أخاف أن تمطر الدنیا ولستِ معی
فمنذ رحتی وعندی عقده المطر
کیف امحوک من اوراق ذاکرتی
وأنت فی القلب مثل النقش فی الحجر
إن کنت فی الصین أو ان کنت فی القمر...
أنا أحبک یا من تسکنین دمی.

ترس از آن دارم که آسمان ببارد و تو در کنارم نباشی
و از آن روز که رفتی، ترس من از باران شروع شد
چگونه تو را از دفتر خاطراتم پاک کنم؟
در حالی که تو همچون نقشی بر روی سنگ، بر قلب من نقش بستی
چه در چین باشی و چه ساکن ماه...
تو را دوست دارم ای کسی که ساکن خونِ در رگ‌هایم هستی.
__نزار قبانی