چرا ما آدما ترجیح میدم همه کار بکنیم اما با خود واقعیمون کنار نیایم؟

خب مگه چشه زن، به این زیبایی زیر خاکستر داری میدرخشی، به خودت بیا و خودت رو دوست بدار، درو باز کن بگو من فوق العاده ام دم و دستگاه نداشته‌ام در همه‌ی تان

درک کردن خودم واقعا سخت ترین کار زندگیمه، و من همچنان از دیگران توقع دارم منو درک کنن

البته تقصیر انسان های فانی نیست، من زیادی خوبم

یعنی حماقتی که در میون انسان ها موج میزنه رو میخوام بدم به آفرین ازش برق تولید کنه واسه خوندن کتاب ازش استفاده کنیم

Shut up I'm a GOD

کلامی از دفتر شعرم:
«کدام یک می‌دانست "مرگ بودن" چه دردی دارد در عشق زندگی؟»

ما آدم ها دیگر هم دیگر را نمیتوانیم، لطفا به گربه ها بگویید آنها بر ما حکومت کنند.

جا به جایی یه دو و پنج در جزوه میتونه یه درصد منفی براتون بیاره عزیزان

سرم درد دارد. در لحظه‌ی سردرد زندگی می‌کنم. این زندگی ارزش زنده ماندن را ندارد.

دلم می‌خواهد همه چیز را گاز بگیرم

هر بار بیشتر خدا رو شکر میکنم که خطم ایرانسل نیست

مرتیکه دزد

کانون پرورش فکری اونقدرا هم که یادم میومد بزرگ نیست، من توسط کتابای ساکت اونجا مسحور شده بودم.

درسته که کتاباش زیاد خفن نیست ولی واسه من هشت ساله اونجا مرکز جادو بود.

اونجوری که مردم به کانسپت خدا اعتقاد دارن اعتقاد ندارم

مفهوم خدا برام متفاوت شده از هر چیزی که مردم میگن، چیزی که مردم ازش ساختن یه بت دروغینه و حتی چیزی که من دارم هم بتی دروغینه. خدا مارو به عنش هم نگرفته و نخواهد گرفت و قرار نیست کاری بکنه و قرار نیست نجاتمون بده. ما نتیجه‌ی یکی از آزمایش های بی پایانشیم که موفقیت آمیز شده و میخواد ببینه سازگاری این آزمایش (بشریت) با محیطی که خودش ساخته (زمین) به اندازه‌ی بقیه‌ی آزمایش هاش (بقیه‌ی گونه هایی که آفریده) هست یا نه، و امکان داره این آزمایش رو بار های متفاوت روی سیارات متفاوت انجام داده باشه و هر بار شکست خورده باشه یا یه بار موفق شده و تصمیم گرفته با یه پارامتر متفاوت امتحانش کنه.
خدا یه قمار بازه، و ما هم اون برگه هایی هستیم که میتونه برد و باختشو مشخص کنه، و قمار هم انقراضه.

گل به دست آوردم

حسی که گل نرگس به آدم میده فوق العاده‌اس

خب قطعا آزمایش کننده تصمیم نمیگیره واسه یه آزمایشش دلرحمی به خرج بده و به دعاهاشون گوش بده و باور کنه.