قلابی که مرجعیت شیعه در رأس هرم آن بود، ارتقای تربیت و اخلاق اسلامی انتظار میرفت و لااقل در آغاز انقلاب یعنی دوران جوانی ما چنین آرزویی در سرما بود و البته آرزو بر جوانان عیب نیست. ولی آیا این آرزو محقق شد؟ داوری را به وجدان پاک خوانندگان این سطور میسپارم. اما آنچه عیان است چه حاجت به بیان است. وقتی شخصی برای رسیدن به موفقیت انتخاباتی علنا در مقابل دیدگان مردم به حریم خصوصی این و آن دست میاندازد، و از هرگونه توهین و پایمال کردن حیثیت و آبروی آنان دریغ ندارد و با کمال تأسف این کردار، زشت شناخته نمیشود و توسط رصد کنندگان قانونی مورد اعتراض قرار نمیگیرد و تخلف شناخته نمیشود و تأسف بار تر آنکه موجب جلب آراء میگردد و نه تأسف که فاجعه مولمه آنکه به عنوان رویه و سنت حسنه در دفعات بعد مورد تقلید و پیروی قرارمی گیرد!!، شگفتا آیا نمیتوان این جریان را نشانه انحطاط اخلاق عنوان داد؟
صاحب این قلم همیشه به حدیث نفس خود را که در کسوت روحانی است ملامت میکند و اصرار دارد که با اعتراف به ناموفقیت صنف خود نسبت به تربیت اخلاقی مردم لااقل از جامعه خویش عذر خواهی کند. هم سن و سالهای نگارنده اسوههایی در میان این صنف دیده بودند که نمونه کامل تقوا و سداد بودند و بهترین سرمشق زندگی برای آنان میتوانست محسوب شوند. ای کاش جوانان عزیزی که از من و امثال من گلهمندند آنان را دیده بودند تا خدای نکرده به قضاوتهای حاد و غیرمنصفانه و به کار بردن گزاره سالبه کلیه دچار نشوند و به جای آن با گرفتن نور و چراغ فکری گرد شهر بگردند و در پیدا کردن حجتهای انسانی و آرزوی آنکه «یافت مینشود» سعی داشته باشند و برای بازگشت به ارزشهای اخلاقی از هرگونه تلاش دریغ نکنند.
۱۰ـ در خاتمه این سطور تأکید میکنم که نگارنده به ذکاوت ایرانی ملت ایمان دارم و میدانم که عموم مردم ما با اجتناب از تقلید کورکورانه و بجای آن تکیه کردن بر تأمل واندیشه فردی در معیارهای لازم برای سمت ریاست جمهوری، به خوبی راه صحیح را برای انتخاب اصلح و یا لااقل خیرالموجودین خواهند یافت. ارشاد و راهنمایی گرفتن از اهل نظر در صورتی که مبتنی براستدلال باشد امری معقول و منطقی است ولی تکلیف کردن دیگران و متابعت بدون دلیل، آنان با حقیقت «رأی» دادن تناقض منطقی دارد. به دیگر سخن رأی از روی متابعت کور را «رأی» نمیتوان نامید. رأی دادن مبتنی بر تفکر وتامل، نردبان رشد فکری یک ملت است و هرگز رأی دادن بدون دلیل و تأمل موجبات توسعه وترقی یک ملت را فراهم نمیسازد. والسلام
صاحب این قلم همیشه به حدیث نفس خود را که در کسوت روحانی است ملامت میکند و اصرار دارد که با اعتراف به ناموفقیت صنف خود نسبت به تربیت اخلاقی مردم لااقل از جامعه خویش عذر خواهی کند. هم سن و سالهای نگارنده اسوههایی در میان این صنف دیده بودند که نمونه کامل تقوا و سداد بودند و بهترین سرمشق زندگی برای آنان میتوانست محسوب شوند. ای کاش جوانان عزیزی که از من و امثال من گلهمندند آنان را دیده بودند تا خدای نکرده به قضاوتهای حاد و غیرمنصفانه و به کار بردن گزاره سالبه کلیه دچار نشوند و به جای آن با گرفتن نور و چراغ فکری گرد شهر بگردند و در پیدا کردن حجتهای انسانی و آرزوی آنکه «یافت مینشود» سعی داشته باشند و برای بازگشت به ارزشهای اخلاقی از هرگونه تلاش دریغ نکنند.
