یکم مونده تا وسط صف ون شروع کنم بگم "حوصله‌ام سررفت"

حتی پیروزم پیروز نشد. دیگه از ما چه انتظاری می‌ره.

چیپس میخوام،

من هنوزم آهویی دارم خوشگله تو مغزم پلی هستش. احتمالا تا ابد می‌مونه.

حس می‌کنم دیگه عکس‌هایی که میگیرم خوب نیستن. ناراحت کنندس.

تنها بغلی که این روزا گیره آدم میاد، بغلِ سگ سیاه افسردگیه.

ارزو میکردم این عکس مال من بود ولی نه موهای بلند دارم، نه کش مو و نه اینقدر دلبرم:`)

پس گریستم برای وطنم، وطنی که پیروز ندارد.