از @DotGarden برداشتم

حمله افسردگی وسط عروسی؟

Sure thing

Ólafur Arnalds - Near Light (Official Music Video)

میدانی وطن برای چیست صفیه؟
وطن برای این است که هیچ کدام از اینها اتفاق نیوفتد

غسان كنفانی

یکی از پرفروش ترین کتاب های ایران نبردمن شده

فاجعه در واقع اینه که اصلا فروش این کتاب قانونیه

Sent with Xodo

درباره پراتیک« مائوتسه دون »

.

این جهان محلی است ظالم. و گاها حتی مهربان ترین قلب ها را در هم می‌شکند.


📚 قلب سگ
✍ میخاییل بولگاکف

در میان آشوب و سردرگمی، به امید پناه می‌بریم، اما گاها امید چون طنزی رنج آور است.

📚 گارد سفید
✍ میخاییل بولگاکف

حين تكتشف أن الزمان ليس زمانك.. وأن المكان ليس مكانك.. والإحساس ليس إحساسك.. وأن الاشياء حولك لم تعد تشبهك.. وأن مدن أحلامك ما عادت تتسع لك.. عندها.. لا تتردد.. وأرحل بلا صوت !!



هنگامی که فهمیدی عهد، عهد تو نیست,
و مکان، مکان تو نیست,
و احساس، احساس تو نیست,
و اشیاء اطرافت دیگر بازتابی از تو نیستند,
و شهر رویاهایت دیگر تو را در خود جای نتواند داد,
درنگ نکن,
بی هیچ صدایی آنجا را ترک کن,



ترجمه از خودم

«برابری راستین نه به معنای برخورد یکسان با همه بلکه به معنای توجه برابر به نیازهای متفاوت هر یک از افراد است. و این است آن نوع جامعه ای که مارکس به دنبالش می گشت. چنان نیست که نیازهای افراد بشر همه باهم مساوی باشند. نمی توانید همه ی نیازها را با یک معیار واحد بسنجید. از نظر مارکس هر کس حقی مساوی با دیگران برای تحقق بخشیدن به استعدادهای خویشتن، و مشارکت فعال در شکل دادن به حیات اجتماعی دارد. بدین سان است که می توان موانع ناشی از نابرابری را از میان برداشت. اما نتیجه این کار آن خواهد بود که به هر شخصی تا سر حد امکان رخصت دهیم تا استعدادهای خود را به مثابه ی فردی یگانه و متفاوت با دیگران شکوفا سازد. در پایان از نظر مارکس محض خاطر تفاوت باید از برابری دفاع کرد. سوسیالیسم نمی خواهد همگان یک نوع لباس سر هم به تن کنند. این سرمایه داری مصرفی است که دلش می خواهد به تن همه ی شهروندانش لباس های یک شکلی مانند گرمکن ها و کفش های ورزشی بپوشاند.
از این روی در دیدگاه مارکس سوسیالیسم نظامی به مراتب تکثرگراتر از نظام کنونی شکل خواهد داد. در جامعه ی طبقاتی رشد و شکوفایی آزادانه ی افرادی معدود به بهای محدود شدن کثیری از افراد به دست می آید، و این دسته ی اخیر در نتیجه تن به روایتی یکنواخت و عاری از تنوع می دهند. کمونیسم، دقیقاً به این علت که همگان را تشویق می کند تا استعدادهای فردی خویش را شکوفا سازند، نظامی به مراتب متکثرتر، متنوع تر و پیش بینی ناپذیر تر خواهد بود. بیش تر به رمانی مدرنیستی شبیه خواهد بود تا رمانی رئالیستی. منتقدان مارکس شاید این را خیال بافی محض بدانند. اما نمی توانند در عین حال گلایه کنند که نظام اجتماعی مطلوب و دلخواه مارکس بیش تر شبیه نظامی است که در رمان ۱۹۸۴ جُرج اورول توصیف شده است.»

ایگلتون، تری (2011)، چرا مارکس بر حق بود؟ (پرسش هایی از مارکس) مترجمان: رحمان بوذری و صالح نجفی، تهران: انتشارات مینوی خرد. ص 95

@MarxWay✯