۱۰ـ در خاتمه این سطور تأکید میکنم که نگارنده به ذکاوت ایرانی ملت ایمان دارم و میدانم که عموم مردم ما با اجتناب از تقلید کورکورانه و بجای آن تکیه کردن بر تأمل واندیشه فردی در معیارهای لازم برای سمت ریاست جمهوری، به خوبی راه صحیح را برای انتخاب اصلح و یا لااقل خیرالموجودین خواهند یافت. ارشاد و راهنمایی گرفتن از اهل نظر در صورتی که مبتنی براستدلال باشد امری معقول و منطقی است ولی تکلیف کردن دیگران و متابعت بدون دلیل، آنان با حقیقت «رأی» دادن تناقض منطقی دارد. به دیگر سخن رأی از روی متابعت کور را «رأی» نمیتوان نامید. رأی دادن مبتنی بر تفکر وتامل، نردبان رشد فکری یک ملت است و هرگز رأی دادن بدون دلیل و تأمل موجبات توسعه وترقی یک ملت را فراهم نمیسازد. والسلام
نکات و دروس مدیریت
۱ـ این روزها که تنور تبلیغات انتخاباتی بسیار گرم بلکه شعلهور است و ممکن است برای برخی عزیزان کرام تردید و یا حیرت در انتخاب ایجاد شود، به نظرم رسید این یادداشت را تحت عنوان پیشنهاد به حضور هموطنان عزیز ارائه دهم. تکرار میکنم که این نکات صرفاً پیشنهاد است،…
یادداشت
عذر تقصیر به پیشگاه ملت ایران
آیتالله دکتر سیدمصطفی محقق داماد
یکشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۶
برای بنده به شخصه جالب بود وقتی مطالعه کردم ...گفتم دوستان هم مطالعه بفرمایند نظرات استاد بزرگواری چون محقق داماد رو که در سواد علمی و عملی ایشون در بین اهل علم شکی نیست.
من الله توفیق
@Managementhints
عذر تقصیر به پیشگاه ملت ایران
آیتالله دکتر سیدمصطفی محقق داماد
یکشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۶
برای بنده به شخصه جالب بود وقتی مطالعه کردم ...گفتم دوستان هم مطالعه بفرمایند نظرات استاد بزرگواری چون محقق داماد رو که در سواد علمی و عملی ایشون در بین اهل علم شکی نیست.
من الله توفیق
@Managementhints
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
درباره دام کمالگرایی بیشتر بدانید.ما اغلب اشک ها و ناامیدی های پشت پرده افراد موفق را نمیبینیم و صرفا بر نتیجه نهایی آنها متمرکز میشویم در حالی که...
@Managementhints
@Managementhints
مدیریت بحران
( Crisis management)
از اصطلاحات حوزه مدیریت است، که به مجموعهای از فعالیتها، چارهجوییها و دستورالعملهایی اطلاق میگردد، که مدیریت یک سازمان، در چالش با بحران انجام میدهد و هدف آن کاهش روند، کنترل و رفع بحران است.
بطور کلی مدیریت بحران بمعنای سوق دادن هدفمند جریان پیشرفت امور، به روالی قابل کنترل و انتظار بازگشت امور در اسرع وقت، به شرایط قبل از بحران است.
بهاختصار، مدیریت بحران، کلیه اقدامات مربوط به پیشگیری و مدیریت ریسک، سازماندهی و مدیریت منابع مورد نیاز در پاسخ به بحران میباشد.
مدیریت بحران علمی کاربردی است که به وسیله مشاهده سیستماتیک بحرانها و تجزیه و تحلیل آنها، در جستجوی یافتن ابزاری است، که بوسیله آنها بتوان از بروز بحرانها، پیشگیری نمود و یا در صورت بروز آن، در خصوص کاهش اثرات بحران، آمادگی لازم امداد رسانی سریع و بهبودی اوضاع، اقدام نمود.
@Managementhints
( Crisis management)
از اصطلاحات حوزه مدیریت است، که به مجموعهای از فعالیتها، چارهجوییها و دستورالعملهایی اطلاق میگردد، که مدیریت یک سازمان، در چالش با بحران انجام میدهد و هدف آن کاهش روند، کنترل و رفع بحران است.
