دلم غذاهای خوشمزه می‌خواد.

I just need a hug rn.

اون چیزی که سردرگمم می‌کنه دقیقا همینه که نمی‌دونم باید جلوی احساسم رو بگیرم یا باید اجازه بدم همچنان جاری باقی بمونه.

از تتوم رو نمایی شد.

یه سری چیزاهم باید تموم شن. باید.

نگران نیستم. همه چیز درست می‌شود. آب ریخته روی زمین جمع نه، اما خشک می‌شود. قلب شکسته خوب نه، اما ترمیم می‌شود. و هنوز هم می‌توان، در گلدانی شکسته گل کاشت.

یه دورس قرمز خریدم، کاش زودتر پاییز شه.

دوست دارم ازش عکس بگیرم، دوست دارم نگاهش کنم، دستم رو زیر چونه‌م بذارم و نگاهش کنم، دوست دارم راه رفتنش رو تماشا کنم، جوری که انگار هیچوقت ندیدمش.
دوست دارم سرروی شونه‌هاش بذارم، جوری که انگار هیچوقت من‌رو دلداری نداده.

از دور نگاهت می‌کنم. از دور میگم: “خوش به حال دوست‌هات”

قرار بود شب نمونه اما رفتنی به نظر نمیاد.

بعضی وقتام آدم از اینکه عاقل و منطقی باشه خسته می‌شه، دلش می‌خواد پاش رو بکوبه زمین و جیغ و داد کنه، اما در نهایت بازم موفق نمیشه و میشینه یه گوشه آروم غصه‌اش رو میخوره.

تموم سال‌های کارشناسی تموم شد ولی اخرش هم از اول ترم درس خوندن رو یاد نگرفتم. ایشالا ارشد.