از خواب بيدار مى شويم و در گورستان ها، جوان مى كارند.

اگر جان را خدا داده‌ست، چرا باید تو بستانی؟

کاش این برهه زندگی توو ایران یه تونل وحشت بود بعد می اومدیم بیرون می خندیدیم با هیجان می گفتیم: «وااای فک کن اگه آخوند وجود داشت!!!»

دلم یه بغل واقعی و طولانی می‌خواد.

این زندگی هر روز یجوری سعی می‌کنه مارو از پا دربیاره. برنده اونیه که کم نیاره. کمم اورد، استراحت کنه و دوباره پاشه.

خوابم میاد.

راننده اسنپه اینقد عجیب غریب بود که فکر نمی‌کردم سالم و زنده برسم خونه.

احتیاج دارم تک تک اینارو برم.
https://www.instagram.com/peeyade/guide/_/17959280023422399/?igshid=NTc4MTIwNjQ2YQ==

جدی زندگی خیلی مسخره‌س. خوشم نمیاد دیگه.

حرف زدنم میاد، ولی موضوعی ندارم.

کاش وسطه این حجم رها کردن، رها نکردن رو یاد بگیرم.

ماکارونی می‌خوام. و پاستا و لازانیا. سالاد ماکارونی‌ام.

ناراحتی و غم یجوری تو پوستم نفوذ‌ کرده که دیگه یه حس نیست. بخشی از وجودمه، مثل گوشت و خون. همیشه و همه‌جا هست.

حالا من هیچی ولی تو دلت نمی‌خواد منو بغل کنی؟

من یکیو می‌خوام بیاد تا خوده صبح حرف بزنیم.