───این وضیعتیه که تا حالا تو زندگیم تجربش نکرده بودم یه کتری بالا سرم یه چاقو کنار صورتم پول‌های جعلی به گوشه خونه‌ام پلیس پشت در و من دارم به یارویی که تازه باهاش آشنا شدم رو خفه میکنم.࿔

݁ ˖๋ ࣭ ⭑حق با توئه هیچ خوب و بدی توی انتظار مرگ رو کشیدن نیست. چون به نظر میرسه کلی چیز مهم تو این دنیا هست ولی در حقیقت هیچ چیز اونقدر مهم نیست، مرگ و زندگی اونقدرا هم مهم نیستن.

꙳⊹ ࣪دازای بلند میشه. دستهاش رو بالا میاره و با انگشت هاش بشکن میزنه.
دستبندها که قاعدتاً باید محکم بسته میموندن خیلی راحت و نرم باز میشن مثل یه حقه‌ی شعبده بازی. ݁ ˖๋ ࣭

حالا که تو هر دوتا دستم اسلحه دارم دیگه مبارزه کافیه از اینجا به بعد وقت رقصه.

⋆˙من همونقدر که از قلب بقیه بی خبرم، از قلب خودم هم بی خبرم.𖧧

ִ ໋چیزایی که میخوایم برای هم دیگه ازشون حرف بزنیم تمومی ندارن پشت سرهم از دهنمون بیرون میان انگار که یه جایی پشت گلومون صف بستن و منتظرن نوبتشون برسه───با هم دیگه صحبت میکنیم به هم گوش میدیم و با هم به اشتراک میذاریم.

. ݁ ˖ . ݁من انتخابمو کردم تو اوداساکو هستی.࿔

───كلماتمون نهایتاً ارتباط بینشون رو از دست میدن و به یه مشت کلمه ی از هم گسیخته ی بی ربط که بین ما دو نفر در گردشه تبدیل میشن. درست مثل موسیقی که گاهی به جای اینکه توی مجموعه نتها معنی ای نهفته باشه توی هر تک نت کلی معنی جا گرفته به نظر میرسه که تک به تک کلمه های ما معنای خودشون رو دارن...اگر بخوام از دیدگاه شاعرانه بگم، ما تبدیل به سازهایی شده بودیم که کلمات رو مینوازن..