مهاجرت با دوسپسر می‌خوام.

قبلش دوسپسر هم می‌خوام.

بلاخره یه روز می‌فهمم که کش‌ موهای گمشده کجا می‌رن.

کاش چتریام هرچه زودتر قده بقیه موهام شه.

قبل از اینکه دوباره کوتاهشون کنم😠

تنها کاری که تو این شیش ماه تو هرحالت روانی‌ای کنارش نذاشتم استخر رفتن بود.

حقیقتا آدما همونقد که دوستون داشته باشن براتون وقت می‌ذارن و اهمیت می‌دن.

کاش می‌شد این ماه پریودی رو اسکیپ کرد، جدی جون و حوصله‌شو ندارم.

کاش پی‌ام‌اس فقط یک‌بار در عمرش درک می‌کرد که الان و وسط این همه امتحان وحشتناک وقت آمدنش نیست و باعث میشه با اضطراب و ترس، تنهای تنها بمانم. ته چاه. وسط سیاهی.

می‌خوام بشینم گریه کنم، تا صبح گریه.

از لحاظ روحی نیاز دارم عکسم تو کیف پول یکی باشه.

یا بک گراند یکی✨✨🧚🏻‍♂️

ببخشین من نوازش می‌خوام، نوازش طولانی.

یکی از لذت‌های زندگی‌ام رانندگی موقع غروب آفتابه، آسمون خوشگله، هوا خنکه، روز هم دیگه تمومه.

مداد ندارم که درس بخونم. خیلی ربطی نداره ولی خب.

می‌خوام برم شوهر کنم، شوهری که بگه درس ممنون😠

تو این بارون دراز کشیدن کف آسفالت و لبخند زدن مزه می‌ده، ولی نه تنهایی.

اگر دست ها برای نوازش نیستند پس چیستند دادستان؟!