دفعه بعد که اون ایمیل از شاهزادهٔ نیجریه ای رو دیدین یاد این ویدیو بیفتین و زود دیلیتش نکنین😔

- رقصِ مردگان.
این قطعه برگرفته از یه داستان قرون وسطایی در فرانسه‌اس که باور داشتن شب هالووین، "مرگ" با ویولن قطعه‌ای رو اجرا می‌کنه که باعث میشه مردگان از خاک بیرون بیان و براش برقصن. مردگان تا طلوع صبح فردا به رقصشون ادامه میدن و بعد به قبرهاشون برمی‌گردن تا سال دیگه دوباره نیمه‌شب هالووین این مراسم اجرا بشه.

این قطعه با تکرارِ نت "ر" یا "D" شروع میشه که دوازده بار به تنهایی و یا با نت‌های دیگه نواخته میشه که نشونه‌ای از گذر زمانه چون این نت توی موسیقی شبیه صدای زنگ ساعته:)
و دلیل دوازده بار تکرارش هم تعداد ساعات روزه. همین حرکت نشون‌دهنده‌ی اینه که نیمه‌شب فرا رسیده، زمانی که گفته میشه روح مردگان سرتاسر زمین رو می‌گردن. همین باعث ایجاد یه فضای دارک و دلهره‌آور به خود این موسیقی هم میشه.

بعد از این تکرار، توی سمفونی اصلی یه تکنوازِ ویولن اضافه میشه که نماد خود "مرگ" هستش که داره موسیقی اصلی رو می‌نوازه و مردگان رو دعوت به رقص و پایکوبی می‌کنه. بعد از اون، صدای ساز زیلوفون شنیده میشه که یه صدایی مثل برخورد استخون داره و نشون میده که مردگان دارن می‌رقصن. این قسمت، قطعه یه ریتم والتز طور به خودش می‌گیره که یعنی نه از سر اجبار، بلکه این رقص نشان از شادیه و یه حس فستیوال‌گونه داره. انگار که دارن مرگ رو جشن می‌گیرن.

و بعد همینطور ریتم تند و تندتر میشه تا اینکه صدای نت‌ها مقطع و کم و کمتر میشه، به طوری که انگار داره میگه جشن داره به پایان می‌رسه و نت‌های آخری یه چیزی مثل صدای کلاغ‌هایی رو میدن که موقع طلوع بیرون میان.
و با این صدا، مردگان به جایگاه اصلیشون یعنی قبرهاشون برمی‌گردن و منتظر هالووین سال بعد می‌مونن:)

اگرچه ممکن است گوینده، خویش را به نحوی ناشی‌گرایانه بیان کند، شنوندهٔ خوب نمی‌تواند تنها بر ناشی‌گری گوینده تمرکز کند. شنوندهٔ خوب می‌بایست به نیت و باور گوینده پاسخ دهد تا مکالمه، روند طبیعی خویش را طی کند.

📚 با هم بودن(آیین‌ها، خرسندی‌ها و سیاست همکاری)
✍ ریچارد سنت(ترجمه از خودم)

شنوندهٔ خوب، درک می‌کند که مشترکات بیشتر در مفروضات ضمنی گوینده نهفته است تا در کلمات صریح او. او این مفروضات را صراحتا بیان می‌کند و آن‌ها را بسط می‌دهد.

📚 با هم بودن(آیین‌ها، خرسندی‌ها و سیاست همکاری)
✍ ریچارد سنت(ترجمه از خودم)

قطعا، تفاوت میان مکالمهٔ دیالکتیک و دیالوژیک مسئلهٔ این یا آن نیست. پیشروی در مکالمهٔ دیالوژیک، مانند نسخهٔ منتسب به تئودور زلتین دیالکتیک، ناشی از توجه به آن چه که گوینده بدون صریح گفتن آن بیان می‌دارد است؛ مانند آن «به بیان دیگر»های زیرکانهٔ سقراط، سوءتفاهم ها می‌توانند در آخر منجر به فهم مشترک شوند.

📚 با هم بودن(آیین‌ها، خرسندی‌ها و سیاست همکاری)
✍ ریچارد سنت(ترجمه از خودم)

چقدر ارس نیست

دلم واسش تنگ شد یهو

The real enemy

واقعا فیروز صدای زیبایی داره

از من برنمیاد یادم بره چیزیو

کلاس امروزمو یادم رفته

از آخوند کمتر شدم

خیلی زشت بود این فراموشیم

امیدوارم نیوشا منو ببخشه

آخر این مثل خرس گریزلی خوابیدن کار دستم داد