حس می‌کنم دیگه عکس‌هایی که میگیرم خوب نیستن. ناراحت کنندس.

تنها بغلی که این روزا گیره آدم میاد، بغلِ سگ سیاه افسردگیه.

ارزو میکردم این عکس مال من بود ولی نه موهای بلند دارم، نه کش مو و نه اینقدر دلبرم:`)

پس گریستم برای وطنم، وطنی که پیروز ندارد.

پس گریستم برای وطنم، وطنی که غم دارد.

پس گریستم برای وطنم، وطنی که هرلحظه‌ش درد دارد.

گذشته‌ی همه ما کتابی اع که خودمون سطر سطرش رو از حفظیم، اما بقیه فقط عنوانشو می‌بیبینن.

من دلم می‌خواد با تو حرف بزنم. خاک تو سرت که پی‌ام نمیدی. شببخیر.