بطور کلی مدیریت بحران بمعنای سوق دادن هدفمند جریان پیشرفت امور، به روالی قابل کنترل و انتظار بازگشت امور در اسرع وقت، به شرایط قبل از بحران است.
بهاختصار، مدیریت بحران، کلیه اقدامات مربوط به پیشگیری و مدیریت ریسک، سازماندهی و مدیریت منابع مورد نیاز در پاسخ به بحران میباشد.
مدیریت بحران علمی کاربردی است که به وسیله مشاهده سیستماتیک بحرانها و تجزیه و تحلیل آنها، در جستجوی یافتن ابزاری است، که بوسیله آنها بتوان از بروز بحرانها، پیشگیری نمود و یا در صورت بروز آن، در خصوص کاهش اثرات بحران، آمادگی لازم امداد رسانی سریع و بهبودی اوضاع، اقدام نمود.
@Managementhints
شناخت عیوب خود، بهترین روش برای کنار آمدن با عیوب دیگران است.
- کارل گوستاو یونگ
@Managementhints
در هریک از ما شخصیت دیگری وجود دارد که نمیشناسیمش.
- کارل گوستاو یونگ
@Managementhints
هر یک از دستاورد های روانی انسان، نشات گرفته از رنج هایی ست که روح می کشد.
- کارل گوستاو یونگ
@Managementhints
یک حقیقت بسیار مهم که از بررسی ذهن انسان بدست آمده ، این است که رشد ذهنی با افزایش آگاهی صورت میگیرد و هر چه بیشتر پیش می رویم ، این روند پیشرفت ، دردناکتر میشود . میتوان گفت که هیچ چیز برای انسان نفرت انگیزتر از رها کردن اندکی از دانش اکتسابی اش نیست . این را افرادی که در معرض معرفی ایده ای جدید قرار گرفته اند ، تایید میکنند .
- کارل گوستاو یونگ
@Managementhints
- کارل گوستاو یونگ
@Managementhints
در هریک از ما شخصیت دیگری وجود دارد که نمیشناسیمش.
- کارل گوستاو یونگ
@Managementhints
هر یک از دستاورد های روانی انسان، نشات گرفته از رنج هایی ست که روح می کشد.
- کارل گوستاو یونگ
@Managementhints
یک حقیقت بسیار مهم که از بررسی ذهن انسان بدست آمده ، این است که رشد ذهنی با افزایش آگاهی صورت میگیرد و هر چه بیشتر پیش می رویم ، این روند پیشرفت ، دردناکتر میشود . میتوان گفت که هیچ چیز برای انسان نفرت انگیزتر از رها کردن اندکی از دانش اکتسابی اش نیست . این را افرادی که در معرض معرفی ایده ای جدید قرار گرفته اند ، تایید میکنند .
- کارل گوستاو یونگ
@Managementhints
سودکردن بدون ریسک، تجربه کردن
بدون خطر، پاداش گرفتن بدون تلاش
به این میماند که بدون اینکه متولد شوید
انتظار زندگی کردن داشته باشید
#برایان_تریسی
@Managementhints
بدون خطر، پاداش گرفتن بدون تلاش
به این میماند که بدون اینکه متولد شوید
انتظار زندگی کردن داشته باشید
#برایان_تریسی
@Managementhints
يك كتابخوان قبل از مرگش هزاران زندگي رو تجربه ميكنه اما كسي كه هرگز كتابي نخونده تنها يك زندگي رو تجربه ميكنه
@Managementhints
@Managementhints
اجازه ندهيد هيچ كس شما را تا جايي پايين بياورد تا از او متنفر شويد ...
مارتين لوتر كينگ
@Managementhints
مارتين لوتر كينگ
@Managementhints
بیل گیتس طی یک سخنرانی در یکی از دبیرستانهای آمریکا ، خطاب به دانش آموزان گفت که در دبیرستان خیلی چیزها را به دانش آموزان نمی آموزند ؛ او هفت اصل مهم را که دانش آموزان در دبیرستان فرا نمی گیرند ، بشرح زیر نام برد :
اصل اول :
در زندگی ، همه چیز عادلانه نیست ، بهتر است با این حقیقت کنار بیایید .
