این زندگی هر روز یجوری سعی می‌کنه مارو از پا دربیاره. برنده اونیه که کم نیاره. کمم اورد، استراحت کنه و دوباره پاشه.

خوابم میاد.

راننده اسنپه اینقد عجیب غریب بود که فکر نمی‌کردم سالم و زنده برسم خونه.

احتیاج دارم تک تک اینارو برم.
https://www.instagram.com/peeyade/guide/_/17959280023422399/?igshid=NTc4MTIwNjQ2YQ==

جدی زندگی خیلی مسخره‌س. خوشم نمیاد دیگه.

حرف زدنم میاد، ولی موضوعی ندارم.

کاش وسطه این حجم رها کردن، رها نکردن رو یاد بگیرم.

ماکارونی می‌خوام. و پاستا و لازانیا. سالاد ماکارونی‌ام.

ناراحتی و غم یجوری تو پوستم نفوذ‌ کرده که دیگه یه حس نیست. بخشی از وجودمه، مثل گوشت و خون. همیشه و همه‌جا هست.

حالا من هیچی ولی تو دلت نمی‌خواد منو بغل کنی؟

من یکیو می‌خوام بیاد تا خوده صبح حرف بزنیم.

کل زندگی من به کلمه " نمیدونم " وصل شده.

تو جهان موازی من گربه‌ام که صاحبش می‌خواد بغلش کنه ولی با اینکه دلش می‌خواد داره ناز می‌کنه. در نهایت هم به بغل می‌رسه و میو.

امیررضا می‌گه چیل کن. از امروز قراره حرفش رو گوش بدم. شماهام گوش بدید و چیل کنید.

بعضی وقتا تو زندگی سر و کله یه آدمی پیدا می‌شه که تو عجیب‌ترین شرایط درست‌ترین آدمه.