وضعیت جسمیم اینجوریه که بدنم یا کبوده یا زخمه یا اگه اینا نیست درد می‌کنه.

وقتی آدما توصیفم می‌کنن و برام می‌گن چجوری بنظر میام براشون>>>

من از پارسال پاییز قرار بود ازون نون خامه‌ای بزرگای تو انقلاب بخورم. هنوز نخوردم. ناراحتمه بابتش.

اینقد خوابم میاد که کاش یکی بره به جام امتحان بده.

یکی بیاد بره برای من اعتماد به نفس بخره.

تو دوره‌ای از زندگی‌ هستم که خوش می‌گذره ولی عکس بدرد بخوری موجود نیست.

می‌خوام.

کمرنگ و کمرنگ‌تر.

دلم استرس و حسی که آدم قبل از مصاحبه کاری رو داره می‌خواد.

و صد البته ذوق بعد از قبول شدنش رو.

در تلاش‌ام.

دلم برای اینجا تنگ شد.

پپرونی می‌خوام