اصل دوم :
دنیا برای عزت نفس شما اهمیتی قائل نیست . در این دنیا از شما انتظار می رود که قبل از آنکه نسبت به خودتان احساس خوبی داشته باشید ، کار مثبتی انجام دهید .
اصل سوم :
پس از فارغ التحصیل شدن از دبیرستان و استخدام شدن ، کسی به شما رقم فوق العاده زیادی پرداخت نخواهد کرد . به همین ترتیب ، قبل از آنکه بتوانید به مقام معاون ارشد ، با خودرو مجهز و تلفن همراه برسید ، باید برای مقام و مزایایش زحمت بکشید .
اصل چهارم :
اگر فکر می کنید ، آموزگارتان سختگیر است ، سخت در اشتباه هستید . پس از استخدام شدن متوجه خواهید شد که رئیس شما خیلی سخت گیرتر از آموزگارتان است ، چون امنیت شغلی آموزگارتان را ندارد .
اصل پنجم :
آشپزی در رستورانها با غرور و شأن شما تضاد ندارد . پدر بزرگهای ما برای این کار اصطلاح دیگری داشتند ، از نظر آنها این کار «یک فرصت» بود .
اصل ششم :
اگر در کارتان موفق نیستید ، والدین خود را ملامت نکنید ، از نالیدن دست بکشید و از اشتباهات خود درس بگیرید .
اصل هفتم :
قبل از آنکه شما متولد بشوید ، والدین شما هم جوانان پرشوری بودند و به قدری که اکنون به نظر شما می رسد ، ملال آور نبودند.
@Managementhints
اصل اول :
در زندگی ، همه چیز عادلانه نیست ، بهتر است با این حقیقت کنار بیایید .
اصل دوم :
دنیا برای عزت نفس شما اهمیتی قائل نیست . در این دنیا از شما انتظار می رود که قبل از آنکه نسبت به خودتان احساس خوبی داشته باشید ، کار مثبتی انجام دهید .
اصل سوم :
پس از فارغ التحصیل شدن از دبیرستان و استخدام شدن ، کسی به شما رقم فوق العاده زیادی پرداخت نخواهد کرد . به همین ترتیب ، قبل از آنکه بتوانید به مقام معاون ارشد ، با خودرو مجهز و تلفن همراه برسید ، باید برای مقام و مزایایش زحمت بکشید .
اصل چهارم :
اگر فکر می کنید ، آموزگارتان سختگیر است ، سخت در اشتباه هستید . پس از استخدام شدن متوجه خواهید شد که رئیس شما خیلی سخت گیرتر از آموزگارتان است ، چون امنیت شغلی آموزگارتان را ندارد .
اصل پنجم :
آشپزی در رستورانها با غرور و شأن شما تضاد ندارد . پدر بزرگهای ما برای این کار اصطلاح دیگری داشتند ، از نظر آنها این کار «یک فرصت» بود .
اصل ششم :
اگر در کارتان موفق نیستید ، والدین خود را ملامت نکنید ، از نالیدن دست بکشید و از اشتباهات خود درس بگیرید .
اصل هفتم :
قبل از آنکه شما متولد بشوید ، والدین شما هم جوانان پرشوری بودند و به قدری که اکنون به نظر شما می رسد ، ملال آور نبودند.
@Managementhints
Forwarded from شعر و ادبیات
🔎 @Vaallddoo
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺
#آن_مرد
این دنیا به شدت یک نفر را کم دارد...
این دنیا صبح های جمعه اش با نام آفتاب کلید می خورد و غروب هایش سالهاست داغ ماه بر آسمانش درد می کند.
در این دنیا،
بشریت دست به خودکشی دسته جمعی زده است.
آدمیزاد کم کم زد به جاده های خاکی،گم شد،واژگون شد...
دستهایی که قرار بود به آسمان بلند شوند ، مشت شدند و کوبیدند بر سر انسانیت...
لاهوت و ناسوت را اشتباه گرفتیم و حالا رسیده ایم به برهوت...
اخلاق را میان قصه ها جا گذاشتیم و افسانه اش را برای نسلهای بعد به یادگار میگذاریم.
تفاسیر تغییر کرد و نقاب ها جا خوش کرد بر روی چهره ها...
