محتواش یا ادماش؟

متأسفانه یا خوشبختانه، محتواش. آدماش مهربونن

آدماش فکر میکنم یه جور متفاوتی باشن. نه این که پاور داشته باشن یا بتونن خدا بشن، همشون همون آدمایین که میرن کافه و نفس میکشن و هستن، ولی یه فرق جالبی دارن. یه جورایی میشه گفت یه جرقه هست که متفاوتشون کرده. خدا رفتنی بوسشون کرده که برن.

خب بنظرم دستی به محتوای چنلت نزن چون خیلی خودته

ینی وایب خودتو میده

نمیدونم متوجه بشی یا نه چون قابل توضیح نیست

ولی انگار تو هر کدوم اون پیام خودت هستی

نمیدانم

میدونی دنبال بهم ریختن محتواش نیستم، دلم میخواد یه سیستمی بذارم واسش. خیلی بهم ریخته‌اس. مثلا پین هاش خیلی نا پیوسته‌ان و متن ها از هیچ الگوی خاصی پیروی نمیکنن. دلم میخواد یه سیستمی بذارم که مثلا مدیا رو فلان روز یا فلان ساعت بذارم، محتوا راجع به فلان چیز باشه. کی بذارم که به موقعش بخوره.

و ایده های خیلی خفنی داشتم واسه اینجا. حتی فکر میکردم هفته‌ای یکیتونو ادمین کنم و از این داستانا

دلم میخواست شعرای خودمو بذارم یا حتی متن بنویسم و وقت خاص داشته باشه

شت😂😭

از چیزهای یهویی تعجب میکنم

دقت کردید ماهی چقدر آرامش داره؟ یعنی توی صداش و لحنش و کلماتش و وجودش و دیدنش یه آرامش خاصی داره. اصن آدم حس میکنه سایرنه.

میدونی خیلی حق داره ها. من هیچ وقت نظمو به آرامش ترجیح ندادم، پس چرا الان؟

حق میبینم عزیزان. شایدم میشنوم؟

من همیشه تلاش کردم حتی به قیمت اشک ریختنم و درد کشیدنم موقعیتو کنترل کنم. همیشه هم تلاش کردم سرپا باشم. همیشه تلاش کردم نترس باشم و همین ترسه منو ترسو هم بار آورد. شدم آدمی که اگه بهش دو تا کارو بسپاری پنیک میکنه و بعد به خودم اومدم و گفتم بدترشو کردم و سرپا موندم، چرا از این میترسم؟

بعد که دوباره به خودم اومدم (نمیخوام این پروسه رو توضیح بدم چون خودمم هنوز توش سوالاتی دارم.) الان که خودمو میبینم برام عجیبه. چه قدرتی دارم که الان سر پام؟ چه چیزیه که وادارم میکنه برم جلو و ادامه بدم و کم نیارم؟ فکر کنم همین چیزاس که مارو ما میکنه. قدرتایی که هیچ توضیحی براش پیدا نمیکنیم.

مثلا من برای حرف زدن و بحثو عوض کردن قدرت ماورایی دارم. برای بغل کردن و انرژی داشتن هم همینجور. برای قهوه خوردن و همچنان کم خوابی هم همینطور. ولی توضیحات منطقی‌ای ندارم براش.