امید داشتن به آدما اینجوریه که بلاخره قراره ناامیدت کنن، نهایت یکی دو روز اینور اونور.

به هر آدمی روزها و فرصت‌هایی داده می‌شد که دیگر تکرار نمی‌شدند.

از امروز خوشم نمیاد.

من کی امضا دادم که می‌خوام قهرمان زندگیم باشم؟ نه من می‌خوام پرنسس توی قلعه باشه قهرمان بیاد نجاتم بده اصلا.

زندگی هرلحظه یک "اکه‌هی" بزرگه.

می‌خواستم جوجه‌هام رو بشمارم دیدم فقط گاوم زاییده.

دلم برای توی تخت موندن تا لنگ ظهر تنگ شده.