پوووف.

پنج شنبه و جمعه کنکور ارشده و میزان آمادگیم یچی پایین‌تر از صفر هستش.

هیچ تجربه‌ای بدتر از این نیست که درحالی که چشم‌هات پُر از اشکه و زانوهات از شدت ضعف درحال لرزیدنه، به یک جای مسطح یا غیرمسطحی تکیه بدی و درحالی که هِق‌هِق‌کنان به سختی نفس می‌کشی بدون هیچ‌حرفی شکست رو بپذیری.

به عنوان یه اشرف مخلوقات واقعا تمایلی به امتحان دادن ندارم ولی مجبورم.

بعضی وقتاهم تو زندگی تو بدترین نقطه بهت روی خوش نشون می‌ده.

بعضی وقتا هرچقدر هم شکسته و نصفه و نیمه باشی مجبوری ادامه بدی.

جدی مردم عجیب غریبنا.

دقیقا وقتی باید حوصله داشته باشم ندارم.

با آیدای قندِعسل.

جدی حوصله سر جلسه کنکور نشستن رو ندارم.

کالری حرف بالاست. هرچقدر بیش‌تر قورت‌ش بدی، بیش‌تر شکم میاری.

دلم غذاهای خوشمزه می‌خواد.