به عنوان یه ترم هفتی خیلی زشته که کلی درس و مشق دارم.

زشت‌تر از همه اینه که نه درس می‌خونم نه می‌نویسم.

خیلی زود به زود شنبه می‌شه.

داشتم غصه می‌خوردم که وسطش دیدم دلم می‌خواد یه کچله بلوند در حال غصه خوردن باشم. اون شکلی خیلی باحاله.

بعضی وقتام آدم یهو به خودش میاد و میبینه عه، دیگه دل تنگ نیست.

من دلم می‌خواد کلکسیون کفش داشته باشم ولی تا پول جمع کنم و بعدی رو بخرم قبلی خراب شده.

غذا می‌خوام، غذای خوشمزه.

متوجه نیستید اما اگه پارتنر آیندم منو طوری دوست نداشته باشه که من پیشی‎ها رو دوست دارم قطعا دورش میندازم.

کاش میومدی میگفتی که برای توام سخت می‌گذره.

یه بشقاب ماکارونی مونده تو یخچال، من واقعا نگرانشم. تا صبح از تنهایی غصه می‌خوره.

احتیاج دارم یاد بگیرم هر کاری رو تنهایی انجام بدم و حتما منتظر نباشم یکی‌ام باهام انجامش بده. به امید بقیه بودن هزار بار کارهام رو عقب انداخته یا کنسل کرده.

برم توییتر بگردم حوصله‌ام بیاد سرجاش.
توییتر:

دانشگاه:

چقدر آسمون خوش رنگه.