اینقد این یلدا همه دورن از خانواده و تنهان یا بهشون خوش نگذشته که دیگه من روم نمیشه نِق بزنم.

کوله‌ام برام حکم اعتماد بنفس رو داره، وقتی پیشم نیست انگار اعتماد بنفسمو خونه جا گذاشتم.

معشوق من، بدان و آگاه باش که دست هایت دفتر نقاشی‌ام‌ میشود

خیلی دوست دارم بگم دیگه هیچوقت نودل نمی‌خورم، حیف که نمی‌شه و قراره بازم ازینا بخورم.

زندگی می‌گذره، جریان داره. حتی وقت‌هایی که اینجا ساکتم کلی حرف و فکر هست که شما نمی‌شنوید، نمی‌خونید. اصلا تایپ نمی‌شن، خیلی‌هاش حتی بیان نمی‌شن. چیزایی‌ام که میبینید و می‌خونید شبیه دیدن یه رهگذر تو خیابونه. همونقد تیکه تیکه و پازلی.

بچه‌ها من الان خیلی خوشحالم. کاش شماها‌ام خیلی خوشحال باشید.

می‌تونم با دیدن هر مادربزرگی که میاد برای نوه‌اش وسیله بخره ساعت‌ها اشک بریزم.

دلم براش تنگ شده:)))

منم