در مورد GraphQL این ویدیو جزو منابع آموزشی وبسایت رسمیش بود و خیلیم به نظرم خوب توضیح داده
https://youtu.be/UBGzsb2UkeY

اگر بینهایت توان پردازشی داشته باشید با بینهایت زمان(!) آیا رمزنگاری های ما همچنان امن خواهد بود؟
معمولا خیر

اما یکسری الگوریتم وجود داره که اثبات میشه با بینهایت توان و زمان پردازشی همچنان امنه.
بهشون میگن information theoretic secure.
مثلاً اگه کامپیوتر های کوانتومی هم به اندازه کافی قوی بشن اینا همچنان مقاومن.

https://en.m.wikipedia.org/wiki/Information-theoretic_security

یه وقتایی دوستام که توی کانالن ازم میپرسن که اصلا چطور میشه یهو از فلان مطلب میپری روی یک چیزی که ظاهرا بی‌ربطه. مثلا دیشب از محمدعلی فروغی رسیدم به بنیان‌گذار انتشارات امیرکبیر، عبدالرحیم جعفری.

ماجرا از این قراره که من هروقت میخوام راجع چیزی بخونم DFS میزنم. وقتی توی مطلبی‌ به ارجاعی برمیخورم اون node رو expand میکنم و شروع میکنم به خوندن اون صفحه و قص علی هذا. متاسفانه خیلی وقت ها اینقدر درخت عمیقه که زمان اجازه نمیده همه نود ها رو ببینم و یه جا اون وسطا میخوابم :)) تازه این‌ها منوط بر اینه که من به maximum heap size نرسم :)

خلاصه اگر مثل من از این عادت های زشت دارید، توصیه میکنم BFS رو امتحان کنید. حداقل هرچی میخونین ناقص نمیمونه.

امروز 35 سال از درگذشت آقای خاص فیزیک ریچارد فاینمن می‌گذرد. بی شک نظریات و پژوهش های او الهام بخش بسیاری از دانشمندان و مردم جهان بوده و خواهد بود. به همین بهانه فیلم مستند از زندگی این دانشمند بزرگ تقدیم همراهان گرامی شود. ریچارد فاینمن می گوید

ترجیح می‌دهم پرسش‌هایی داشته باشم که نتوانم به آنها پاسخ بدهم تا پاسخ‌هایی که نتوانم در موردشان پرسشگری کنم.

همین قدر ساده همین قدر باشکوه، آقای خاص فیزیک

🆔 @QuantumProgramming
🆔 http://instagram.com/Quantum.Programming

فیزیکِ دلی

سلول به شهر تشبیه می‌شه، با مرزهاش، مراکز تولید انرژی‌ش و وسائل حمل و نقلش.
هدف این استعاره معمولا یادگیریه. با تشبیه به مراکز مهم شهر، دانش‌آموز خیلی بهتر یادش می‌مونه.
اما پشت استعاره واقعیتی وجود داره که توضیح کاملی براش ندیدم. چرا باید شباهتی بین سلول و شهر باشه؟ و چرا شباهت اینقدر زیاده؟
مطمئنا شباهت ساختاری شهر و سلول درسی برای ما داره. مثلا شاید یه سیستم پیچیده، برای رسیدن به تعامل بهینه با محیط و پایداری علیه خطرات بیرونی و درونی، چاره‌ای نداره جز اینکه استخون‌بندی‌ش این شکلی باشه.
#پیچیدگی

@Physics_Daily

#توصیه‌ها
پیگیر best practice ها باشید ولی آگاهانه بشکنیدشون.
به‌روش‌ها یا همون best practice ها کارهایی هستند که خوبه انجام بدیم و احتمالا اگه انجام ندیم داریم اشتباه میکنیم. پس می‌تونن به یه برنامه نویس تازه کار کمک کنن تا اصطلاحا idiomatic کد بزنه.
مثال ساده ش می‌تونه این باشه که اگه یه دستور یه بار قراره اجرا بشه لازم نیست ببریمش توی یه do while که شرطش falseئه.

اما آگاهانه شکستن به این معنیه که اگه یه مدت با این کار کردید و خبره شدید اگرچه «کلا اون رو اجرا می‌کنید» اما اگه جایی دقیقا می‌دونید دارید چیکار می‌کنید اشکالی هم نداره شکستنش. مثلا همین مثال بالا یه کاربرد معتبر داره و استفاده هم میشه.
یا مثلا گوتو رو تاکید دارن استفاده نکنیم اما برنامه‌نویس های خیلی خفن سی (مثلا کد sudo یا kernel یا ...)‌ رو می‌نویسن از گوتو استفاده می‌کنن. اما اونا حواسشون هست و به‌جا دارن اون قاعده رو می‌شکنن.
یه نفر می‌گفت اگه یه پترن عجیب ببینیم دو حالت داره. یا طرف خیلی حرفه‌ایه و می‌دونه داره چیکار میکنه یا خیلی تازه کاره و نمی‌دونه داره چیکار می‌کنه.

