرفتن وی می بیند. پس از فوت یک بیمار در اورژانس حتما چند دقیقه ای را برای صحبت با همراهان بیمار صرف کنید و سعی کنید ضمن توضیح سیر درمان منجر به فوت، همدلی خود را با خانواده وی نشان دهید. گاه همین همدلی موثر از شکایت علیه شما جلوگیری میکند. داشتن این مهارت برقراری ارتباط فقط برای بیماران نیست. با همکاران و فراگیران نیز باید مهارتهای برقراری ارتباط حرفه ای را رعایت کرد. داشتن یک ارتباط موثر استرس را کم می کند و به ایجاد اعتماد موثر بین فردی کمک می کند.

👈 یادتان باشد:
بیماران شما علاوه بر تخصص شما به همدلی و انسانیت نیز نیاز دارند.
ارتباط موثر از خیلی سوءتفاهم های بعدی پیشگیری می نماید.

@emedupdates
6👍3
چگونه یک #پزشک_اورژانس موفق باشیم
قسمت هفتم: رهبری و مسئولیت‌پذیری
شما یک رهبر ذاتی هستید....

حتی اگر در موقعیت رسمی رئیس بخش اورژانس نباشید، در شیفت خود باید رفتار یک رهبر را داشته باشید. رفتارتان، تصمیماتتان و آرامشتان بر رفتار دیگران تاثیر می گذارد. در مواجه با چالش های مختلف خیلی ها منتظرند ببینند شما چطور رفتار می کنید. اعتماد بنفس شما در روحیه تیم تان تاثیر بسیاری دارد. بنابراین باید بتوانید اعتماد فوری در تیم تان ایجاد کنید. داشتن خصوصیات رهبری میتواند از شما یک پزشک اورژانس بینظیر بسازد. واقعیت هم نشان داده که پزشکان اورژانس در موقعیت های رهبری می توانند خیلی خوب عمل کنند و برای احراز پست های مدیریتی یکی از بهترین متخصصان هستند. پس سعی کنید خصوصیات رهبری را در خود تقویت کنید. رهبر باید بتواند در مواقع لازم چینش تیم خود را تغییر دهد و یا مسئولیتهای جدیدی به افراد واگذار نماید.

👈 یادتان باشد:
در بحران، نگاه دیگران به شماست که چگونه رفتار می کنید.
رهبری یعنی آرام، شفاف و قاطع بودن
رهبری باشید که اعتماد ایجاد می کند، نه ترس.

@emedupdates
5👍2
چگونه یک #پزشک_اورژانس موفق باشیم
قسمت هشتم: تحمل ساعت‌های غیرمعمول و زندگی کاری متفاوت
سبک زندگی در این حرفه را بشناسید و با آن کنار بیایید .....

سبک کاری بخش اورژانس به صورت 24 ساعته و 7 روز هفته یعنی تعدادی از شیفتهایتان را باید شب بدهید. بیشتر پزشکان اورژانس با چالش شیفت‌های شبانه، تعطیلات و تغییرات سریع در الگوی خواب و بیداری روبه‌رو هستند. کار در شب و تعطیلات جزو ویژگیهای این رشته است. اگر از آن متنفر باشید، دچار فرسودگی شغلی خواهید شد. هنگام انتخاب شغل خود حتما این موضوع را برای خود روشن کنید. آنهایی که تمایل به کار منظم روزانه دارند رشته طب اورژانس برایشان مناسب نیست. لذا برای اینکه یک پزشک اورژانس موفق باشید، باید بتوانید بدن خود را با این شرایط کاری وفق دهید. اگر کسی با شما در مورد انتخاب رشته طب اورژانس مشورت میکند حتما در مورد این چالش با او صادق باشید. و البته بعضی ها همین کار شیفتی را ممکن است حسن بدانند چرا که ممکن است وقت های آزاد بیشتری برای انجام کارهای زندگی داشته باشند ولی اگر کسی دنبال یک برنامه کاری منظم است این شغل برایش خوب نیست. یک پزشک اورژانس موفق با خانواده و نزدیکان خود در مورد این شیوه زندگی باید صادق باشد و هنگام انتخاب شریک زندگی حتما شرایط کاری خود را برایش شرح دهد. برای حفظ سلامتی خود حتما قبل و بعد از شیفت های شب استراحت مناسبی داشته باشید و از ورزش های منظم هر چند سبک غافل نباشید.

👈 یادتان باشد:
سلامت باشید تا بتوانید سلامت را برای دیگران به ارمغان بیاورید.
برنامه دقیقی برای کنار آمدن با چالش های سلامتی شغل خود داشته باشید.

@emedupdates
4👍2
چگونه یک #پزشک_اورژانس موفق باشیم
قسمت نهم: اخلاق حرفه‌ای و درستکاری
در همه حال درست رفتار کنید ....

همان طور که قبلا گفته شد شرایط اورژانس همیشه در حال تغییر است و گاه بحران ها و چالش هایی پیش می‌آید که باعث میشود بعضی ها تحت فشار رفتار غیر حرفه ای از خود نشان دهند. بطور مثال هنگام انتوباسیون متوجه میشوید که چراغ لارنگوسکوپ کار نمی کند. به شدت عصبانی میشوید و بر سر پرستار یا کمک یا فراگیر عصبانیت خود را خالی میکنید. در این جا درست رفتار نکرده اید. رفتار درست در این موقع حفظ خونسردی، تعویض تیغه و پس از خاتمه بحران دادن بازخورد به تیم درمان در مورد نحوه آماده سازی است. اگر شما به عنوان رهبر تیم درمان عنان از کف بدهید دیگر از دست بقیه کاری بر نمی ‌آید. رعایت اخلاق حرفه ای و درست کاری حتی در شرایط بحران، ناراحتی و عصبانیت جزو خصوصیات یک پزشک موفق اورژانس هستند. رعایت مقررات و حفظ احترام بیمار و همکاران جزو لاینفکی از حرفه ماست. بنابراین یک پزشک اورژانس موفق سعی می کند در همه حال درست رفتار کند و شئون حرفه خود را حفظ نماید.
رعایت صداقت در مستندسازی نیز از مصداق های دیگر درست کاری است. فرض کنید بیماری به دلیل تجویز آنتی بیوتیک دچار واکنش آنافیلاکسی میشود. در این جا شما دستور درمان آنافیلاکسی را می گذارید و از ترس مسایل قانونی با هماهنگی یا بدون هماهنگی دستور تجویز آنتی بیوتیک را حذف می کنید. در اینجا نه تنها شما خود را از پیگیری قانونی نجات نداده اید، بلکه در صورت کشف عدم صداقت حتما خود را در مهلکه قانونی خطرناکتری خواهید انداخت. بنابراین آنچه اتفاق افتاده است را صادقانه در پرونده مستند سازی کنید. یادتان باشد صداقت در مستندسازی به معنی نوشتن جملات کنایه آمیز در جهت وارد کردن اتهام به سایر همکاران نیست. بنابراین تا جای ممکن از نوشتن جملات مذکور که بار قانونی دارد خودداری نمایید.

