دقیقا چند ماه پیش بود که من به دکتر مجیدی گفتم دوران روانشناسی زرد تموم شده و به زودی رنگ زرد رو در حوزه نوروساینس خواهیم دید، این هم نتیجه پیش‌بینی من !

البته پیش‌بینی سختی نبود، عموم مردم دیگه متوجه شدن قانون جذب و کائنات و اینا یه مشت واژه برای کلاهبرداری بودن، اما این مردم هنوز آگاهی کافی نسبت به رشته علوم شناختی و نوروساینس ندارن.
وقتی سطح ابهام بالا باشه، راه برای عوام‌فریبی باز‌تر میشه ...

میلاد پاکار با سطح تحصیلات متوسطه، تا پنج سال پیش قانون جذب تدریس می‌کرد!
الان با چندتا اسلاید دم‌دستی داره از نقش آمیگدال و هیپوکامپ در ثروت‌آفرینی حرف می‌زنه، و با بزک کردن همون خزغبلاتِ جذب و ثروت آفرینی و غیره به وسیله مفاهیم ساده‌ی بیولوژی و علوم‌اعصاب، دور جدیدِ پکیج‌فروشی خودشو شروع میکنه...

تا چند ماه دیگه شاهد ورود تعداد زیادی از اساتید شبه‌علمی در حوزه علوم‌شناختی خواهیم بود ...

@muhammad_emad

داخل پرانتز :

میران درآمد یک کارگاه این شخص، برابر هست با درآمد یک متخصص علوم داده و متخصص هوش مصنوعی با مدرک کارشناسی ارشد ( بر اساس جاب آفرهای جاب‌ویژن بررسی کردم)
و برابر هست با درآمد سه ماه یک روانشناس شناختی که در مرکز معتبری مثل کلینیک آتیه کار میکنه!

رفقای نزدیک من در جریان هستند که یکی از حوزه‌های علاقمندی من CRISPR-Cas9 هست که سر همین موضوع یه مدت موجب آزار روحی و روانی مدیریت آزمایشگاه شناختی دانشگاه علامه شده بودم!
چون عمیقا حس میکنم روش‌های اصلاح ژنتیک در آینده نه چندان دور نقش خیلی خیلی پررنگی در تاریخ تکامل بشریت ایفا خواهند کرد.

یکی از بامزه‌ترین نتایج اخیرش این مقاله جدیده :

نخستین عنکبوت‌ های ویرایش ژنی شده در جهان، ابریشم قرمز درخشان تولید کردند

پژوهشگران در آلمان توانستند برای نخستین بار از فناوری ویرایش ژن برای ایجاد تغییرات ژنتیکی در عنکبوت‌ ها استفاده کنند. این پژوهش بر روی گونه‌ ای از عنکبوت‌ های خانگی انجام شد و نتیجه آن تولید ابریشمی قرمز و درخشان از طریق تزریق ژن پروتئین فلورسنت به تخمک‌ های ماده‌ های بیهوش‌ شده بود.

روش کار بر اساس فناوری کریسپر-کَس ۹ بود. در این روش، دانشمندان با طراحی مولکول‌ های خاصی توانستند بخش‌ هایی از دی‌ان‌اِی عنکبوت را قطع و ژن جدیدی جایگزین کنند. در مرحله نخست، آن‌ ها ژنی به نام «ساین اکیولیس» که در رشد چشم نقش دارد را حذف کردند تا بتوانند اثرات مستقیم ویرایش ژن را مشاهده کنند. عنکبوت‌ های حاصل از این آزمایش فاقد چشم بودند.

در گام بعدی، پژوهشگران ژنی را که برای تولید پروتئین‌ های ابریشم قوی در عنکبوت کاربرد دارد هدف قرار دادند. آن‌ ها توالی ژنی جدیدی حاوی دستور ساخت پروتئین قرمز فلورسنت را به بدن عنکبوت‌ های ماده تزریق کردند. نتیجه این بود که برخی فرزندان، ابریشم قرمز درخشانی تولید کردند که در تاریکی می‌درخشید.

هدف اصلی از این پژوهش، اثبات امکان‌ پذیری ویرایش ژنتیکی در عنکبوت‌ ها بود. با وجود سابقه طولانی استفاده از کریسپر در سایر موجودات، تاکنون هیچ‌ گونه ویرایش ژنی موفق در عنکبوت‌ ها گزارش نشده بود. دلیل این امر، ویژگی‌ های زیستی خاص عنکبوت‌ هاست. آن‌ ها شکارگرانی منزوی هستند و برخلاف کرم‌ های ابریشم، نمی‌ توان آن‌ ها را به راحتی پرورش داد.

ابریشم عنکبوت یکی از مستحکم‌ ترین و در عین حال انعطاف‌ پذیرترین مواد طبیعی است. تلاش‌ های زیادی برای تولید مصنوعی آن صورت گرفته اما همچنان برخی ویژگی‌ های آن بی‌ همتا باقی مانده‌ اند. پژوهشگران امیدوارند که با ویرایش مستقیم ژن‌ های مربوط به ابریشم در بدن عنکبوت، بتوانند الیاف پیشرفته‌ تری تولید کنند که کاربردهای فراوانی در علم مواد و پزشکی داشته باشد.

