@عاشوب

"You failed, your Highness. I am a Jedi, like my father before me." 

ایرانی:

Happy pride month

به نوعی

منم از اینا

فینچ عزیز، جاتون خالیه.

دلم واست تنگ شده خیلی

فکرشو بکن بشینی تمام اجزای بدن رو نقاشی کنی و بیش از 700 تا نقاشی از بند بند بدن بکشی که بعدا بشه مرجع آناتومی. ریسپکت آقای نتر، ریسپکت

خب الان منظورت چیه که پلی‌لیست رفیق سهیلو فالوو نداری؟؟
https://open.spotify.com/user/31cdlfgvgz7fxpbjpy23u25u5a2e

بچه‌ها فالوو کنید پلی‌لیستاتون رو گوش بدم

🌿 سه میس: جایی که لباس‌ها داستانِ تو را روایت می‌کنند.

صبحی آرام در یک کارگاه کوچک خیاطی. سه زن دور میز طرح‌ها نشسته‌اند، میان پارچه‌های رنگارنگ و نقش‌های ناتمام. بوی قهوه تازه در فضا پیچیده است.

✧ یکی از آنها، انگشتانش را روی پارچه ابریشمی کشید و گفت: "این پارچه باید تبدیل به لباسی شود که وقتی کسی آن را می‌پوشد، احساس کند نسیم بهاری است."

✧ دومی که مشغول دوختن دکمه‌های مرواریدی بود، آهسته گفت: "من می‌خواهم هر دوخت این لباس، یادآور این باشد که زیبایی در جزئیات است."

✧ سومی که طرحی روی کاغذ می‌کشید، لبخندی زد: "بگذارید لباس‌هایمان مثل آینه باشند؛ هر کس که آنها را می‌پوشد، بهترین نسخه خودش را ببیند."

و اینگونه، سه میس متولد شد.

اینجا نه یک فروشگاه کهنه است، نه یک ویترین پرزرق و برق. اینجا بیشتر شبیه یک دفتر خاطرات است که هر صفحه‌اش را با پارچه و دوخت پر کرده‌ایم.

هر صبح که به آتلیه می‌آییم:
- به جای شماره‌های مد، به دنبال احساسات می‌گردیم
- به جای ترندهای زودگذر، راستی‌ها را می‌جوییم
- و به جای پیروی از قواعد، داستان‌های منحصربه‌فرد می‌سازیم.

خیلی ممنون میشم اگر برند کوچولوی ما رو هم فالو کنید🥹🤏🏻❤️
https://www.instagram.com/share/reel/BAHDeL2V0k

اخراج گستردهٔ مهاجران و سرنوشت کودکان بی‌پناه

کودکان در خطرند

تنها خانه‌ای که می‌شناخته‌اند، ایران بود

کودکانی که در ایران متولد و بزرگ شده‌اند، امروز با خطر اخراج از سرزمینی روبه‌رو هستند که آن را خانهٔ خود می‌دانند. بازگشت اجباری به کشوری ناامن، آن‌هم در اوج بحران انسانی و اقتصادی، آیندهٔ هزاران کودک مهاجر را به مخاطره انداخته است. فعالان حقوق کودک هشدار می‌دهند که این تصمیم، کودکان را از آموزش، امنیت روانی و حق زندگی در محیطی امن محروم می‌کند.

این بخشی از بیانیهٔ انجمن دوستداران کودک پویش است؛ نهادی مدنی که سال‌هاست در حوزهٔ حمایت از کودکان مهاجر و محروم فعالیت می‌کند.

متن کامل بیانیه به شرح زیر است:

در روزهای اخیر، با اجرای دستورالعمل‌های جدید در خصوص اخراج اتباع دارای سرشماری، شاهد افزایش شدید اضطراب و نگرانی میان خانواده‌های مهاجر، به‌ویژه کودکان، هستیم.

انجمن دوستداران کودک پویش، که سال‌هاست به حمایت آموزشی، روانی و اجتماعی از کودکان پرداخته است، این روزها با چهره‌های معصومی روبه‌رو است که آینده‌شان در هاله‌ای از عدم اطمینان و ترس فرو رفته است، کودکانی که در ایران متولد شده‌اند، اینجا رشد کرده‌اند، به مدرسه رفته‌اند و زبان مادری‌شان فارسی است، ولی حالا باید کشوری را ترک کنند که تنها خانه‌ای بوده که می‌شناخته‌اند.

بازگشت به کشوری مانند افغانستان، آن‌هم در شرایط کنونی، یعنی محرومیت از حق آموزش، به‌ویژه برای دختران، ناأمنی، فقر و در بسیاری موارد، آسیب‌های جدیِ روانی. تحقیقات متعدد روان‌شناختی تأکید دارند که بی‌ثباتی، جداییِ ناگهانی از محیط أمن و مهاجرت اجباری، به رشد ذهنی و عاطفی کودکان لطمه‌های جبران‌ناپذیری وارد می‌کند. اضطراب، افسردگی، اختلال خواب، پرخاشگری یا انزوای اجتماعی تنها بخشی از پیامدهای آن است.

ما به‌عنوان یک سازمان مردم‌نهاد، که دغدغهٔ کودکان را دارد، نمی‌توانیم در برابر این وضعیت سکوت کنیم. کودکان، صرف‌نظر از ملیت، مذهب یا مدارک قانونی، کودک‌اند و طبق اصول انسانی و بین‌المللی، سزاوار حمایت، امنیت و آموزش هستند.

سازمان های مردم نهاد باید هم‌صدا شوند و نگذارند صدای این کودکان در ازدحام سیاست‌ها گم شود. ما باور داریم که کودکی دوره‌ای یگانه و تکرارناپذیر در زندگیِ هر انسان است، فرصتی که اگر در امنیت، آموزش و آرامش نگذرد، پیامدهای روانی و اجتماعی آن می‌تواند تا سال‌ها و گاه تا پایان عمر ادامه یابد. کودکانی که امروز از حق تحصیل، امنیت و رشد محروم می‌شوند، فردا ممکن است با زخم‌هایی وارد جامعه شوند که درمان‌شان بسیار دشوار و پرهزینه خواهد بود.

منبع: انجمن دوستداران کودک پویش (۱۴۰۴/۳/۱۲)
#حق_آموزش
#مهاجران_افغان