اوایل با یک نقاب شروع کردیم و بعد فهمیدیم نان به نرخ روز خور همین نقاب ها شده ایم.
خدا را از دل هایمان جواب کردیم و گذاشتیمش کنار قرآن روی طاقچه...
چه شود که چرخ روزگارمان را چوب لایش بگذارند که یادمان بیاید چیزهایی دارند خاک می خورند روی آن طاقچه ی لعنتی...
رفتیم به خواب زمستانی، کسی هم نیامد بیدارمان کند، اگر هم آمد لیوان بالای سرمان را پر کرد از شک و تردید و ما در عالم خواب و بیداری تا جرعه ی آخرش سرکشیدیم و جماعتی هم نوش جان نثارمان کردند.
خوابمان هر روز سنگین تر شد.
کهفیان سیصد سال خوابیدند تا صعود کنند و ما قرن هاست در خواب سنگین سقوطیم.
و حالا ما خفتگان همیشه خسته، غرق نجاست رفتارمان شده ایم.
این دنیا به شدت یک نفر را کم دارد.
یکی که لیوان های بالای سرمان را بشکند.
طاقچه های دلمان را گردگیری کند.
از خواب بیدارمان کند.
نقاب ها را از چهره ها بردارد.
و زنگار شک را بزداید.
یک نفر که دیگر باید هر کجا باشد کم کم پیدایش شود.
یک نفر باید بیاید.
یک نفر که خود،یک دنیاست.
یک غروب جمعه ماه را در آسمان خواهم دید و زیر لب زمزمه خواهم کرد:
آن مرد آمد.
آن مرد در باران آمد.
آن مرد در یک جمعه ی بارانی آمد.
👤 #مصطفی_یوسفی
👤 #والدو
#ولادت_یگانه_منجی_بشریت_حضرت_قائم_مهدی_موعود_گل_زیبای_نرگس_بر_شما_مبارک_باد 🙏🙏
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
✍ #کانال_شعر_ادبیات
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺
#آن_مرد
این دنیا به شدت یک نفر را کم دارد...
این دنیا صبح های جمعه اش با نام آفتاب کلید می خورد و غروب هایش سالهاست داغ ماه بر آسمانش درد می کند.
در این دنیا،
بشریت دست به خودکشی دسته جمعی زده است.
آدمیزاد کم کم زد به جاده های خاکی،گم شد،واژگون شد...
دستهایی که قرار بود به آسمان بلند شوند ، مشت شدند و کوبیدند بر سر انسانیت...
لاهوت و ناسوت را اشتباه گرفتیم و حالا رسیده ایم به برهوت...
اخلاق را میان قصه ها جا گذاشتیم و افسانه اش را برای نسلهای بعد به یادگار میگذاریم.
تفاسیر تغییر کرد و نقاب ها جا خوش کرد بر روی چهره ها...
اوایل با یک نقاب شروع کردیم و بعد فهمیدیم نان به نرخ روز خور همین نقاب ها شده ایم.
خدا را از دل هایمان جواب کردیم و گذاشتیمش کنار قرآن روی طاقچه...
چه شود که چرخ روزگارمان را چوب لایش بگذارند که یادمان بیاید چیزهایی دارند خاک می خورند روی آن طاقچه ی لعنتی...
رفتیم به خواب زمستانی، کسی هم نیامد بیدارمان کند، اگر هم آمد لیوان بالای سرمان را پر کرد از شک و تردید و ما در عالم خواب و بیداری تا جرعه ی آخرش سرکشیدیم و جماعتی هم نوش جان نثارمان کردند.
خوابمان هر روز سنگین تر شد.
کهفیان سیصد سال خوابیدند تا صعود کنند و ما قرن هاست در خواب سنگین سقوطیم.
و حالا ما خفتگان همیشه خسته، غرق نجاست رفتارمان شده ایم.
این دنیا به شدت یک نفر را کم دارد.
یکی که لیوان های بالای سرمان را بشکند.
طاقچه های دلمان را گردگیری کند.
از خواب بیدارمان کند.
نقاب ها را از چهره ها بردارد.
و زنگار شک را بزداید.
یک نفر که دیگر باید هر کجا باشد کم کم پیدایش شود.
یک نفر باید بیاید.
یک نفر که خود،یک دنیاست.
