بنظر میاد آدم‌ها همونقدر‌ که من چیزی برای گفتن و صحبت ندارم، سکوت دارن که تحویلم بدن.

خونه متروکه بود. جای سوختگی داشت و کلی تار عنکبوت. پیش خودمون می‌گفتیم صاحبش این گربه‌س لابد، که نفرین شده و این شکلی مونده تو خونش:)))

چقدر از من اینجاست؟

کل زندگیم و وسایلم تو یه کوله جا می‌شه.

نیاز دارم برای یکی لوس‌ترین ورژن خودم باشم. یه کسی که وقت جلوش لبامو جمع میکنم بهم نگه از قدم خجالت بکشم. بوسم کنه!

زندگی به قدری سگیه که من دیگه نیستم. نمی‌تونم اصلا.

یه روزی بالاخره جهانگرد می‌شم.

چی میشد الان روی پشت بوم ی رستوران توی لندن نشسته بودیم و پیتزا میخوردیم..؟

بعضی آدم‌هارو دوست دارم قاب کنم بزنم دیوار اتاق. حیفن برای این دنیا.

اگه گربه نبود دنیا پنجاه درصد از زیبایی خودشو از دست می‌داد.

People leave, but memories always stay in our mind.

وای قبلن به یک بغل ساده راضی بودم. اما الان با مخلفات لطفا.

انگار منتظر چیزیم. ولی هیچی برای انتظار وجود نداره برام.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
خب میخوای چیزی داشته باشی که انتظارشو بکشی؟:)