👈 یادتان باشد:
تحت فشار هم سعی کنید درست رفتار کنید.
صداقت در تصمیم و مستندسازی ان نشانه قدرت است، نه ضعف

@emedupdates
6👍2
چگونه یک #پزشک_اورژانس موفق باشیم
قسمت دهم: انعطاف پذیری
در بحران ها منعطف باشید .....

در مدیریت چالش‌های پیچیده ناشی از بحران ها و رویدادهای پیش بینی نشده، انعطاف‌پذیری یک ویژگی حیاتی است. انعطاف‌پذیری به افراد اجازه می‌دهد تا به سرعت و به طور مؤثر به شرایط متغیر پاسخ دهند. در بحران‌های پویا، برنامه‌های واکنشی سختگیرانه می‌توانند مانع پیشرفت شوند و منجر به ناکارآمدی شوند.
همچنین انعطاف پذیری یعنی توانایی وفق دادن خود با تغییر شرایط. فکر کنید همین امروز رئیس بیمارستان یا رئیس بخش عوض شده و فردی منصوب شده که قبلا با او مشکل داشته اید. آیا دنیا به آخر رسیده؟ خیر باید سعی کنید انعطاف پذیر باشید و با شرایط مختلف که قابلیت تغییرش را ندارید کنار بیایید. مطالعات نشان داده افرادی که انعطاف پذیری بیشتری دارند کمتر دچار فرسودگی شغلی میشوند. انعطاف پذیری برای کسانیکه در موقعیت رهبری تیم درمان قرار دارند یک نیاز حیاتی است.


👈 یادتان باشد:
با نشان دادن انعطاف می توانید با چالش های مختلف برخورد خردورزانه تری داشته باشید.
انعطاف پذیر باشید تا دچار فرسودگی شغلی کمتری شوید.

در اینجا مجموعه پست های چگونه یک پزشک اورژانس موفق باشیم به پایان می رسد. هدف از این پست ها کمک به شما جهت بهبود موفقیت در حرفه تان هست. باز هم یادآوری می کنیم که خصوصیات ذکر شده تا حدود زیادی اکتسابی بوده و با تمرین و الگوبرداری از افراد موفق میتواند به مرور زمان به دست بیاید. برای موفق بودن در هر حرفه ای تلاش و ثابت قدم بودن یک اصل است. امیدوارم که مورد استفاده عزیزان قرار گرفته باشد. لطفا این کانال را به دیگران معرفی بفرمایید.


@emedupdates
5👍2
آیا طب اورژانس برای تو مناسب است؟

این مطلب از مجموعه مطالب انتخاب حرفه طب اورژانس از وب سایت EMRA ترجمه شده است. به نظرم رسید که می تواند برای کسانی که در ابتدای راه هستند و حتی کسانی که در ادامه راه تردید دارند مطلب مفیدی باشد. لذا برای این که بهتر خودتان را بشناسید و با خودتان صادق باشید و بفهمید که آیا برای این رشته ساخته شده اید یا نه حتما کامل بخوانید و آن را برای همکاران خود و نیز دانشجویانی که علاقه مند انتخاب این رشته هستند ارسال کنید.

👈 مقدمه
بسیاری از کسانی که وارد رشته‌ی طب اورژانس می‌شوند، با خودشان می‌گویند: «من عاشق تمام تخصص‌ها هستم!»
و همین عشق به تنوع، همان چیزی است که آن‌ها را به اورژانس می‌کشاند. طب اورژانس برای کسانی است که نمی‌خواهند در چهارچوب تنگ یک حوزه بمانند؛ کسانی که می‌خواهند از هر شاخه‌ی پزشکی، بخشی را لمس کنند.
اما این رشته برای همه مناسب نیست ـ و نویسنده این مطلب با دقت، مجموعه‌ای از پرسش‌ها را مطرح می‌کند تا به تو کمک کند بفهمی آیا واقعاً این مسیر برایت ساخته شده یا نه.

👈 از خودت بپرس:
وقتی از درِ بخش اورژانس وارد می‌شوی، آیا احساسی در درونت زنده می‌شود که می‌گوید: «من متعلق به اینجا هستم»؟
آیا فکر کردن به موقعیتی مثل تروما یا ایست قلبی، در تو موجی از آدرنالین و هیجان ایجاد می‌کند ـ نه ترس و انجماد؟
وقتی کسی در خیابان دچار حادثه می‌شود، آیا ناخودآگاه به سمتش می‌دوی یا عقب می‌کشی؟
آیا از فرایند تشخیص بیماری‌های مبهم و معماگونه لذت می‌بری ـ جایی که هیچ سرنخی قطعی نداری؟
آیا از کار در محیطی با چالش‌های فنی و بالینی متنوع لذت می‌بری ـ جایی که در هر شیفت باید از چندین مهارت متفاوت استفاده کنی؟
آیا از کار در فضایی پرسرعت، پرهیاهو، و غیرقابل پیش‌بینی انرژی می‌گیری یا خسته می‌شوی؟

اگر پاسخ بیشتر این پرسش‌ها برایت بله است، احتمالاً در اعماق وجودت به طب اورژانس تعلق داری. در این رشته، تو جان نجات می‌دهی، معما حل می‌کنی، درد را تسکین می‌دهی و در کنار آدم‌هایی می‌ایستی که در بدترین روز زندگی‌شان هستند.
اما تفاوت بزرگش با سایر تخصص‌ها این است که تو تمام این کارها را در بازه‌ی زمانی محدود و مشخص یک شیفت انجام می‌دهی.
در پایان شیفت، پرونده را می‌بندی، ماسکت را برمی‌داری، و می‌روی خانه ـ بدون اینکه بیمار فردا صبح دوباره در کلینیکت منتظر باشد.

