دقیققق😭😭😭

دلم برای ارسلا تنگ شده. ایح

فکر کنم فیلونی میخواد somehow رو با بدبچ توجیه کنه. به هر حال میدونم که میخواد همه رو بکشه.

دقیق. تنها روزی آروم میشم که سیکوئل از حافظه ها پاک شه

سوال سختیه. چون شخصیت یک فرد تنها در خونواده شکل نمیگیره که حکم نهایی باهاش بدیم. پیچیده تره. همون بحث «عادت واره» که گفته بودم اینجا هم صادقه. تنها در محیط خونواده نیست که فرد هویتی رو میپذیره

منطقیه

انتقاد کردن کلا برام سخته، و بعضی وقتا یه سری از ویژگی‌های مثلا بد دوستام واقعا اذیتم نمیکنن، چون خب آدمن دیگه😭

منم همینطور

میبینم که داری به یک جهان جدید وارد میشی

Use earphones 🎧
@Heliasings

All of a sudden the evening sun shone through the little window and lit up the glass bowl. Then I saw the fish wasn’t just orange, it was red, yellow, and green. Both the glass and the water in the bowl were tinted by the fish now, all the colours from a paintbox at once. The more I stared at the fish, the glass, and the water, the more I forgot where I was. For a few seconds I thought I was the fish swimming around inside the bowl and the fish was outside gazing at me.

📚 The Solitaire Mystery
✍ Jostein Gaarder

ترکیب روانکاوی لکانی و «عادت واره» بوردیو عجب چیز نابیه

«وظیفهٔ زیبا بودنِ فیونا وارونه می‌شود، اما وظیفهٔ الاغ به معنای واقعی کلمه خر بودن است و این عجیب نیست. الاغ که شخصیتی سنتی در قصه‌های عامیانه است، به عنوان ابلهی به‌کار می‌رود که بلاهت بقیهٔ شخصیت‌ها را نیز افشا می‌کند. "حیوانی که بسیار با خرسندی و بلاهت در پیوند باشد الاغ است، اما خرها به گونه‌ای متناقض دیوهایی نیز هستند که در قصه‌های پریان و عامیانه وقف نیروهای غیب‌گویی و خردورزی می‌شوند" (وارنر، ۱۳۶)¹. این سنتِ غنی به آثار شکسپیر و شخصیت زن قدرت‌مندی به نام تیتانیا در 'رویای شب نیمهٔ تابستانِ' او باز می‌گردد -درست مثل آن‌جا که ماده اژدهای ترسناک به الاغ اظهار عشق می‌کند-. پیش از آن، در 'الاغ طلایی' آپولیوس -که نام دیگرش دگردیسی است و مطابق تقویم کلیسای انگلستان در قرن دوم [میلادی] نوشته شده است- مردی تبدیل به الاغ می‌شود که قصهٔ 'خدای عشق و الاههٔ پاک‌دامنی' از دل آن بیرون می‌آید (وارنر، ۱۴۵).
الاغ منبع -و ریشهٔ- بسیاری از لطیفه‌هاست، اما بیانگر شعوری عوامانه -بیش‌تر روان‌شناسی عامه‌پسند- نیز هست که زیرمتن فیلم را منعکس می‌کند. شاید شرک غول مادرزاد باشد، اما واقعاً هیولا نیست. او بیش‌تر شبیه مردان حاضر در طنزهای تلویزیونی است، تدی خرسیِ ابله و گاه نخراشیده‌ای است که باید مقداری وزن کم کند -سریال‌های 'در ماه عسل'، 'شاه ملکه‌ها'، 'رُزان' و مانند آن.- آداب موقری ندارد، غذاهای چندش‌آور می‌خورد، آروغ می‌زند، خود را می‌خاراند و به‌نظر می‌رسد به بهداشت عاطفی و شخصی بی‌توجه است. او رمانتیک نیست اما ذاتاً مرد خوبی است. نقش الاغ این است که از همهٔ این لایه‌های مردانه -غول بودن- عبور کند تا شرک را در معاشرت به‌تر با دیگران، از جمله با زنان، یاری دهد.»

1: marina warner, from the beast to the blonde, 1994.

- "سینمای فانتزی"، نوشتهٔ کاترین. اِی فوکس، ترجمهٔ علی‌ظفر قهرمانی‌نژاد، صفحهٔ ۲۰۶.
@erjahat