برای آیدا~
✨[ دنیای پادکست ]✨

من اینجام، نشسته‌ام رو جدول و اینو گوش می‌دم و آدمارو نگاه می‌کنم، آدمایی که تو ماشین‌هاشون نشستن و اینور اونور می‌رن. با خودم می‌گم در نهایت چی می‌مونه؟ کدوم یکی ازین آدما تو یاد کسی می‌مونه؟ ولی شعر می‌تونه موندگار بشه، ابدی باشه.
آدماهم می‌تونن موندگار بشن تو یاد اونایی که عاشقشونن،اما فقط تا وقتی که اون آدم زنده باشه.

امروز یه قراری داشتم، گفته‌ بودم اگه فلان کارو نکنم خرم.
سلام، همین الان یه خر با سم داره براتون می‌نویسه.

وقتی از یچی می‌ترسیم باید باهاش مقابله کنیم تا از بین بره یا کم شه؛ یا اینکه باهاش کنار بیایم؟

این “چیزی شدن” خیلی ترسناکه. مدام به خودت نگاه میکنی و میپرسی خب من چی‌ دارم؟ بعد میری یه دور اطراف و بقیه رو نگا میکنی میبینی عه چقد عقبم.

برای شما که چنلت خیلی زیباست ،

گل زنبوری -
یادآور قشنگ ترین خاطرات دوستانه ای که در گذشته ساختی میتونی توی سخت ترین شرایط ها هم رشد و پیشرفت کنی دقیقا مثل گل زنبوری ای که از وسط محکم ترین صخره جوونه میزنه .

Growth is painful, change is painful, but nothing is as painful as staying stuck somewhere you don't belong.

آدم بعضی روزا به اندازه چندسال پیر می‌شه، بعضی روزا مثل امروز. پشت سیستم در حال تلاش برای انتخاب واحد.