یه سری روابط هم اینجوریه که میخوای عکس بگیری ثبتش کنی. قابش کنی، مبادا بپره، خش برداره. مبادا فراموش شه یا حتی کمرنگ شه.
ارتفاع وسوسهام میکنه، میگه بپر همین الان. ساعت وسوسهام میکنه، هر ثانیه میگه وقتشه، وقت بغل خواستن. چمنها. حتی اوناهم وسوسه انگیزه. شب که باشه میگن بیا، دراز بکش و ستارهها رو پیدا کن.
اگه گربه بودم الان وقتش بود برم بپیچم به پر و پای صاحبم که دست از گوشی بکشه و منو نازم کنه.