یک غروب جمعه ماه را در آسمان خواهم دید و زیر لب زمزمه خواهم کرد:
آن مرد آمد.
آن مرد در باران آمد.
آن مرد در یک جمعه ی بارانی آمد.
👤 #مصطفی_یوسفی
👤 #والدو
#ولادت_یگانه_منجی_بشریت_حضرت_قائم_مهدی_موعود_گل_زیبای_نرگس_بر_شما_مبارک_باد 🙏🙏
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
✍ #کانال_شعر_ادبیات
مردم
حرف زدن با دهان پر را
بی ادبی می دانند
ولی حرف زدن
با" مغز خاااالی" را نه
اورسن ولز
@Managementhints
حرف زدن با دهان پر را
بی ادبی می دانند
ولی حرف زدن
با" مغز خاااالی" را نه
اورسن ولز
@Managementhints
نقد روانشناختیِ تحریمکنندگان انتخابات:
"تو از خودت میترسی و انتخابهایت"
نزدیکی به انتخابات بسیار مهم ریاست جمهوری بهانهای شد تا در مورد یکی از شایعترین مشکلات شخصیتیِ پنهانِ جامعهمان بنویسم: شخصیتهای منفعل/ پرخاشگر(Passive/Aggressive).
چه خوشمان بیاید و چه نه همه ما از دوره کودکی گاه و بیگاه نسبت به مراجع قدرتی چون والدین، معلمان و بالادستیها خشم داشتهایم و داریم. آنها تمایل و وسوسه عجیبی داشتند تا با حکمهای بستهبندیشده و مستبدانه خود، مانع انتخابهای ما شوند. گاهی از پوشیدن لباس مورد علاقه و انجام بازی دلخواه محروم بودیم و گاهی هم که زبان به شکایت میگشودیم با تهدیدها و تنبیههای تازهای مواجه میشدیم. در فرهنگ ایرانی به جای آموزش اعتراضِ صحیح و محترمانه، به ما سکوت و مدارا را آموزش دادهاند. تداوم چنین اوضاعی به انباشت خشم منجر خواهد شد. اما تکلیف خشمهای تجربه شده چیست؟
هیجانات و عواطف تجربه شده باید ابراز نیز شوند. اما اگر مسیر ابراز بسته باشد، روان، خود شروع به مسیریابی(و حتی گاهی مسیرسازی) خواهد کرد. یکی از این مسیرهای ناپخته برای ابراز خشم این است که گاهی افراد از ترس اینکه مورد غضبِ اطرافیان باشند سعی میکنند به طور غیرمستقیم خشم خود را نشان دهند. لایک نکردن عکس دوستی که با شما برخورد مناسبی نداشته است؛ قیافه گرفتن برای کسی که آزارتان داده است؛ حرف زدن پشت دوست یا همکار؛ بیپاسخ گذاشتن پیامهای تلفنی یا تلگرامی اطرافیان نیز میتواند شما را در دسته افراد منفعل/ پرخاشگر قرار دهد. چنین آدمهایی به خوبی آموختهاند غیرمستقیم و منفعلانه خشم خود را نشان دهند؛ بیآنکه در ظاهر آب از آب تکان بخورد.
ماجرای آرای ممتنع هم چیزی بیش از این نیست. انتخاب، همیشه اضطرابآور بوده و هست. چرا که ما نسبت به انتخابهایمان مسئولیم. انتخابِ هر چیزی چه کفش و چه رشته دانشگاهی و چه انتخاب رییسجمهور، میتواند استرس ما را دو چندان کند. ما در مقابل تمام انتخابهایمان باید متعهد و پاسخگو باشیم. خیلی از افرادی که خود را به مسایل سیاسی و اقتصادی و اجتماعی اطراف خود بیطرف و بیاعتنا میدانند از این نکته بیخبرند که آنها اساسا در مقابل تمام انتخابهایشان مستاصل و ترسو هستند. آنها با گفتن اینکه: "رای من و تو چه فرقی داره، اینها در هر صورت واسه من و تو کاری نمیکنند" به نحوی با کنار کشیدن منفعلانه خود از مسیر انتخاب، هم خشمِ سرکوب شده خود را به نظام سیاسی حاکم، منفعلانه تخلیه میکنند و هم با پیشگوییِ خودفریبانهِ نتیجه آرا، از غافلگیری آتی پیشگیری میکنند.
