بعضی وقتام آدم از اینکه عاقل و منطقی باشه خسته می‌شه، دلش می‌خواد پاش رو بکوبه زمین و جیغ و داد کنه، اما در نهایت بازم موفق نمیشه و میشینه یه گوشه آروم غصه‌اش رو میخوره.

تموم سال‌های کارشناسی تموم شد ولی اخرش هم از اول ترم درس خوندن رو یاد نگرفتم. ایشالا ارشد.

اونی که وسط کلی جمعیت تورو انتخاب می‌کنه و کنارت می‌شینه خیلی بیش‌تر ارزش‌ت رو می‌دونه تا اونی که توی خلوتش و بی‌کسی‌هاش کنارت نشستن رو انتخاب می‌کنه.

خواستم بگم روز سختی بود اما در واقع هرروز روز سختی هستش.

ببعی تو بازیگوشی.

زخمت شاید تقصیر خودت نباشه،
اما درمان شدنت مسئولیت خودته.

امروز هرکاری که فکرش رو کنید انجام دادم تا درس نخونم.

از یادگرفتن خوشم میاد ولی درس خوندن جدی سختمه.

از فردا می‌رم تو تیم زرنگا.

یکی دیگه از سیلی هایی که بزرگسالی بهت میزنه اینه که میبینی بعضیا اونقدر که دوسشون داری دوست ندارن.

دانشجو.

اه دلت تنگ شه دیگه بیشرف.

گل.

چیزی شده؟ می‌خوای درموردش بغلت کنم؟