دلم پپرونی‌های پیتزا سیب رو می‌خواد.

برای شب‌ها بغل طولانی و ناز و بوس‌های مکرر لطفا.

من منتظر روی خوش زندگی هستم ولی انگار سگ خوردتش.

کاش یک‌نفر بود از پشت بغلم می‌کرد. نیاز داشتم حس کنم گرمای آغوش کسی رو روی پشتم درحالی که دستاش رو آروم روی شونه‌هام و گردنم حلقه کرده. نیاز داشتم صدای نفس‌هاش رو درحالی که آروم سرش رو به سرم و گردنم تکیه داده بشنوم.

چرا یکی نمیاد بگه بیداری؟
بعدشم تا صبح حرف بزنیم.

جدی اگه غذاهای خوشمزه نبودن چی، چه امیدی بود برای ادامه دادن.

سیگار چرا؟ بیا ناز منو بکش.

سوشی امتحان کردم و سوشی برای همیشه برام کنسله.

زانوی غم چرا؟ بیا منو بغل کن.

توروخدا زید منو هرکی برداشته بیاره بذاره سرجاش، اون برا منه به کارش نمیاد.

روزایی که آدم زیاد می‌خنده و بهش خوش می‌گذره واقعا با کیفیت بنظر میان.