علاقه ای که به بچه‌های فامیل دارم این جوریه که الآن ممکنه بشینم گریه کنم چون بیشتر از دو هفته‌ست نوه‌های عمه‌م رو ندیدم.

بله درسته خوابیدم باز

اونا خیلی کوچیکن🥲 اینی که می‌گم ممکنه از ندیدنش گریه کنم ده ماه و نیمشه و عین کوالا بهم می‌چسبه و خودشو برام لوس می‌کنه شبیه کفشدوزک می‌مونه😭

زاویه دید مورد علاقه‌م:

انگار همه خوابیدین تو تلگرام خیلی بامزه‌ست 😭😭

دقت کردی تکه کلام‌هامون و مدل تایپ کردنمون دارن شبیه میشن؟😭

هیچ جا wanted نیستم هیچ جا fit in نمیکنم همیشه دردسرم، همیشه “مجبورم اینو تحمل کنم” ام، همیشه برا اطرافیانم بار اضافی ام، همیشه ی خدا اون کسی ام که بقیه دوس دارن بهش تشر کنن حق نا حق چطور نگم؟ هیچکس، هییییچکس منو اونجوری که هستم نمیخاد و نمیتونه قبول کنه پس…

چون من مهم نیستم

مشکلات بقیه بزرگتر از منه جای توی قلبشون پر تر از چیزیه که من اونجا جا بشم

آره...

از همه ی اینا باز اگه خوشگل بودم کافی بود پارتنر نخواستم.