👈 قابلیت جابه‌جایی و آزادی در حرفه
یکی از جذابیت‌های بزرگ این تخصص، قابلیت جابه‌جایی بالا است.
چون تو وابسته به پرونده‌ی بیماران ثابت یا مطب شخصی نیستی، می‌توانی در هر نقطه از کشور (یا حتی جهان) کار پیدا کنی. از بیمارستان شهری شلوغ تا بیمارستان کوچک روستایی، مهارت‌های تو قابل‌انتقال‌اند.
تو به‌نوعی «جهان‌وطن پزشکی» هستی ـ پزشک بحران، نه مکان.

👈 اگر از آشوب می‌ترسی، اینجا جای تو نیست
بیایید صادق باشیم:
اگر آشوب، تنوع، استرس یا مرگ تو را می‌ترساند،
اگر نیاز داری همیشه همه‌چیز تحت کنترل و قابل پیش‌بینی باشد،
اگر نمی‌توانی در ابهام تصمیم بگیری،
اگر وقتی بیمار می‌میرد، نمی‌توانی شب بخوابی،

آن‌وقت شاید طب اورژانس بهترین انتخاب برایت نباشد.
در اورژانس، باید یاد بگیری در دل بی‌نظمی، نظم بسازی.
باید بتوانی وسط خون، فریاد، و آژیرها، فکر شفاف و تصمیم درست داشته باشی.
و مهم‌تر از همه، باید بدانی چطور بعد از هر شیفت، خودت را دوباره از خاکستر روز قبل بلند کنی.

👈 مراقب فریب «سبک زندگی منعطف» باش
برخی افراد به اشتباه فکر می‌کنند طب اورژانس به‌خاطر «برنامه‌ی کاری منعطف» رشته‌ی راحتی است.
در ظاهر، بله ـ شیفت‌ها مشخص‌اند، تماس‌های پس از کار نداری، و می‌توانی برنامه‌ات را تنظیم کنی.
اما در واقعیت، این انعطاف ممکن است دقیقاً با زندگی شخصی‌ات در تضاد باشد:
وقتی همه‌ی خانواده تعطیل‌اند، تو سر کار هستی.
وقتی دیگران می‌خوابند، تو بیداری.
وقتی بیداری، آن‌ها خوابند.

بنابراین اگر فقط به خاطر «سبک زندگی» سراغ طب اورژانس می‌روی، اشتباه می‌کنی.
باید عاشق خودِ کار باشی ـ نه فقط ساعت‌های کاری‌اش.
چون اگر عشق واقعی نباشد، استرس و خستگی، دیر یا زود تو را می‌بلعد.

👈 توصیه الهام‌بخش
اگر می‌خواهی از نزدیک روح و جوهره‌ی این رشته را ببینی، مستند برنده‌ی جایزه‌ی امی 24.7.365 : تکامل طب اورژانس را تماشا کن. در این فیلم، تاریخ، فلسفه و قلب تپنده‌ی طب اورژانس را خواهی دید ـ همان چیزی که فقط کسی که یک شیفت شب اورژانس را پشت سر گذاشته، درک می‌کند.

منبع

@emerupdates
6👏2👍1
#فرسودگی_شغلی (Burnout) در #طب_اورژانس
قسمت اول

این مطلب نیز از مجموعه مطالب انتخاب حرفه طب اورژانس از وب سایت EMRA ترجمه شده است.بر هیچ کس پوشیده نیست که به خاطر شرایط کاری، احتمال فرسودگی شغلی در حرفه طب اورژانس بالاست. بنابراین چه خوب است با وقوف به این واقعیت راهکارهای مقابله و پیشگیری از آن را بدانیم:

👈 مقدمه
فرسودگی شغلی فقط یک واژه‌ی مد روز نیست؛ در طب اورژانس، یک خطر واقعی و روزمره است.
البته هیچ تخصصی از آن مصون نیست، اما وقتی محیط کاری ترکیبی از تقاضای بالا و کنترل اندک باشد، احتمال بروز فرسودگی تقریباً حتمی است ـ و این دقیقاً توصیف اورژانس است.
دکتر «مازلاک» (Maslach) و دکتر «لایتر» (Leiter) که از پیشگامان پژوهش در زمینه‌ی فرسودگی شغلی هستند، آن را به عنوان نوعی فرسایش در سه بُعد حیاتی تعریف می‌کنند:
1️⃣ فرسایش درگیری (Erosion of Engagement): یعنی از دست دادن شور و انرژی برای کار پزشکی.
2️⃣ فرسایش احساسی (Emotional Erosion): یعنی تبدیل شدن تدریجی شور و دلسوزی به بدبینی، طعنه و تلخی.
3️⃣ فرسایش تناسب (Erosion of Fit): یعنی احساس ناهماهنگی با محیط، احساس انزوا، و نداشتن حس تعلق.
و متأسفانه، طب اورژانس در صدر جدول فرسودگی شغلی بین تمام تخصص‌های پزشکی قرار دارد.

👈 آمار نگران‌کننده
در یکی از مطالعات ملی ایالات متحده، نرخ فرسودگی شغلی در پزشکان اورژانس بیش از سه برابر میانگین سایر پزشکان گزارش شده است.
حدود ۶۵٪ از پزشکان اورژانس گفته‌اند که حداقل یک علامت از علائم فرسودگی را تجربه می‌کنند.
یعنی دو نفر از هر سه نفر، درگیر خستگی روانی، بی‌احساسی یا حس بی‌فایدگی‌اند ـ حتی وقتی هنوز مشغول نجات جان دیگران هستند.
▫️اما نکته‌ی تراژیک‌تر این است:
بسیاری از آنها ادامه می‌دهند، بی‌آنکه کمک بخواهند. چون در فرهنگ اورژانس، هنوز نوعی سکوت قهرمانانه وجود دارد ـ انگار درخواست کمک، نشانه‌ی ضعف است.
درحالی‌که درست برعکس، درخواست کمک نشانه‌ی آگاهی است، نه شکست.

👈 شناخت و پیشگیری
پزشکان اورژانس باید یاد بگیرند فرسودگی را در خود و همکارانشان تشخیص دهند.
علائمش همیشه آشکار نیستند: ممکن است اول به شکل بی‌حوصلگی، خستگی دائمی، احساس پوچی، یا سردی نسبت به بیماران بروز کند.
گاهی حتی موفق‌ترین پزشک هم در درونش دارد آرام آرام می‌سوزد.

