“امشب” آدم‌هارو دوست دارم.

بعضی آدم‌ها رفتارشون اینقدررر قشنگه که من واقعا می‌مونم چی بگم.

داشتیم برمیگشتیم پرسید ازینجا که میبینی اطراف رو چه حسی داری؟ اولین جمله‌ای که به ذهنم رسید این بود که ما چقدر کوچیکیم. چقدر حتی بزرگ‌ترین دغدغه‌هامون هیچی هستن در اصل.

حسِ رهایی:

میخوام فرار کنم ولی پیدا میشم.

بغل می‌خوام. بغلی که گم بشم توش.

بنظرم شبا حیفه بخوابیم

دانلود یکی که بگه :
خانه میخواستی؟
به رویت آغوش گشودم..

من یدونه دارم ولی خیلی خالیه.
هرموقع قرار باشه ببینمت، برات یدونه می‌گیرم از اینایی که جلدش چوبیه، برگه‌هاش کاهی.
شایدم از اینایی بگیرم که برگه‌هاش مشکیه باید با خودکار سفید بنویسیش‌.
ولی امیدوارم واسه تو پر شه♡

وایی:))

اینجاست که میبینی حتی شبم با تموم سگی بودنش قشنگیاشو داره.

سگ این وقت صبح میره جلسه اخه؟

کاش دیر رسیدن به جلسه‌ای که حتی صاحب مجموعه حضور داره عادی سازی شده بود

Among 80 million people, someone won't hug me?

دلم خیلی چیزا می‌خواد. دله دیگه.

بعد مدت‌ها لاک زدممم:)))

دستامو ببین. دستام حیفن. حیفن که تو این سال‌ها، دقیقا تو این تایم که زیبان لمس نشن. الان اگه کسی نباشه، چجوری مطمئن شم وقتی دستام پیر و چروکیده میشه کسی رغبت می‌کنه نوازششون کنه؟ اگه هیچوقت هیچکی دلش نخواست دستامو بگیره چی؟