"روزی که کسی رو از دست می‌دی بدترین نیست، حداقل اون روز کاری برای انجام دادن داری. بدترین تمام روزهایی هستن که اون‌ها مرده می‌مونن"
-Doctor Who

#خودنبشت

سر به سوی آفتاب گرداند
تا سبز شود سر به تفکر
باز شود زبان به تکلم
می‌سوزاند ریشه‌اش را تنفر.
وا می‌دارد پلک را از خواب
تا شود با روح خورشید، کور
تا نبیند چشمی
که ندارد لیاقت نور.

#خودنبشت

نوار مغزی به چه دردم دواست؟ من نیازمند تصاویری هستم از این ذهن که هرچه در گوشه‌کنارش جفتک می‌پراند را ببینم؛ که نگاهی نثار یکایک این خاطرات و خزعبلات کنم و هرکدام، یک بار برای همیشه شنیده شوند و از این منجلاب خارج. من نیازمند هر آنچه هستم که از این خشم شب‌های بی‌صدا، که هر چقدر هم تنها نباشی تنها از آن خودت می‌مانند، خلاصم کند.

#خودنبشت

-زمانی که مثل شیشه بر زمین می‌شکنم و خرده‌های تنم را می‌گریم، می‌اندیشم به این‌همه تن، که هر کدام، هرچه را من به زیر جان می‌دهم و بیش، بر جان می‌خرند.
چرا؟

خاکسترِ قلم بر کلماتم نشسته‌است
که چنین مرده‌وار خاکستری‌اند

#خودنبشت

#خودنبشت

تاریخ هر روز تغییر می‌کند. دیوانه‌وار نیست؟ که چطور این اعداد سیال، به محض آن که می‌خواهی به شمایل‌شان عادت کنی، بزرگ و بزرگ‌تر می‌شوند؟
کاغذی بر می‌دارم تا بنویسم، تاریخ روز را نمی‌دانم، به پی‌اش می‌روم و پیش از آن که بیابمش، روز رفته و نوشته رفته و همه چیز به تاریخ پیوسته. دیگر نمی‌توانم تفاوت قائل شوم میان ثانیه‌شمار و روزشمار و سال‌شمار؛ همگی با یک سرعت بالا می‌روند و با هرکدام از واحدها که زندگی‌ام را بشماری، جابه‌جایی صفر است.

درختی که تنش همخواب کلمات من است
به کدام هیزم‌شکن هیزم تر بفروخته؟

#خودنبشت