👈 راهکارهای سیستمی:
تنظیم برنامه‌های کاری هماهنگ با ریتم طبیعی بدن (Circadian Scheduling) می‌تواند خستگی را کاهش دهد.
مثلاً شیفت‌ها به جای عقب‌گرد، به صورت چرخش رو به جلو (روز ← عصر ←شب) تنظیم شوند تا بدن فرصت سازگاری پیدا کند.
کاهش ازدحام بیماران و مدیریت بهتر حجم مراجعه نیز از فشار روانی می‌کاهد.
حمایت سازمانی از پزشکانی که دچار بحران روانی‌اند، باید واقعی و محرمانه باشد ـ نه روی کاغذ.

👈 راهکارهای فردی:
ورزش منظم، تغذیه سالم، و خواب کافی سه پایه‌ی اصلی مقاومت در برابر فرسودگی‌اند.
داشتن روابط اجتماعی قوی، خانواده و دوستانی که بتوانی با آنها حرف بزنی، نقش حیاتی دارد.
تمرین‌های ذهن‌آگاهی (Mindfulness) و تأمل شخصی (Self-reflection) کمک می‌کنند افکار منفی کنترل شوند.
شرکت در برنامه‌های مشاوره‌ی محرمانه یا گروه‌های هم‌حمایتی به پزشکان اجازه می‌دهد بدون انگ‌خوردن، از کمک حرفه‌ای بهره ببرند.

👈 فراتر از بیمارستان
پزشکانی که فقط و فقط با کار خود تعریف می‌شوند، آسیب‌پذیرترند.
کسانی که علایق گوناگون، پروژه‌های تحقیقاتی، نویسندگی، یا فعالیت‌های داوطلبانه دارند، در برابر فرسودگی مقاوم‌تر هستند.
زندگی خارج از بیمارستان فقط تجمل نیست ـ نوعی بیمه‌نامه‌ی روانی است.
در حقیقت، هرچه دایره‌ی هویتت گسترده‌تر باشد، هر بحران شغلی ضربه‌ی کمتری به تو وارد می‌کند.
بنابراین، سفر برو، موسیقی گوش بده، کتاب بنویس، در کمیته‌ها شرکت کن، تحقیق کن، بخند ـ هر کاری که به تو یادآوری کند فراتر از روپوش سفیدت هستی.

@emedupdates
6👏1
#فرسودگی_شغلی (Burnout) در #طب_اورژانس
قسمت دوم

👈 آمار در رزیدنت‌ها
در یک مطالعه‌ی گسترده بر روی رزیدنت‌های تمام رشته‌ها، بیش از ۵۳٪ از رزیدنت‌های طب اورژانس گفته‌اند که دست‌کم هفته‌ای یک‌بار علائم فرسودگی را تجربه می‌کنند ـ در مقایسه با میانگین ۴۵٪ در کل رزیدنت‌ها.
با این حال، جالب است بدانیم که همین رزیدنت‌ها پایین‌ترین میزان پشیمانی از انتخاب رشته‌ی خود را گزارش کرده‌اند:
فقط ۱۱٪ از انتخاب حرفه‌ی پزشکی پشیمان بوده‌اند و تنها ۳٪ از انتخاب تخصص اورژانس خود ناراضی بوده‌اند (در مقایسه با ۱۴٪ و ۷٪ در کل تخصص‌ها).

👈 به زبان ساده‌تر:
بله، پزشکان اورژانس خسته می‌شوند، می‌سوزند، و گاهی حتی به مرز فروپاشی می‌رسند ـ
اما همچنان عاشق کاری هستند که می‌کنند.
چون هیچ‌چیز با آن لحظه‌ای که بیمار به زندگی برمی‌گردد، قابل مقایسه نیست.

👈 نتیجه‌گیری
فرسودگی شغلی، دشمن پنهان طب اورژانس است، اما شکست‌ناپذیر نیست.
راه نجاتش، ترکیبی از آگاهی، حمایت، خودمراقبتی و همبستگی حرفه‌ای است.
پزشکان اورژانس یاد گرفته‌اند میان آشوب، معنا بیابند.
در حالی‌که بسیاری از تخصص‌ها در مطب‌های آرام خود بیماران را می‌بینند، ما در وسط بحران ایستاده‌ایم ـ جایی که زندگی و مرگ فقط چند ثانیه فاصله دارند.
و هر بار که از شیفت بیرون می‌آییم، می‌دانیم اثری واقعی بر جهان گذاشته‌ایم.

منبع

@emedupdatesa
7👍2👏1
AHA2025CPR.pdf
60.3 MB
فایل کامل گایدلاینهای AHA 2025 در خصوص احیا که همین امروز منتشر شده است. بزودی آپدیتها و تغییرات آن را خواهیم گذاشت.

@emedupdates
🙏75👍2💯2
راهنمای تغییرات آخرین گایدلاین AHA در مورد CPR در سال 2025
قسمت اول

بالاخره آخرین آپدیت تغییرات گایدلاین احیا توسط انجمن قلب آمریکا منتشر شد. در این پست و دو پست بعدی میخواهیم خلاصه تغییرات را ذکر کنیم. منتظر بودیم که گایدلاین جدید بیاید تا یک مرور کلی هم بر الگوریتم ها داشته باشیم و به همین خاطر در آینده ای نزدیک این کار را انجام خواهیم داد و در این سری پست ها فعلا به تغییرات بسنده میکنیم.

👈 راهنمای جدید AHA با هدف افزایش میزان نجات بیماران دچار ایست قلبی و بهبود عملکرد مغزی پس از احیا تنظیم شده است. این نسخه بر پایه‌ی فرمول اوستین برای بقا (Utstein Formula for Survival) بنا شده که سه ستون اصلی دارد:
کیفیت علم و شواهد (Science)
آموزش و تربیت مؤثر (Education)
اجرای محلی و سیستمی کارآمد (Implementation)
هدف، ایجاد هماهنگی بین مردم، سیستم‌های بهداشتی، سیاست‌ها و منابع برای رسیدن به زنجیره‌ی احیای مؤثر است.

👈 بخش اول: یافته‌های کلیدی آماری
ایست قلبی هنوز یکی از علل اصلی مرگ‌ومیر در جهان است.
میزان نجات در خارج از بیمارستان (OHCA) هنوز پایین است؛ فقط حدود 10.5% بیماران تا ترخیص از بیمارستان زنده می‌مانند.
نجات بیشتر زمانی رخ می‌دهد که احیا توسط اطرافیان آغاز شود (13%) - اما متأسفانه فقط 41.7% مردم حاضر در صحنه اقدام به CPR می‌کنند.
در ایست قلبی داخل بیمارستان یافته ها نشان می دهد میزان بقای بیماران بالغ به 23.6% رسیده است. همچنین در بیماران اطفال (زیر 18 سال) میزان بقای کلی از 18.9% در سال 2000 به 45.3% در سال 2023 رسیده است که نشان دهنده اهمیت تشخیص سریع و احیای با کیفیت است.
در مناطق روستایی احتمال بقا 50% کمتر از شهرهاست.
نابرابری نژادی و اقتصادی به‌شدت بر نتایج احیا تأثیر دارد ـ بیماران اقلیت‌های نژادی (سیاه‌پوست، آسیایی، لاتین‌تبار) نتایج بدتری از سفیدپوستان دارند.

