روزهایی که مائده برام شعرهاشو می‌خونه، طعم توت‌فرنگی می‌گیرن و بوی یاس.

شاید زندگی من به قبل و بعد تو تقسیم شده باشه، ولی زندگی تو بعد از من، به "قبلِ من" بودن ادامه داد.

دلم برای تهران تنگ شده

برای راسته‌ی تجریش تا باغ فردوس

برای موزه‌سینما و گربه‌هاش

برای الناز و خودم، که می‌شنویم ترکیبمون قشنگه.
برای آوَش و خودم، که با نوازنده‌های کنار خیابون دیوونه میشیم.
برای قیصر‌امین‌پور:) و خودم، که از هر چیز زشت و زیبایی عکس میگیریم.
برای مونالیزا و خودم‌، که لبخند میزنیم و راجع به اینکه "تهران یه جهان دیگه‌ست" حرف میزنیم.
برای تو و خودم،‌که سکوت میکنیم و تماشا.
برای تو برای تو برای تو
دلم تنگ شده.

به صرفِ رقیق شدن

قلم و کاغذ نبود، ولی موبایلم بود، و انگشتام.

مرسی دوات :))

درخت رو با برف تزئین کرد.

انقدر جدیدا به درخت‌ها توجه می‌کنم که می‌خوام بگم:
سلام من لوراکس هستم، وکیلِ آغاج‌ها.

محمد
محمد