دلم لوس بازی‌های یک رابطه فاب رو‌ می‌خواد، اما حوصله‌ام یک پیرمرد خسته از ارتباطات هستش.

آدم‌ها بهت قول انگشتی می‌دن و بعد بهش عمل نمی‌کنن.

آدم‌ها بهت می‌گن دوست دارن و بعدش بدترین رفتارهارو در حقت می‌کنن.

آدم‌ها بهت می‌گن تو مهمی و بعدش جوری رفتار می‌کنن انگار وجود نداری.

دووم آووردن یکی از گزینه ها نبود ، تنها گزینه ی روی میز بود.

این سفارش‌هایی که ۴۵ روز طول میکشه تا برسن ناراحتم می‌کنن، شاید اون منی که ۴۵ روز دیگه هستم فلان چیز رو دوست نداشت خب.

پس کی قراره بارون بباره؟

کاش پاستا و پیتزا و زید و انیمیشن داشتم الان.

عمیقا واسه ادامه‌ی زندگی به یه اسپانسر احتیاج دارم.

بعضی وقتا حس می‌کنم دارم زندگیم رو هدر می‌دم.

ساعتم شکسته، قلبمم همین‌طور.

کاش این پی‌ام رو که خوندی پی‌ام بدی.

چاره‌ای نیست، فقط باید دووم آورد و گذروند، شاید که روزای بهتری‌ام بیاد. شاید.

تغییری که در زندگی‌اش رخ داده بود از چیزهای زیادی محرومش کرده بود، انگار بمبی خانه‌اش را ویران کرده باشد.