.... تایماز کنار پنجره آمد
و هراسان در شب آتش و کشتار نگریست
همسرت گیسو پریشان کرد
و در برابر دشت پرشعله و دود ایستاد
در برابر دشت‌های درو نشده" شورایی"
در برابر ستاد آتش گرفته "شوراها"
آنجا، مادری در گشود و پیکر به راه افکند
و چشم در چشم چکمه پوشان فریاد زد
مشت برسینه کوفت و فریاد زد:
" مرگ بر خان، مرگ بر سرمایه‌دار"
" زنده باد شوراها، زنده باد خلق"
و صدای درخشانش در گلوله‌ها خاموش شد
آ...ی توماج... توماج
قهرمان "شوراها"، توماج.....



@yoldash1349

امروز

چون یودا می‌گفت با صدق و یقین
ترس ز رنج است که آرد سوی کین
خشم و نفرت ره به تاریکی برند
عشق و بخشش نور جان، ای آناکین

پیر روشن، آن یودای بی‌نظیر
نور جان می‌تافت او، با صد یقین
در دلش دریای حکمت، موج می‌زد بی‌کران
راز هستی می‌نمود او با نگاهی بی‌نشان

آن‌ دگر ویدر، سیاهی شب تار و دژم
در نگاهش شعلهٔ خشم، در دلش اندوه و غم
سایه ای از ظلمت شب در وجودش خانه کرد
نغمهٔ تاریکی و درد از زبانش چکه کرد

گفت یودا، «نور شو ای جان، از درونِ خود بجوش،
تار و پودِ کائنات، هان! با محبت کن تو نوش»
خنده‌ای زد ویدر از کین، «نور چیست جز یک فریب؟
قدرت است این زندگی، هر چه بخواهی آنْ نصیب»

جنگ بین نور و سایه در دلِ هردو روان
هریکی در جستجوی خویشتن کوشید، هان
پیر با نیروی دانش، صلح و آرامش طلب
آن یکی اندر پی قدرت وَ فرّ ایزدی

لیک یودا دید در ویدر، کورسویی از امید،
گفت «ای ویدر، رها کن خشم و کینه را، به عید
بر روشنایی بازگرد و قلبِ خود را پاک ساز،
نورِ مطلق در تو پنهان، بگشا این در، بتاز»

لیک ویدر در سیاهی، سخت‌تر گامی نهاد،
در دلش آتش ز کینه، بیشتر گشته زیاد
آخرِ کار دو جنگجو، غم‌فزا بود و محال،
نور و ظلمت در نبرد، تا بیکران اندر جدال

دیوان اسکای‌واکر، جلد چهارم

زمین‌داران و سرمایه‌داران سعی کردند نفرت کارگران و کشاورزانی را که از فقر رنج می‌بردند، به سوی یهودیان معطوف کنند. در کشورهای دیگر نیز اغلب می‌بینیم که سرمایه‌داران نفرت علیه یهودیان را دامن می‌زنند تا کارگران را کور کنند و توجه آن‌ها را از دشمن واقعی زحمت‌کشان منحرف سازند: سرمایه!


✍🏻 ولادیمیر لنین

برای این که کاپیتالیسم ارزش ما رو با میزان تولید در ازای یک زمان مشخص می‌سنجه و از مجرای فرهنگی چنین بینشی رو منتقل میکنه

به قدری بی پرنسیپ و تنبل شدم که دارم گهم رو از دست میدم

خدایا شکرت از چت‌جی‌پی‌تی هیچ استفاده ای ندارم

دقیقا

خدایگانِ رذالت، شایسته‌ی جاهل‌ترینِ بندگان


شما شاید بتوانيد به نحوی از انحا جمهوری اسلامی را سرنگون کنید ولی با نهادینه‌سازی و عادی‌سازی از چنین فرهنگِ خفت‌باری، فقط اثبات می‌کنید که به رعیت بودن مفتخرید و هر چندده‌سال یک‌بار باید ارباب‌تان عوض کنید. با چنین فرهنگی، حتی اگر همین فردا جمهوری اسلامی از هستی ساقط شود، و چنین اوباشی به قدرت نزدیک شوند، کاری خواهند کرد که آخوند از حیث سبعیت روسفید شود و بیست سال بعد مجددا غرب دم ک دستگاه جدیدی علم کند تا جماعت بگویند: ناسپاسی کردیم. #خمینی_روحت_شاد
این‌که در سال ۲۰۲۵ میلادی در اروپا و آمریکا به انگل‌هایی که با دلارهای غارت‌شده از جیب ملت ایران مطلقا تفریح می‌کنند می‌گوئید: "خدا"، یعنی حتی همین آخوند از سرتان زیاد است چون از حیث شعور سیاسی هزاران کیلومتر از مردمان عصر برده‌داری که علیه ارباب-رعیتی شورش کردند، عقب‌مانده‌ترید و شگفتا که در عین دست و پا زدن در چنین لجن‌زار فرهنگی، خود را در قله‌ی تمدن احساس می‌کنید: جمع این جهالت و توهم شما را صرفا به موجوداتی خطرناک تبدیل می‌کند که حاضرند برای دریافت تکه‌این استخوان از ارباب، خون گلوی نوزادان را بنوشند. ناگفته نماند که چنین فرهنگی دقیقا ماحصلِ سده‌ها حاکمیتِ دوقلوهای ارتجاع یعنی سلطنت و دیانت بر ایران است. افرادی که از ایران گریخته‌اند و در قلب اروپا و آمریکا به مجسمه‌های متحرکِ رذالت می‌گویند: خدا، از انسان‌های عصر جاهلیت که سنگ را ستایش می‌کردند خطرناک‌ و جاهل‌ترند و آن‌ مجسمه‌های وقاحت که جلوی دوربین برای رعیت خود ناز می‌کنند و با خدا نامیده شدن را عشق می‌کنند، آدم‌خوارانی هستند که داعشی در قیاس با آن‌ها مترقی محسوب می‌شود. اگر عصاره‌ی تاریخی این مملکت این خاندان و حامیان‌اش هستند، ابتدا باید کل این تاریخِ سراسر تعفن را لگدمال کرد و روی ویرانه‌های به انسان انديشيد.