👈 بخش دوم: مفاهیم جدید و به‌روزرسانی‌ها
زنجیره‌ی بقا (Chain of Survival) اکنون یک نسخه‌ی واحد و شش‌حلقه‌ای دارد برای همه (بزرگسال، کودک، درون و بیرون بیمارستان).
زنجیره‌ی مراقبت نوزادان (Newborn Chain of Care) معرفی شده است(7 حلقه)؛ از دوران بارداری تا مراقبت پس از تولد را پوشش می‌دهد.
اصطلاحات ساده‌تر شده‌اند:
▫️ واژه breaths به جای rescue breaths
▫️ واژه lay rescuer (امدادگر عادی) به جای bystander تا تأکید بر اقدام فعال باشد(چون بیشتر معنی نظاره گر را میدهد).

👈 بخش سوم: اخلاق در احیا
فصل اخلاقی جدید به موضوعات زیر می‌پردازد:
تصمیم‌گیری در مورد توقف یا عدم شروع CPR در گروه‌های خاص (نوزاد، سالمند، بیماران لاعلاج).
احترام به خودمختاری بیمار (autonomy) و اصول عدالت، خیرخواهی و پرهیز از آسیب.
موضوعاتی مانند اهدای عضو، پژوهش در شرایط اضطراری، و اثرات روانی احیا بر خانواده و تیم درمانی نیز مطرح‌اند.

👈 بخش چهارم: سیستم‌های مراقبت (Systems of Care)
بقا وابسته به یک سیستم منسجم از مردم، پروتکل‌ها، سیاست‌ها و داده‌هاست.
پیشگیری از ایست قلبی داخل بیمارستانی با استفاده از سیستم های هشداردهنده و فراخوان
تسهیل دسترسی عمومی به نالوکسان
ایجاد تحرک در جامعه برای آموزش امدادگران غیر حرفه ای: گسترس تبلیغات در رسانه های جمعی، گسترس سیاستهای اجباری شدن آموزش احیا
گسترش آموزش عمومی CPR و استفاده از اپلیکیشن‌ها برای فراخوان امدادگران.
تشویق ایجاد وتقویت روشهای ارتباط از راه دور برای افزایش موفقیت احیا توسط امدادگران غیر حرفه ای
آموزش اپراتورهای اورژانس برای تشخیص سریع ایست قلبی تلفنی.
توصیه به احیای در محل (On-Scene CPR) به‌جای انتقال سریع بیمار به بیمارستان.
تأکید بر جلسه توجیهی بالینی (Clinical Debriefing) پس از هر احیا برای بهبود عملکرد تیمی.
توصیه به تشکیل تیم های بازتوانی افراد نجات یافته

👈 بخش پنجم: احیای نوزادان
تأکید بر به‌تعویق انداختن بریدن بند ناف (۶۰ ثانیه یا بیشتر).
توصیه به عدم دوشیدن بند ناف (Cord Milking) در نوزادان زیر 28 هفته
استفاده از هوای اتاق (21% اکسیژن) برای نوزادان بالای ۳۵ هفته در آغاز احیا و اکسیژن 21 تا 30% برای نوزادان زیر 32 هفته
ترجیح ویدیولارنگوسکوپی به لارنگوسکوپی مرسوم
استفاده از ماسک حنجره (laryngeal mask) در صورت ناکامی تهویه با ماسک صورت.
استفاده از دستگاه T-piece برای تهویه دقیق‌تر نوزادان نارس.

ادامه مطلب در پست بعدی

@emedupdates
11👍2🙏1
راهنمای تغییرات آخرین گایدلاین AHA در مورد CPR در سال 2025
قسمت دوم

👈 بخش ششم: احیای پایه کودکان (PBLS)
همچنان ترکیب ماساژ سینه و تنفس (CPR با تنفس) بهترین نتایج را دارد. یعنی نسبت به ماساژ تنها ارجحیت دارد. و البته روش ماساژ تنها نسبت به عدم احیا ارجحیت دارد.
روش دو انگشتی (انگشت 2 و 3 ) حذف شد؛ فقط روش دو شست حلقوی یا یک‌دستی استفاده شود.
تأکید بر جلوگیری از وقفه در ماساژ هنگام شوک.
در انسداد راه هوایی (خفگی)، ترکیب ۵ ضربه پشت و ۵ فشار شکمی توصیه می‌شود.

👈 بخش هفتم: احیای پایه بزرگسالان (BLS)
قراردادن نالوکسان برای احیای پایه توسط امدادگران غیرحرفه ای
ضربه به پشت (back blows) اولین اقدام در آسپیراسیون جسم خارجی در افراد هوشیار است. و بعد از آن می توان از ضربه به شکم استفاده کرد (مانور هیملیخ)
دادن تنفس در کنار ماساژ برای امدادگران غیرحرفه ای در صورت تمایل در کنار امدادگران حرفه ای توصیه شده است.
استفاده از بازخورد لحظه‌ای (feedback devices) برای اصلاح کیفیت ماساژ توصیه می‌شود.
احیا در حالت خوابیده به شکم (prone CPR) در شرایط خاص (مثلاً بیماران کرونا) قابل قبول است. بطور کلی در صورت عدم امکان تغییر وضعیت بیمار به سوپاین استفاده از در حال پرون اشکالی ندارد.

👈 بخش هشتم: احیای پیشرفته اطفال
تجویز اپی‌نفرین در اولین فرصت ممکن برای کودکان با ریتم غیرقابل شوک مورد تاکید قرار گرفته است. در ریتم های قابل شوک تجویز اپی نفرین پس از شوک دوم یا حتی زودتر اگر امکان دفیبریلاسیون سریع نیست توصیه شده است.
توصیه شده است فشار خون دیاستولیک (از طریق تعبیه راه شریانی) در حین احیا مانیتور گردد. هدف در حین احیا ≥25 میلیمتر جیوه در شیرخواران (زیر یکسال) و ≥30 میلیمتر جیوه در افراد بالای 1 سال می باشد.
مانیتورینگ فشارخون جزو اقدامات پس از احیا مورد توصیه قرار گرفته است.
بر اهمیت ارزیابی نورولوژیک و پیش اگهی بهبود آن پس از احیا تاکید شده است.
.

