آیدایی که تنها نیست*

می‌دونی کاش یه گوشه‌ی از این دنیا گوشه‌ی امنم بود. یه آدمی، خاطره‌ای ، پی‌وی دیلیت شده‌ای. اما من به هیچکس و هیچ‌جا تعلق ندارم. هیچوقت نداشتم. کاش پناهی وجود داشت و الان مچاله می‌شدم تو اون نقطه. کاش تنم منتظر لمس انگشتای کسی بود. کسی؟ چرا نمی‌دونم کیه؟ کاش حداقل اینکه کسی کیه یا کجاس معلوم بود. کاش حداقل معلوم بودن معنای واضح‌تری داشت. یا حتی خود واضح بودن رو با گشتن می‌شد پیدا کرد.

ماهو ببین. ماه خیلی قشنگه.

“امشب” آدم‌هارو دوست دارم.

بعضی آدم‌ها رفتارشون اینقدررر قشنگه که من واقعا می‌مونم چی بگم.

داشتیم برمیگشتیم پرسید ازینجا که میبینی اطراف رو چه حسی داری؟ اولین جمله‌ای که به ذهنم رسید این بود که ما چقدر کوچیکیم. چقدر حتی بزرگ‌ترین دغدغه‌هامون هیچی هستن در اصل.

حسِ رهایی:

میخوام فرار کنم ولی پیدا میشم.

بغل می‌خوام. بغلی که گم بشم توش.

بنظرم شبا حیفه بخوابیم

دانلود یکی که بگه :
خانه میخواستی؟
به رویت آغوش گشودم..

من یدونه دارم ولی خیلی خالیه.
هرموقع قرار باشه ببینمت، برات یدونه می‌گیرم از اینایی که جلدش چوبیه، برگه‌هاش کاهی.
شایدم از اینایی بگیرم که برگه‌هاش مشکیه باید با خودکار سفید بنویسیش‌.
ولی امیدوارم واسه تو پر شه♡

وایی:))

اینجاست که میبینی حتی شبم با تموم سگی بودنش قشنگیاشو داره.

سگ این وقت صبح میره جلسه اخه؟

کاش دیر رسیدن به جلسه‌ای که حتی صاحب مجموعه حضور داره عادی سازی شده بود

Among 80 million people, someone won't hug me?

دلم خیلی چیزا می‌خواد. دله دیگه.