اینقد گرمه که دلم می‌خواد به خواب تابستونی برم و وقتی بیدار شم که دیگه هوا خنک شده باشه.

حرف زدن مهمه چون ما همیشه می‌تونیم حرف بزنیم، پی‌ام بدیم ولی همیشه که پیش هم نیستیم. پس اولویت حرف زدنه.

کاش به جا پریودی یه جور تتو یا چمیدونم یه نشونه‌ای بود که می‌گفت اره اقا جان بدنت سالمه. این حجم درد و خون ریزی واقعا در شأن اشرف مخلوقات نیست.

دلم یک ماه زندگی تو رشت می‌خواد.

این کار بدآموزی داره یاد نگیرید.

دلم برای روزایی که فکر می‌کردم از امام حسین و یاراش بدبخت‌تر پیدا نمیشه و ناراحتشون بودم تنگ شده.

شونصد جفت کفش نایکی می‌خوام.

یکیو می‌خوام نگفته بفهمه چی می‌خوام و منظورم چیه. سخته ولی می‌خوام.

خودمون کم بدبختی و فکر داریم، خانواده‌ام هرروز هرروز می‌پرسه برنامه‌ات برای ادامه زندگی چیه.

برنامه‌ام برای ادامه زندگی انصرافه عزیزان. انصراف از کل زندگی و دغدغه‌ها.

دلم میخواد به زمین و زمان فحش بد بد بدم
این چه زندگیه بخدا
کلافمممم

رشت بارونه بعد ما هنوز داریم ذوب میشیم.

بعضی وقتام آدم درست‌ترین آدم‌هارو به عجیب‌ترین روش ممکن پیدا می‌کنه.