👈 بخش نهم: احیای پیشرفته بالغین
در بیماران ناپایدار با فیبریلاسیون/فلاتر دهلیزی، کاردیوورژن شروع با ۲۰۰ ژول از ابتدا توصیه شده است.
روش Head-up CPR (احیای با بالا بردن سر و سینه) هنوز در مرحله تحقیق است و فعلاً توصیه نمی‌شود.
دفیبریلاسیون متوالی دوگانه (Double Sequential) یعنی دادن دو شوک همزمان توسط دو فیبیرلاتور جدا برای فیبریلاسیون مقاوم بررسی شده است ولی برای توصیه به استفاده هنوز به شواهد بیشتری نیاز دارد.
دفیبریلاسیون سریع در بیماران دارای تاکیکاردی بطنی پلی مورفیک ناپایدار به عنوان اولین اقدام مورد تاکید قرار گرفته است.

👈 بخش دهم: شرایط ویژه
استفاده از اکسیژناسیون اکستراکورپوریال (ECMO) برای موارد برگشت‌پذیر مانند آنافیلاکسی، آسم، هیپوترمی، آمبولی ریه، بارداری و مسمومیت.
مراقبت در مواجهه با بیماریهای ناشی از تولید کننده آئروسل (مثل کووید-۱۹) در هنگام پروسیجرهای راه هوایی توصیه شده است .
تاثیر استفاده از درمان های دارویی هیپرکالمی در حین احیا در بقا و بهبود نورولوژیک نامشخص است.
توصیه به خنک سازی سریع (0.15 درجه در دقیقه) در بیماران مبتلا به هیپرترمی
در بیماران دارای وسایل کمکی بطن چپ (LVAD) ممکن است ارزیابی ارست توسط لمس پالس مرکزی دچار چالش باشد. لذا توصیه شده از روشهایی مثل سردی پوست، سیانوز مرکزی، بازگشت وریدی ضعیف، و کاهش فشار خون میانگین استفاده کرد. در این بیمار هم شروع احیا ارجح هست و در صورت بودن نفر دوم ارزیابی عملکرد وسیله انجام میشود.
مدیریت ایست قلبی در بارداری شامل جابجایی رحم به چپ و انجام زایمان نجاتی طی ۵ دقیقه.
استفاده از نالوکسان (Naloxone) برای درمان مسمومیت با اوپیوئید توسط امدادگران غیر حرفه ای و عموم مردم علاوه بر امدادگران حرفه ای توصیه شده است.

ادامه مطلب در پست بعدی


@emedupdates
8👍2🙏1
راهنمای تغییرات آخرین گایدلاین AHA در مورد CPR در سال 2025
قسمت سوم

👈 بخش یازدهم: اقدامات درمانی پس از احیا
انجام الکتروکادیوگرافی 12 لیدی، اکوکاردیوگرافی، سونوگرافی بر بالین و سی تی اسکن در بیماران توصیه شده است.
نگهداری دما در بالغین بین 32 و 37.5 درجه سانتی گراد حداقل به مدت 36 ساعت پس از بازگشت توصیه شده است.
در مدیریت شوک بیمار وازوپرسور خاصی توصیه نشده است و در شوک های کاردیوژنیک مقاوم میتوان ابزار مکانیکال حمایت از گردش خون را مدنظر قرار داد.
در بیماران مبتلا به میوکلونوس توصیه به انجام EEG شده است.
با توجه به احتمال ایجاد فرسودگی شغلی در کادر درمان درگیر احیا اقدامات مداخله ای توسط مراکز درمانی جهت بهبود ان توصیه شده است.

👈 قسمت دوازدهم: علم آموزش احیا
توصیه به استفاده از ابزارهای بازخورددهی خودکار به افراد حین آموزش احیا که نسبت به بازخورد توسط مشاهده گران ارجحیت دارد.
توصیه به اهمیت دادن به آموزش احیا به امداگران غیرحرفه ای بخصوص در میان افراد با وضعیت اقتصادی اجتماعی پایین، نژاد ها و اقوام مختلف جهت از بین بردن نابرابری ها
توصیه به آموزش احیا در مدارس
توصیه به استفاده از واقعیت افزوده و مجازی در آموزش احیا
توصیه به استفاده از بازی وارسازی در آموزش احیا (Gamified Learning)
توصیه به ارایه گزارش کتبی عملکرد (Scripted) به شرکت کنندگان در کارگاه های احیا
توصیه به آموزش ها با تکرار چرخه ای سریع

👈 نتیجه‌گیری و خلاصه
این راهنما تأکید می‌کند که نجات در ایست قلبی دیگر فقط به کادر درمان مربوط نیست، بلکه یک وظیفه اجتماعی و سیستمی است.
موفقیت احیا به سه چیز بستگی دارد:
▫️ علم و شواهد به‌روز
▫️ آموزش فراگیر مردم
▫️ اجرای سریع و هماهنگ در سطح جامعه
به زبان ساده: اگر هر فرد بداند چطور CPR کند، و هر شهر سیستم واکنش سریع داشته باشد، صدها هزار جان قابل نجات ‌اند.

👈 و خاتمه بحث
همانطور که در مطالب ذکر شده در سه قسمت ملاحظه کردید نسبت به گایدلاین سال 2020 شاکله الگوریتم های اصلی احیا تغییر گسترده ای نداشته اند و بیشتر حواشی، پیشگیری، اقدامات پس از احیا و آموزش احیا مورد تاکید و بازبینی گسترده قرار گرفته است. همچنین الگوریتم های تاکیکاردی و برادیکاردی که در گایدلاین قبلی حذف شده بودند دوباره برگردانده شده و الگوریتم های تکمیلی اضافه شده است. همچنین توضیحات مفصلی در خصوص مواجهه با آسپیراسیون جسم خارجی اضافه شده است. آنچه معلوم است تاثیر استفاده از این گایدلاینها در بهبود بقای بیماران است که بسیار ارزشمند است. ما نیز توصیه می کنیم در آموزش احیا در توالی های بیشتر به کلیه کادر درمان و مردم فروگذار نکنید و بدانید که متخصصان اورژانس در ارایه آمورش های احیا نقش بسیار عمده ای دارند.