یافته‌ های این پژوهش در نشريه علمی آلمانی منتشر شده است و گامی مهم در مسير درک ژنتيک عنكبوت‌ ها و كاربردهاي صنعتی بالقوه آن‌ها به شمار می رود.

اینم لینک مقاله :

https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/anie.202502068

@muhammad_emad

البته کله خرهایی هستن که به جای آزمایشات حیوانی، دارن این متد رو روی خودشون تست میکنن و هر روز توی فروم‌های مرتبط گزارش از تغییرات حاصله میدن، ولی بحث در همین حد بمونه به نظرم بهتره ....

دو کتاب در این عالم هستند که من از دوران نوجوانی چشم انتظارِ ترجمه شدنشون بودم و متاسفانه در هر دو مورد با ناامیدی مواجه شدم ...

اولی مزاح بی‌پایانفاستر والاس بود که متاسفانه ترجمه بدی ازش شد که ارزش خوندن نداشت و منتظر فرصتی هستم که نسخه اصلی رو بخونم.

اما دومین ناامیدی حاصل سانسورهای وزارت ارشاد و لجبازی‌های منوچهر بدیعی بود :
ترجمه کتاب اولیس، که هنوز هم چشم انتظارش هستیم اما دریغ از یک روزنه امید!
البته در این مدت انتظار، من اولیس رو به زبان مبدا خوندم، اما ترجمه بدیعی یعنی درک فضای پیچیده ذهنی جیمز جویس به زبان مادری، یعنی انگار که شخصِ شخیص جیمز جویس خودش رمان رو دوباره به زبان فارسی نوشته باشه!

اما دریغ و صد دریغ که منوچهر بدیعی حاضر به سانسور کتاب نیست و تمایلی هم به چاپش نداره.
به هر‌حال، بعد از سی سال، گویا بهمن ماه سال پیش بدیعی مصاحبه‌ای داشته و ناگفته‌هایی رو از اولیس گفته و در آخر هم باز به این نتیجه رسیده که بهتره چاپش نکنه!
دریغ و صد حیف ...
اما خواندن حرفهای بدیعی خالی از لطف نیست.

https://baangnews.net/21414

@muhammad_emad

در این واپسین لحظات جمعه شب، که نتایج ارشد هم اعلام شده، مقداری شومان گوش بدیم ...

این قطعه رو حتماً با هدفون بشنوید؛ چرا ؟

چون در سال ۱۸۴۸، شومان این اثر رو در شرایطی که با توهمات شنیداری شدید دست و پنجه نرم می‌کرد، خلق کرد و یکی مثل فرانتس لیست همچین اثری رو صرفا برای اجرا رهبری می‌کنه.


مانفرد یک اثر موسیقیایی صحنه‌ای در سه بخش هست که بر اساس شعرِ روایت گونه لرد بایرون به همین اسم نوشته ساخته شده. این اثر شامل یک اوورتور و پانزده قطعه کوتاه میشه که معروفترین قسمت همین اوورتور هست که در کانال گذاشتم.

دوستانی که موسیقی کلاسیک کار کردند کاملا متوجه میشن که شومان با حفظ سادگی در تمپو و هارمونی، بدون پیچیدگی‌های عجیب غریب، کانسپتی رو خلق کرده که کاملا بازتاب احوالات دوره رمانتیکه.

خلاصه با هدفون گوش کنید، حیفه!

@muhammad_emad

اوج توانایی بازیگری رالف فاینز تو این نمایش کاملا مشخص میشه!
حقیقتا اجرای این شخصیت(مکبث) کار هر کسی نیست و فاینز با امضای منحصر بفرد خودش این شخصیت رو کاملا پرفکت به روی صحنه آورده.

با توجه به اینکه فعلا دو تا درخواست داشتم برای ارسال فایلش
جهت دسترسی به این تئاتر به پی‌وی من نباید مراجعه کنید!
به هارد اکسترنال من باید مراجعه فرمایید!

دو و نیم گیگه !
نمیشه آپلودش کرد ...

جنگ، بدنام‌ترین، زشت‌ترین و شوم‌ترین دستاورد بشر هست. اما انسان، در میان سایر گونه‌های زیستی از این خصوصیت متفاوت برخورداره که در بدترین شرایط هم برای خودش معنایی در محیط پیدا کنه.

در طول چند سال اخیر، خبرهایی گزینش شده از جنگ غزه رو در رسانه و فضای مجازی شنیدیم و دیدیم. بعضی از ما، برای مردم غزه صرفاً ناراحت شدیم، بعضی از ما وقتی نوزاد له شده زیر آوار ناشی از بمباران رو دیدیم، اشک ریختیم، و بعضی از ما حتی بیرحمانه گفتیم این جنگ حق مردم غزه هست!
نه من و نه شما، ذره‌ای از تجربه زیسته این مردمان رو هیچوقت درک نخواهیم کرد؛ و نزدیک‌ترین درک ذهنی ما دیدنِ مشتی عکس و خبر از رسانه میلی و گزینشی خواهد بود.

