یه روز می‌رم شفق قطبی می‌بینم. نه فورا اما حتما.

روابط انسانی واقعا خسته کننده و آزار دهنده هستن.

اینقد شهریه این ترمم زیاد شده که ترک تحصیل منطقی‌تر بنظر میاد.

زنده بودن واقعا توجیه اقتصادی نداره. ببینید زندگی کردن هم نه‌ها، صرفا زنده بودن و گذروندن.

ببینید همه‌ی آدم‌ها درست رفتار کردن رو بلدن، اگه در حقتون انجامش نمی‌دن یعنی نمی‌خوان اگه می‌خواستن میتونستن.

از اهمیت دادن به بقیه خسته شدم. از این به بعد فقط من و خواسته‌هام مهمیم.

منظورتون چیه بهم میگید"سخت نگیر"، خب سخته دیگه

اگه تو واسه خوش‌حالی خودت تلاش نکنی پس کی کنه؟

از فردا شب زود می‌خوابم.

بعضی وقتا آدم یه جوری قلبش مچاله می‌شه که تا حالا نشده بوده.

من واقعا آدم خوش قلب و مهربون و ناناسی ام، اگه دیدید از یکی بدم میاد دیگه ببینید یارو چقدر حرومزادست.

من در حالی که خیلی عیب داشت، خیلی ناراحتم کرده بود و حتی چند ساعت بابتش گریه کرده بودم، یه لبخند زدم و گفتم عیب نداره. عیب نداره، پیش میاد دیگه.

حالا بعدنا سعی می‌کنم زود بخوابم.