امیدوارم این مبحث مورد استفاده و توجه عزیزان قرار گرفته باشد. لطفا این مطالب را به بقیه دوستان و همکاران خود نیز ارسال نمایید.

@emedupdates
7👍5🙏5
AHA2025.pdf
4.3 MB
خلاصه مطالب و شرح تغییرات نسبت به نسخه 2020 و کلیه الگوریتم های منتشر شده توسط انجمن قلب آمریکا در گایدلاین احیای 2025
@emedupdates
7🙏4
252500_Hghlghts_2025ECCGuidelines.pdf
996.5 KB
خلاصه دستورالعمل های احیا - انگلیسی - منتشر شده توسط انجمن قلب آمریکا

@emedupdates
4
#خودکشی در کادر درمان: چه می‌دانیم، کجا ایستاده‌ایم، چه باید کرد؟
دکتر سیدحسینی

بخش اول

👈 مقدمه
خبرهای گاه‌به‌گاه از خاموشی خودخواسته‌ همکاران پزشک و پرستار، دل‌مان را می‌لرزاند. نه فقط به‌خاطر تلخی حادثه، که به‌خاطر پرسشی که بی‌پاسخ می‌ماند: چگونه کسی که سال‌ها به زندگی دیگران امید بخشیده است، خود در بی‌امیدی فرو می‌رود؟
باور این واقعیت دشوار است و اندوه آن، فراتر از واژه‌ها. چنین خبرهایی یادآورند که پشت روپوش سفید، انسانی ایستاده که رنج می‌برد، می‌ترسد، و به پناه نیاز دارد. هر بار که چنین خبری می‌شنویم، باید بیش از پیش به خود و همکارانمان گوش دهیم؛ چرا که هیچ درمانگری نباید در لحظه فروپاشی، تنها بماند.
اجازه بدهید حقیقتی را بی‌پرده بگوییم؛ پزشک یا پرستاری که در سکوت فرو می‌پاشد، فقط قربانی ضعف شخصی نیست، قربانی سیستمی است که انسان را به ماشین مراقبت تبدیل کرده و گاه فراموش می کند که ماشین هم باید نگهداری شود.
فرسودگی شغلی و خودکشی در میان کادر درمان، مسئله روان‌شناسی فردی نیست؛ این بحران، نتیجه ترکیب خطرناک بی‌توجهی مدیریتی، فرهنگ شرم و ترس از برچسب زنی روانی و سیاست‌های ناسازگار با فیزیولوژی انسان است.
ما سال‌ها پزشکان را به قهرمان‌هایی تبدیل کردیم که حق خستگی و ترس نداشتند. اما قهرمان‌سازی، انسان‌زدایی است. هیچ‌کس تا ابد نمی‌تواند در نقش ابرپزشک بماند وقتی خواب ندارد، حمایت ندارد، و از درد همکارش هم می‌ترسد حرف بزند.
امروز اگر سیستم درمانی می‌خواهد زنده بماند، باید یاد بگیرد همان‌قدر که از بیمار محافظت می‌کند، از درمانگر هم محافظت کند.
پاسخ این بحران، در شعار و کمپین احساسی نیست؛ در ساختار، سیاست، و شجاعت مدیریتی برای بازطراحی فرهنگ کار است.
هر بیمارستانی که مجموعه برنامه های سلامت روان پرسنل را اجرا می کند از فروپاشی آینده پیشگیری می‌کند. این کار نه تجمل است و نه لطف؛ وظیفه اخلاقی و حرفه‌ای است. درمانگرانی که سلامت روان‌شان محترم شمرده می‌شود، درمانی انسانی‌تر، ایمن‌تر و مؤثرتر ارائه می‌دهند.
ما باید تصمیم بگیریم: آیا می‌خواهیم نظام سلامت‌مان، بر ستون‌های فرسوده از جان آدم‌ها بایستد، یا بر پایه فرهنگی که می‌گوید: زندگی درمانگر، بخشی از درمان است.

👈 سوالات:
میدانیم که مقدمه این مطلب برای وجدان های بیدار بسیار تکان دهنده بود، اما اجازه بدهید کمی از احساسات و هیجان فاصله بگیریم و
بدون قضاوت سعی کنیم به سوالاتی که ممکن است ذهن بسیاری از ما را به خود مشغول کرده پاسخ دهیم.
1ـ از نظر آماری بررسی داشته باشیم تا ببینیم آیا خطر خودکشی در جامعه پزشکی بیشتر از سایر اقشار جامعه هست؟
2ـ اگر هست در چه رشته ای بیشتر است و تحت تاثیر چه عواملی قرار دارد؟
3ـ چه باید کرد که این خطر کمتر و کمتر شود؟
4ـ وظیفه ما در قبال همکارانمان چیست؟

در این مطلب حداکثر سعی مان بر این است که پاسخها مبتنی بر شواهد باشد و مراجع مطمئنی هم برای مطالعه بیشتر معرفی کنیم. امیدواریم که با مطالعه کامل و دقیق این مطلب چه در جایگاه مدیر سیستم سلامت، چه پزشک و چه پرستار سعی کنیم کیفیت زندگی بهتری را برای همکاران عزیزمان فراهم کنیم.

@emedupdates
6💯1
#خودکشی در کادر درمان: چه می‌دانیم، کجا ایستاده‌ایم، چه باید کرد؟
دکتر سیدحسینی
بخش دوم

برآورد خطر: پزشکان و سایر حرفه‌های سلامت در مقایسه با دیگران

1ـ در متاآنالیزی که در سال 2004 انجام شده است: نرخ مرگ ناشی از خودکشی پزشکان مرد 1.41 برابر و در پزشکان زن 2.27 برابر عموم جامعه گزارش شده است. که شکاف جنسیتی چشمگیری را نشان می دهد.

متاآنالیزهای جدیدتر کاهش میزان خودکشی در پزشکان مرد را نسبت به جمعیت عمومی( 0.67 تا 1.05 برابر) و متاسفانه همچنان بالابودن میزان خودکشی در پزشکان زن نسبت به عموم جامعه (1.46 برابر) را نشان می دهد. بهبود حمایت‌ها، تفاوت‌های نسلی، و روش‌شناسی‌های دقیق‌تر احتمالاً بخشی از تعدیل برآوردها در سال‌های اخیر است. اما زنان پزشک همچنان گروهی در معرض خطر افزوده باقی مانده‌اند.

