من نمی‌تونم مواظبش باشم باید یکی پیدا شه مراقبش باشه. شاید اگه یه گربه داشتم اون می‌تونست ازش مراقبت کنه. راستش رو بخوای بنظرم ماهی‌ها نمی‌تونن ناشناس بذارن، حتی نمی‌تونن مراقب حوصله‌ی من باشن که سر نره. در کل من مواظب خیلی چیز‌ها هستم اما این یکی دست من نیست.

ترسناک‌ترین مشتریا اونایین که با لیست میان خرید. اونایی که لیستشون قلمو هم داره نفر اول جدولن.

امروز یه گوشواره برای خودم خریدم. به قدری دوسش دارم که حس می‌کنم ده تا جون به جونم اضافه شده.

الان متوجه شدم که دیروز کارت پولمو انداختم تو سطل زباله.

خریت‌های زندگیم پایان ندارد.

جوری که رابطم با حشرات خوبه>>>

-امروز

متاسفانه الهه‌ی دیر رسیدن‌های مکررم.

دلخور بودن از ادما واسم یه انتها داره
یهو می بینی دیگه برام عزیز نیست
واقعا عزیز نیست.
این پروسه که طی میشه جزو مزخرفترین روزاست :))

روز به روز بیش‌تر شبیه ده شصتیا می‌شم.

مدام تو سرم تکرار میشد یچی کمه، یچی کمه. حالا دارم با دقت بیشتری گوش می‌دم. یچی کم نیست، خیلی چیزها کمه. منتها همین کم بودناس که باعث میشه صبح بیدار شم و تلاش کنم. امید به اینکه یه روز به دستشون میاریمه که مارو سر پا نگه داشته.

دلم یه عالمه تیشرت و آل‌استارای رنگی منگی می‌خواد.

خیلی وقتام سوالایی رو می‌پرسیم که دلمون می‌خواد جواب متفاوت بشنویم. اینجوری که من می‌دونم جواب سوالم چیه ولی چون دلم می‌خواد یچی دیگه باشه دارم می‌پرسمش.

تو شهرکتاب کار کردن هرروزش اینجوریه که انگار تو خونه تکونی قبل از عید گیر کردی.