بغل نداشتن ی جاهایی داره خیلی اذیتم میکنه.

از ارتباط نمی‌ترسم، از وابستگی و تکیه‌کردن می‌ترسم. آدم‌ها اشکم رو درمیارن.

بعضیا یه دروغایی میگن که ادم متعجب میشه چطور روشون شده بیانش کنن.

شونصدتا پیتزا می‌خوام.

اینکه تمام تلاشتو بکنی که هرچیز میشه و یا هرچیزی میشنوی نزنی زیر گریه و خودت رو کنترل کنی خیلی سخته.

از آدمایی که قدرتون رو نمی‌دونن فاصله بگیرید، خودتون رو نجات بدید.

هر ماجرایی درآخر به مرحله‌ی «بی‌خیال توروقرآن» می‌رسه.

حالا که می‌تونم هودی و دورس بپوشم انسان خوشحال‌تری‌ام.

آدم ها خیلی بی لیاقت تر از چیزی هستن که فکر میکنید.

بغل خواستن شده جزئی از من،جدا ک نمیشه روز ب روز بیشترم میشه.

جدی بنده‌ی بغل و نوازش‌های ریزم و بوس.

میشه اگه برام کاری نمیکنی، حداقل نمک روی زخمم نپاشی؟!

واقعا کلافه‌ام.

یه سری چیزا وقتی روشن باشن زندگی قشنگ‌تر می‌شه؛ مثل تکلیف آدما.

روزی که بیلیاردم خوب شه برای خودم جایزه میخرم.