@Managementhints
"تو از خودت میترسی و انتخابهایت"
نزدیکی به انتخابات بسیار مهم ریاست جمهوری بهانهای شد تا در مورد یکی از شایعترین مشکلات شخصیتیِ پنهانِ جامعهمان بنویسم: شخصیتهای منفعل/ پرخاشگر(Passive/Aggressive).
چه خوشمان بیاید و چه نه همه ما از دوره کودکی گاه و بیگاه نسبت به مراجع قدرتی چون والدین، معلمان و بالادستیها خشم داشتهایم و داریم. آنها تمایل و وسوسه عجیبی داشتند تا با حکمهای بستهبندیشده و مستبدانه خود، مانع انتخابهای ما شوند. گاهی از پوشیدن لباس مورد علاقه و انجام بازی دلخواه محروم بودیم و گاهی هم که زبان به شکایت میگشودیم با تهدیدها و تنبیههای تازهای مواجه میشدیم. در فرهنگ ایرانی به جای آموزش اعتراضِ صحیح و محترمانه، به ما سکوت و مدارا را آموزش دادهاند. تداوم چنین اوضاعی به انباشت خشم منجر خواهد شد. اما تکلیف خشمهای تجربه شده چیست؟
هیجانات و عواطف تجربه شده باید ابراز نیز شوند. اما اگر مسیر ابراز بسته باشد، روان، خود شروع به مسیریابی(و حتی گاهی مسیرسازی) خواهد کرد. یکی از این مسیرهای ناپخته برای ابراز خشم این است که گاهی افراد از ترس اینکه مورد غضبِ اطرافیان باشند سعی میکنند به طور غیرمستقیم خشم خود را نشان دهند. لایک نکردن عکس دوستی که با شما برخورد مناسبی نداشته است؛ قیافه گرفتن برای کسی که آزارتان داده است؛ حرف زدن پشت دوست یا همکار؛ بیپاسخ گذاشتن پیامهای تلفنی یا تلگرامی اطرافیان نیز میتواند شما را در دسته افراد منفعل/ پرخاشگر قرار دهد. چنین آدمهایی به خوبی آموختهاند غیرمستقیم و منفعلانه خشم خود را نشان دهند؛ بیآنکه در ظاهر آب از آب تکان بخورد.
ماجرای آرای ممتنع هم چیزی بیش از این نیست. انتخاب، همیشه اضطرابآور بوده و هست. چرا که ما نسبت به انتخابهایمان مسئولیم. انتخابِ هر چیزی چه کفش و چه رشته دانشگاهی و چه انتخاب رییسجمهور، میتواند استرس ما را دو چندان کند. ما در مقابل تمام انتخابهایمان باید متعهد و پاسخگو باشیم. خیلی از افرادی که خود را به مسایل سیاسی و اقتصادی و اجتماعی اطراف خود بیطرف و بیاعتنا میدانند از این نکته بیخبرند که آنها اساسا در مقابل تمام انتخابهایشان مستاصل و ترسو هستند. آنها با گفتن اینکه: "رای من و تو چه فرقی داره، اینها در هر صورت واسه من و تو کاری نمیکنند" به نحوی با کنار کشیدن منفعلانه خود از مسیر انتخاب، هم خشمِ سرکوب شده خود را به نظام سیاسی حاکم، منفعلانه تخلیه میکنند و هم با پیشگوییِ خودفریبانهِ نتیجه آرا، از غافلگیری آتی پیشگیری میکنند.
@Managementhints
عموم مردم نمیدونن که چه چیزی در جریانه،،،اونها حتی این رو هم نمیدونن که چیزی نمیدونن...!
#نوام_چامسکی
@Managementhints
#نوام_چامسکی
@Managementhints
هرگاه لحن عبارت (من کاملاً مطمئنم) یا (من می خواهم این موضوع را کاملاً روشن نمایم) را می شنیدم ، بخودم جرأت می دادم که بگویم نوعی دغل بازی در کار است و تآکید بیش از اندازه افراد بر درست وانمود کردن، نشان آشکار آن است.
