من دارم با پدر در اومده‌ام این روزهارو ادامه می‌دم، در حالی که می‌دونم قراره روز به روز همه چیز سخت‌تر هم بشه.

خونه کجاست؟ جاست واقعا یا یه وهمه یا که یه آدمه؟ خاک و کشور خونه‌اس یا که مامان و خانواده؟ اونی که پیدا میشه و می‌خوای تا همیشه باشه چی؟ اون خونه حساب میشه؟ جایی که شب توش می‌خوابی چی؟ بغل اونی که غصه می‌خوری شاید خونه‌اس، شایدم خودت خونه‌ای، خودت یه خونه‌ی نقلی‌ای برای نجات دهنده‌ای که هرروز داره دست پا می‌زنه، شایدم تو اونی هستی که باید بگرده، بگرده و بگرده تا ببینه واقعا کجاست خونه!

Lets meow(talk)

غم همیشه دنبالمونه.

توقع زندگی بامزه‌تری داشتم.

آدما می‌گن دوست دارن و بعد تنها کاری که می‌کنن ناراحت کردنته.

ماه خوشگله ولی اگه تو بغل تو نگاهش می‌کردم خوشگل‌تر می‌شد.

می‌دونم می‌تونی ولی طفلک تو که حتی اگر نتونی مجبور می‌شی بتونی.