مطالعه کوهورت ملی آمریکا در سال 2023 خطر خودکشی در کل کارکنان سلامت را نسبت به عموم جامعه 1.32 برابر ذکر کرده است. برای پزشکان این میزان 1.11 برابر گزارش شده و معنی دار نموده است. در پرستاران و تکنسین های سلامت این میزان بالاتر بوده است.

4ـ در مطالعه انجام شده در بریتانیا از سال 2011 تا 2022 نشان داده شد که پرستاران به ویژه پرستاران زن خطر بالاتری نسبت به جمعیت عمومی داشته اند.

5ـ در مطالعه انجام شده در استرالیا بین سالهای 2001 تا 2012 نشان داد که میزان مرگ ناشی از خودکشی نسبت به عموم جامعه در پزشکان زن، 2.52 برابر، در پرستاران زن 2.62، پزشکان مرد تقریبا برابر و پرستاران مرد 1.5 برابر بوده است.

مطالعه ای در نروژ بین 1960 تا 2000 نشان داد که داده‌های قدیمی‌تر افزایش خطر پزشکان را نسبت به جمعیت عمومی نشان می‌دادند و داده های جدید کاهش خطر را نشان داده اند.

7-مطالعه ای که پس از دوران کوید 19 در ایران در بین دستیاران پزشکی انجام شده است، نشان می دهد که 34.3 درصد از دستیاران افکار خودکشی دارند و 10.2 درصد از آنها در سطح خطر بالا برای خودکشی قرار دارند.

8- مطالعه ای که در سال 2023 بین کارکنان دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شده است نشان داد که افکار خودکشی در 8.1 درصد آنها وجود داشته و 3.1 درصد آنها نیز اقدام به خودکشی داشته اند. جنس زن، مطلقه بودن، کار در محیط های درمانی به عنوان ریسک فاکتور ذکر شده است.

از نظر آماری فکر می کنیم واضح است که کادر درمان بخصوص زنان در خطر بالاتری از خودکشی و مرگ ناشی از خودکشی نسبت به جامعه قرار دارند. متاسفانه آمار در ایران کامل نیست و بیشتر به افکار خودکشی و عوامل موثر پرداخته شده است. بنابراین نیاز به پایش ملی و مطالعات دقیق داده ‌محور احساس میشود. مطالعات انجام شده در ایران مشکلات اقتصادی، فشار خدمت اجباری، شرایط شیفت کاری شدید و سوء مصرف مواد را به عنوان عوامل اصلی در خودکشی پزشکان مطرح کرده اند.

@emedupdates
3👍1
#خودکشی در کادر درمان: چه می‌دانیم، کجا ایستاده‌ایم، چه باید کرد؟
دکتر سیدحسینی
بخش سوم

تفاوت بین تخصص‌های پزشکی: چه کسانی در خط آتش‌اند؟

1-یک متاآنالیز در سال 2019 نشان داد که میزان خودکشی در متخصصان بیهوشی، روانپزشکان، متخصصان جراحی عمومی و پزشکان عمومی بیشتر از سایر رشته هاست.

2- مطالعه ای در سال 2023 نشان داد که میزان خودکشی در بین متخصصان بیهوشی و روانپزشکی بیش از سایر رشته های تخصصی است.

3- پزشکان اورژانس در معرض خطر بالای فرسودگی شغلی هستند. مطالعات، میزان فرسودگی شغلی را در رشته طب اورژانس بین 50 تا 60 درصد نشان میدهد. طبق گزارش منتشر شده در مداسکیپ میزان افسردگی در بین پزشکان اورژانس را 11 تا 15 درصد ذکر می نماید.

@emedupdates
3👍1
#خودکشی در کادر درمان: چه می‌دانیم، کجا ایستاده‌ایم، چه باید کرد؟
دکتر سیدحسینی
بخش چهارم

عوامل موثر در خودکشی

مطالعه ای در استرالیا بین سالهای 2001 تا 2012 نشان داد که مردانی که به روشهای خودکشی دسترسی دارند (بطور مثال کادردرمان) 1.24 برابر و زنان 3 برابر بیشتر از عموم جامعه دست به خودکشی می زنند. بنابراین دانش پزشکی و دسترسی به دارو یکی از عوامل مهم خودکشی در کادر درمان است.

2- در مقاله بسیار خوبی که در سال 2023 در یکی از مجلات معتبر روانپزشکی منتشر شده است، عوامل اصلی خودکشی در پزشکان را به این شکل توصیف می نماید: ساعات کاری طولانی، کار سنگین، فرسودگی شغلی و مواجعه با وقایع تروماتیک میتوانند به عنوان یک عامل استرس زا منجر به مشکلات سلامت روان مثل افسردگی، اضطراب و سوء مصرف مواد منتهی شوند که ممکن است به اقدام به خودکشی منجر گردد. متاسفانه خیلی از این پزشکان با ترس و شرم از برچسب خوردن به عنوان بیمار روانپزشکی از مراجعه به روانپزشک خودداری می کنند و همین منجر میشود که بیماری آنها درمان نشده و منجر به خودکشی گردد.

3ـفرسودگی شغلی بطور مستقیم با خودکشی مرتبط نیست. این افسردگی است که به‌طور مستقیم با افکار خودکشی در پزشکان مرتبط است. اما فرسودگی بیشتر به خطاهای پزشکی و نارضایتی شغلی گره می‌خورد و به‌صورت غیرمستقیم (از مسیر افسردگی/دلشکستگی) می‌تواند ریسک خودکشی را بالا ببرد.
منبع

4- مطالعه ای که بر روی اساتید مشغول به کار در بیمارستان های فرانسه انجام شد، نشان داده‌ است که همپوشانی بالایی بین فرسودگی شغلی (40 درصد پاسخ دهندگان) و افسردگی (14 درصد از پاسخ دهندگان) وجود داشته است.

5ـ ترس از برچسب خوردن و بیم از مجازات حرفه ای گاها باعث عدم جستجو برای کمک می شود.
منبع

تقریبا مشخص است که کادر درمان چرا آسیب پذیرتر هستند. فشار کاری مزمن(شیفت های کاری طولانی مدت، کمبود نیرو، خشونت / پرخاش بیماران و همراهان، قرار گرفتن مداوم در معرض رنج و مرگ)، کمال گرایی، و مهم تر از همه ترس ازدست دادن موقعیت شغلی و سرزنش از طرف همکاران و خانواده به خاطر برچسب خوردن بیماری روانی که باعث عدم جستجوی مناسب برای کمک و درمان میشود، عوامل اصلی و تاثیرگذار در افسردگی و در نهایت اقدام به خودکشی است.

@emedupdates
3👏1