ما ‏دهه هشتادیا فقط دماوند فوران نكرده بريزه روسر وصورتمون.

‏هفته‌ی پیش این موقع‌ها داشتیم یاد میگرفتیم اگر خواستن توی اسنپ بکشنمون چجوری مقاومت کنیم، این هفته‌ هم داریم فرق صدای ضدهوایی و موشک رو یاد میگیریم. نمیخوام هفته‌ی بعد رو ببینم.

ولی زندگی من همینجوریش غم انگیز بود، نباید میدیدمت.

تنها زیرساختی که دیگه برنمی‌گرده عمر و جوونی ما بود، بقیه همشو میشه از نو ساخت.


@BadVirall |garshasp

‌در آغوش تنگنا و بیهودگیِ مطلوب و معقول، در آستانه‌ی جفای جنون با درد سایه انداخته روی منِ منفور، نه چندان زنده اما ماندنی بودم.

درموردش رو ریل قطار دراز میکشم.

0:54

‏هروقت نمیدونستی چی بگی، واسم آهنگ بفرست.

یه دیالوگی تو سریال ممنوعه بود، پرسید بزرگترین آرزوت چیه؟ گفت قبل کسایی که دوسشون دارم بمیرم.

سکوت، فریاد چیزهایست که گفتنش ممکن نیست.

اگه با شناختن شروع نشه ، با شناختن تموم میشه.

0:23

شما فکر میکنید دختر خوشگلا دوست پسر دارن
درصورتی که اونا تنها چیزی که دارن معده درده

آخر این همه رنج برای چیست؟

خدایا به هارت و پورتمون نگاه نکن
ما بدون تو دست و پا چلفتی تر از این حرفاییم🤍.

دقيقا همونجا به فنا رفتی که راجبش با Chat GPT صحبت كردی.

تلافیش بمونه اون شبی که فهمیدی هیچکس مثل من نمیتونه دوست داشته باشه، و من دیگه نبودم.

‏به عنوان کسی که آدمای زیادی حذف کرده میگم حذف کنید دوستان، جا باز میشه برا آدم حسابیا.

‏تابستون خوبی بود، تکرار نشه لطفا.