وقتش نرسیده که بریم؟ بریم یک جای دور، آدمی که باید رو ملاقات کنیم. کنار هم جوانه بزنیم و سبز شیم. شاید هم ریشه بزنیم و پا گیر شیم.

همیشه فکر می‌کنم یک جای دور، یک زمان دیگه قراره همچی حس بهتری داشته باشه ولی اگه اون زمان و اون آدم اومده باشند و رفته باشند چی؟ شاید من نخواستم ببینم، شاید دیگه هیچوقت دوباره اتفاق نیوفته. اگر تا ابد منتظر اتفاقی که قرار نیست بیوفته بمونم چی؟

نیاز به یه نفر تو زندگیم دارم که نه هستش، نه می‌دونم کیه و نه می‌دونم چجوری می‌شه پیداش کرد.

ما مجبوریم زندگی کنیم همونطوری که مجبور شدیم بدنیا بیایم ما همیشه قراره "مجبور" باشیم.

بالأخره یک چیزی پیدا می‌کنی که باعث شادی‌ات شود.

باید کم کم هم دیگه رو بشناسیم.
به مرور زمان بفهمیم که چه چیزهایی طرف مقابلمون رو ناراحت میکنه و چه چیزهایی خوشحالش میکنه. روزها باید بگذره تا متوجه بشیم که چه رنگی رو دوست داره و سبک موزیک هایی که گوش میده چیه. باید روزها و ساعت‌ها بگذره تا بشناسیش.

می‌خوام باور کنم که عشق می‌تونه معجزه باشه. باور کنم عشق، جادوعه. بگردم دنبالش و خیالم راحت باشه روزی که پیداش کنم همه‌چی می‌تونه عالی شه.

‏خوشبحالتون هم خوشگلين هم هنرمندين هم ورزشكارين هم خاك تو سر من.

دلم میخواد هر روز ۱۰تا کتونی بخرم ولی بازم صفرای حساب بانکیم قابل شمارش نباشه

دلم میخواد پارتنرم با دایناسور سبزش بیاد

من زيادي خوشگلم واسه سينگل بودن

زندگی داره سخت تر از اون چیزی میشه که فکر میکردم.

نمیشه هم کار کرد هم ساعتای خوبی کلاس برداشت. تمام زندگیم داره تبدیل میشه به تداخل.

کلا نمیشه هم دانشگاه رفت و درسارو خوب پاس کرد ، هم روزی هفت ساعت کار کرد ، هم سالم زندگی کرد ، هم روابط اجتماعی عالی ای داشت ، هم به کارای مورد علاقه اش رسید و هم خلاق بود.

اخر شبم که میرسم خونه ، به این فکر میکنم که چیم کمه ؟ دیگه باید چیکار کنم ؟