روایت رو طولانی نکنم، از همه اینها که بگذریم، کارگردان خوش ذوق فلسطینی، عریب زعیطر، مستندی ساخته که با دیدنش جوری تکون خوردم که حتی نوشتن این واژه‌ها هم برام دشوار بود.
مستند "یالا پارکور"، نقاب از چهره زشت و عفونت‌زده‌ی جنگ برمی‌داره و بدون هیچ بزک و ادیتی، زندگانی مردم جنگ‌زده رو به تصویر می‌کشه، و در این میان، با روایت زندگی احمد، پارکور کارِ فلسطینی، معناسازیِ وارسته‌وار انسان رو به قاب دوربینش‌ میاره.

دیدن این مستند، یکی از ماندگارترین تجربه‌های زندگی من بود.


داخل پرانتز :
( وقتی مستند رو دیدم به خانم زعیطر ایمیل زدم و حرفهایی که در دلم بود رو براش نوشتم، طبیعتا چون ساکن سوئیس بود به زبان انگلیسی آشنایی داشت و نوشتار من هم به همین زبان بود، اما در آخر این جمله رو به عربی براش نوشتم :

"أشتهي رقصةً في وسط الميدان، رقصةً يفنى فيها الوجود."

که ترجمه ضمنی این بیت از حضرت مولاناست :

رقصی چنان میانه میدانم آرزوست ... )

@muhammad_emad

Yalla Parkour 2024 | Trailer

این یکی رو اگه خواستید میتونید فایلشو در پی وی از من بگیرید 😊

اگر نیچه در زمانه ما زیست می‌کرد احتمالاً زودتر دچار اسکیزوفرنی می‌شد با این وضعیت!

حالا باز این که خوبه، حداقل کل صفحاتش نوشته شده :«میو» و از فضای کاغذ استفاده کرده؛
یه سری کتاب هستند که در هر صفحه فقط یه جمله نوشته شده(جملات انگیزشی یا عاطفی) و فروش بالایی هم دارند.


داخل پرانتز :
(البته افرادی که مسئول چاپ این نوع کتابها هستند احمق نیستند، بلکه می‌دونند چجوری از حماقت احمق‌هایی که مخاطب این جور کالاها هستند، پول دربیارن!)

@muhammad_emad

نوشته بود «مگه آدم میتونه تو رو یادش بره؟!»
نوشتم ساده تر از اون چیزی که فکرشو بکنی
عاشقا و حامیا زود فراموش میشن، جاشونو میدن به آویزونا و عوضیا ؛)…

دقیقا در لحظاتی که احوالاتم مساعد نیست، خیلی رندوم این اثر دورژاک رو می‌شنوم و سنگینی لحظات دو‌برابر میشه...

اگه بخوام توضیح بدم دورژاک اینجا با هارمونی چه بازی‌هایی کرده باید یه پونزده خطی بنویسم که در این مقال نگنجد.

ولی چیزی که جالبه و اگه قطعه رو کامل گوش بدین متوجهش میشین، چرخش احساسی ملودی بین غم و شادیه که بخاطر نبوغ دورژاک در استفاده از کوردهای ماژور‌ در کنار کوردهای مینور هست.

خلاصه اگه براتون گوش‌نوازه، لذت ببرید ...

@muhammad_emad

- اون سبزه‌زار پایین دره رو میبینی ؟ اونجا جوونیِ من گذشت، دود شد رفت هوا! شد یه خروار خاطره، یه مشت قصه، یه منظره پر از یادگاری که دیگه فقط میشه نگاهش کرد ...

@muhammad_emad

دنیا گرده! و گاها این گرد بودن جوری خودشو نشون میده که من ذهنم هنگ می‌کنه! نمونه‌اش اتفاق امروز:

دوستان نزدیک بنده در جریان هستند که مادر عزیزتر از جانِ من، خواننده رسمی رادیو (قبل از انقلاب) بودن. مامان چندین اثر دارن که در اون استاد عزیزی به نام عارف ابراهیم‌پور ویولن اثر رو به نحو احسن نواختند.
پنج سال پیش که یک کلکسیون دار معروف در حوزه موسیقی ایرانی صفحات مادر رو تبدیل کردن از ما جویای احوال این استاد عزیز شدن و مادر هم بسیار مشتاق بود که با ایشون حرف بزنه و تجدید خاطره‌ای داشته باشن...
اما ما هرچی گشتیم اثری از استاد عارف نبود که نبود .

دیشب به صورت اتفاقی با دوست عزیزی آشنا شدم که از قضای روزگار مشغول به تحصیل در رشته روانشناسی بودن و وقتی باب صحبت از موسیقی باز شد، بحث موروثی بودن هنر در خاندان ما شد و من آثار مادرم رو براشون ارسال کردم و خیلی اتفاقی متوجه شدم این رفیق عزیزتر از جان با استاد عارف در ارتباط هستند و امشب قراره با این استاد عزیز حرف بزنیم.

دنیا همینقدر گرده ...

@muhammad_emad