زندگی امشب زیباست و میخوام روی تخت‌ِ خوابگاه بایستم و برقصم

جالبه که هیچ دلیلی هم برای حال‌های خوبم ندارم
ناگهان ذهنم تصمیم میگیره خوب باشم.

این مواقع دوست دارم به آدمای دورم بگم که چقدر قشنگن.
زیبایی‌هاشونو لیست کنم و براشون بخونم.

روزهایی که مائده برام شعرهاشو می‌خونه، طعم توت‌فرنگی می‌گیرن و بوی یاس.

شاید زندگی من به قبل و بعد تو تقسیم شده باشه، ولی زندگی تو بعد از من، به "قبلِ من" بودن ادامه داد.

دلم برای تهران تنگ شده

برای راسته‌ی تجریش تا باغ فردوس

برای موزه‌سینما و گربه‌هاش

برای الناز و خودم، که می‌شنویم ترکیبمون قشنگه.
برای آوَش و خودم، که با نوازنده‌های کنار خیابون دیوونه میشیم.
برای قیصر‌امین‌پور:) و خودم، که از هر چیز زشت و زیبایی عکس میگیریم.
برای مونالیزا و خودم‌، که لبخند میزنیم و راجع به اینکه "تهران یه جهان دیگه‌ست" حرف میزنیم.
برای تو و خودم،‌که سکوت میکنیم و تماشا.
برای تو برای تو برای تو
دلم تنگ شده.