#رولو_می
کتاب: شجاعت خلاقیت
@Managementhints
#رولو_می
کتاب: شجاعت خلاقیت
@Managementhints
اداره ی ما دو جور کارمند دارد :
یکی کار میکند پول میگیرد
یکی پول میگیرد کار میکند
اداره ی ما مهم نیست
اداره کردن اینها سخت است ...
@Managementhints
یکی کار میکند پول میگیرد
یکی پول میگیرد کار میکند
اداره ی ما مهم نیست
اداره کردن اینها سخت است ...
@Managementhints
سه گروه رو هرگز فراموش نكن!
آنهایی كه تو را
در شرايطِ دشوار كمك كردند!
آنهایی كه تو را
در شرايطِ دشوار رها كردند!
آنهایی كه تو را
در شرايطِ دشوار قرار دادند!
👤ارنست همينگوی
@Managementhints
آنهایی كه تو را
در شرايطِ دشوار كمك كردند!
آنهایی كه تو را
در شرايطِ دشوار رها كردند!
آنهایی كه تو را
در شرايطِ دشوار قرار دادند!
👤ارنست همينگوی
@Managementhints
◀️پدیده ای بنام "سوت زدن" در مدیریت
💥💥💥💥💥💥💥
✏️ در کشور آمریکا در سال 1989 قانونی به نام قانون، حفاظت از رسواکننده ، تصویب می شود که از آن زمان تاکنون نیز اجرا می گردد. براساس این قانون رسوا کننده (افشا کننده )در پناه قانون قرار می گیرد.
✏️این قانون مانع از این می شود که دولت آمریکا بتواند افراد افشاگر را که فسادی را در سیستم حکومتی و دولتی اعم از رشوه و یا اختلاس و یا هر سوء استفاده دیگر راکه دیده اند وبه نحوی افشا کرده اند را از کار اخراج کند یا برای آن مزاحمتی پیش بیاورد.
✏️علاوه براین، نکته بسیار جالب آن اینست که پس از رسیدگی قضایی و اثبات فساد و محکوم شدن فرد فاسد ،دولت آمریکا باید به میزان حداقل 15درصد جریمه ای که از فرد فاسد می گیرد را به فرد افشاگر بپردازد. (به این افراد پلیس سوت زن whistler گفته میشود.)
✏️همین قانون ساده شاید از صدها سازمان عریض و طویل نظارتی برای سالم سازی محیط اداری و کسب و کار سودمندتر و موثرتر باشد. ایران ما که یکی از بدترین کشورها از نظر رتبه فساد مالی در دنیاست، می باید از چنین قوانینی استقبال و در مراتب تصمیم گیری نظام نسبت به بررسی و بومی سازی آن اقدام نماید.
*منبع: آکادمی مدیریت منابع انسانی
@Managementhints
💥💥💥💥💥💥💥
✏️ در کشور آمریکا در سال 1989 قانونی به نام قانون، حفاظت از رسواکننده ، تصویب می شود که از آن زمان تاکنون نیز اجرا می گردد. براساس این قانون رسوا کننده (افشا کننده )در پناه قانون قرار می گیرد.
✏️این قانون مانع از این می شود که دولت آمریکا بتواند افراد افشاگر را که فسادی را در سیستم حکومتی و دولتی اعم از رشوه و یا اختلاس و یا هر سوء استفاده دیگر راکه دیده اند وبه نحوی افشا کرده اند را از کار اخراج کند یا برای آن مزاحمتی پیش بیاورد.
✏️علاوه براین، نکته بسیار جالب آن اینست که پس از رسیدگی قضایی و اثبات فساد و محکوم شدن فرد فاسد ،دولت آمریکا باید به میزان حداقل 15درصد جریمه ای که از فرد فاسد می گیرد را به فرد افشاگر بپردازد. (به این افراد پلیس سوت زن whistler گفته میشود.)
✏️همین قانون ساده شاید از صدها سازمان عریض و طویل نظارتی برای سالم سازی محیط اداری و کسب و کار سودمندتر و موثرتر باشد. ایران ما که یکی از بدترین کشورها از نظر رتبه فساد مالی در دنیاست، می باید از چنین قوانینی استقبال و در مراتب تصمیم گیری نظام نسبت به بررسی و بومی سازی آن اقدام نماید.
*منبع: آکادمی مدیریت منابع انسانی
@Managementhints