خودکشی کوانتومی
تصور کنید نوعی اسلحه خاص در دست دارید و روی سرتان گذاشته اید که هنگامی ماشه آنرا می چکانید با توجه به جهت ساعتگرد یا پادساعتگرد اسپین spin ذره ای کوانتومی دستور شلیک را می دهد. نتیجه این آزمایش ذهنی بستگی به نوع تفسیری دارد که از آن استفاده می کنید. تفسیر اول مربوط به جهان‌های چندگانه است که می گوید:
هر بار که ماشه را می چکانید دو جهان مختلف ایجاد می کنید که در یکی ازین جهان ها شما مُرده اید و در جهان دیگر شما زنده اید و هر بار با هر چکاندن ماشه شما دو جهان موازی ایجاد کرده اید که در یکی زنده و در دیگری خودکشی کرده اید. اگر آزمایش گربه شرودینگر را بخاطر بیاورید گربه بیچاره نیز در شرایط مشابهی گرفتار شده بود اما به دلیل اینکه آزمایش گربه شرودینگر جهان را یگانه در نظر گرفته بودیم، گربه در حالت برهمنهی بود یعنی نه زنده و نه مرده! تفسیر جهان های چند گانه اما هر بار با محاسبه خصوصیات ذره کوانتومی و طرح عدد موهومی جهان را به دو قسمت تقسیم میکند، یکی جهانی که اسپین ذره مورد نظر پادساعتگرد و جهانی دیگر که اسپین ذره ساعتگرد است. اگر بشکل مداوم ماشه را بچکانید مداوما فرآیند تقسیم جهان ها را ادامه داده اید و در یکی از جهان‌ها شما زنده و در دیگری خودکشی کرده اید ، در یک شاخه از جهان های چند گانه شما همواره زنده خواهید ماند این توصیف جاودانگی کوانتومی نام گرفته است. اما بسیاری فیزیکدان ها مخالف چنین تفسیری هستند.

تفسیر کپنهاگن
نظریه‌ی جهان‌های چندگانه با یکی از مهم‌ترین اصول پذیرفته شده‌ی مکانیک کوانتوم در تضاد است. برای سالیان متمادی، مقبول‌ترین نظریه در مورد رفتار چندگانه‌ی ذرات کوانتومی، تفسیر کپنهاگن بوده است. هر چند در سال‌های اخیر نظریه‌ی جهان‌های چندگانه جای این تفسیر را پر کرده است اما باز هم دانشمندانی وجود دارند که تفسیر کپنهاگن را قبول دارند. این تفسیر اولین بار توسط نیلز بور در سال ۱۹۲۰ میلادی مطرح شد و بیان می‌کند که ذرات در حالت یک یا حالت دو به صورت مجزا نیستند بلکه هر دو حالت را در آن واحد دارا هستند. زمانی که ما به این ذره نگاه می‌کنیم آن را مجبور به انتخاب یکی از حالت‌های ممکن می‌کنیم و حالت انتخاب شده توسط ذره را مشاهده می‌کنیم. چون ممکن است در هر باری که به این ذره نگاه می‌کنیم، حالت متفاوتی را برگزیند پس می‌توانیم با این دلیل رفتار چندگانه‌ی ذرات کوانتومی را توجیه کنیم. تمامی حالاتی که یک ذره می‌تواند آن‌ها را به خود ببیند، به عنوان تابع موج آن ذره شناخته می‌شود. تفسیر کپنهاگن بور برای مکانیک کوانتوم به صورت نظری توسط یک آزمایش مرتبط با تخیل که بسیار مشهور است به اثبات رسیده است. این آزمایش که گربه‌ی شرودینگر نامیده می‌شود، برای اولین بار در سال ۱۹۳۵ میلادی توسط اروین شرودینگر مطرح شده است. اگر آزمایش گربه شرودینگر را بخاطر بیاورید تا زمانی که درب جعبه را باز نکرده بودیم گربه در حالتی بنام برهمنهی قرار داشت اما به محض باز کردن جعبه و مشاهده ذره و ایجاد نقش ناظر بر آزمایش ذره ، اسپین ذره ساعتگرد میشد و مکانیسم آزاد سازی سم فعال میشد گربه می مرد. با در نظر گرفتن نقش ناظر بر آزمایش خودکشی کوانتومی، شما مُرده خواهید شد.

🆔️@physics3p