و موهای خودم جزو هیچکدوم نیست.
چرا خب اخه

عمیقا دلم برای گربه‌ای که ندارم، مسافرت‌هایی که نرفته‌ام، کتاب‌هایی که نخوانده‌ام،
بوسه‌ای که نچشیده‌ام و شرابی که ننوشیده‌ام تنگ شده.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
تو چرا انقدر حوصلت سرمیره آخه، اصلا کجا میره؟ نکنه عاشق یکی شده هی میره اونو دید بزنه؟ آدم وقتی حوصلش سربره چه شکلی میشه؟ به نظرت حوصله‌ی کلاغ ها هم سر میره؟ ماهی ها هم وقتی حوصلشون سربره لینک ناشناس میزارن؟ ولی فکرکنم قورباغه ها حوصلشون سر نره هیچ وقت، نمیدونم چرا فکت بامزه‌ای براش ندارم ولی در کل مواظب حوصلت باش دیگه عه.

من نمی‌تونم مواظبش باشم باید یکی پیدا شه مراقبش باشه. شاید اگه یه گربه داشتم اون می‌تونست ازش مراقبت کنه. راستش رو بخوای بنظرم ماهی‌ها نمی‌تونن ناشناس بذارن، حتی نمی‌تونن مراقب حوصله‌ی من باشن که سر نره. در کل من مواظب خیلی چیز‌ها هستم اما این یکی دست من نیست.

ترسناک‌ترین مشتریا اونایین که با لیست میان خرید. اونایی که لیستشون قلمو هم داره نفر اول جدولن.

امروز یه گوشواره برای خودم خریدم. به قدری دوسش دارم که حس می‌کنم ده تا جون به جونم اضافه شده.

الان متوجه شدم که دیروز کارت پولمو انداختم تو سطل زباله.

خریت‌های زندگیم پایان ندارد.

جوری که رابطم با حشرات خوبه>>>

-امروز

متاسفانه الهه‌ی دیر رسیدن‌های مکررم.

دلخور بودن از ادما واسم یه انتها داره
یهو می بینی دیگه برام عزیز نیست
واقعا عزیز نیست.
این پروسه که طی میشه جزو مزخرفترین روزاست :))

روز به روز بیش‌تر شبیه ده شصتیا می‌شم.