پلاکارد کم آوردیم. – Telegram
پلاکارد کم آوردیم.
2.67K subscribers
1.65K photos
188 videos
30 files
1.1K links
«انقدر کشتید که پلاکارد کم آوردیم»

ژن، ژیان، ئازادی • 🍉🏳️‍⚧️
Download Telegram
عزیزانم لطفا این عکس رو دست به دست کنید.
Forwarded from [بن‌بست25] (𝓝𝓪𝓝𝓪)
برای سارا.
[بن‌بست25]
برای سارا.
قلب کوچک من طاقتش رو نداره بابا! 💘💘💘💘💘💘💘💘
بچه‌ها راجع به تست‌های رپید کرونا دیدم توی چنل‌ها سؤال پرسیدن، گفتم یه چیزی بگم. من نمی‌دونم توی ایران مال کدوم شرکته ولی ما اینجا نزدیک یه ساله داریم هفته‌ای دو بار از این تست‌ها می‌دیم و از خیلی فجایع جلوگیری کرده. ولی! همونطور که خوبه، یه بدی‌هایی هم داره. مهم‌ترین بدی این‌که دقیق نیست و اگر آبلیمو بریزی روش هم مثبت می‌شه. =)) ولی درکل اگر می‌تونید ازشون استفاده کنید به نظرم بکنید. قطعا جایگزین PCR نمی‌تونه بشه امّا خوبه که دم دست باشه و آدم به صورت متوالی چک کنه.
من ضدمرد نیستم. :(
یادآوری روزانه: همه‌ی ما فارغ از هویت جنسی‌مون با شدت‌های مختلف قربانی مردسالاری هستیم.
من یه چیزی بگم؟ تمام انسان‌ها فارغ از جنسیتشون حق دارن تا انتخاب کنن چه لباسی می‌پوشن. این‌که تعداد مردهایی که نمود جنسیشون (gender expression) بیشتر به سمت feminine ئه زیاد شده هیچ اشکالی نداره و نشون دهنده‌ی هیچی نیست جز این‌که آزادی پیدا کردن تا خودشون باشن. این‌که مردها رو مجبور کنیم مثل قرن‌های پیش لباس "مردانه" بپوشن نمودی از مردانگی سمّیه. هر انسانی حق انتخاب داره و می‌تونه برای نحوه‌ی پوشش خودش تصمیم بگیره.

“Bring back manly men” is a direct result of patriarchy and it’s expressed through toxic masculinity.
Forwarded from corner of the internet. (كم فسفر)
ینی خوشم میاد پای فمینیست ها که وسطه در به در دنبال یک آتویید که بگید طرف ضدمرده،
اونوقت مردها کارهای به شدت زن‌ستیزانه انجام می‌دن بعد باز براتون جای سوال کجاش سکسیسته؟
👍1
Forwarded from GALACTIC SLAY (پلمپ شد)
why can men hate women but women can’t hate men? like misogyny is literally a trend but women will be called “feminazis” for simply saying “i hate men”?
Forwarded from [灯籠流し]
نمی‌دونم. دلم نمی‌خواد مثل این‌هایی که فکر می‌کنن خیلی می‌دونن و رسالتشون ایراد گرفتن از بقیه و غرغر کردنه به نظر بیام ولی واقعا برام جالب نیست که دسته‌ای از مردم، مخصوصا این‌هایی که اصرار دارن بگن قدیم خیلی خوب بوده و چی بودیم و چی شدیم، دوره‌ای از آمریکا رو گلوریفای می‌کنن که ظاهر شیک و جذابی داشته ولی درواقع پر از نژادپرستی و خشونت و زن‌ستیزی و هوموفوبیا و جنگ بوده و بعد هم ربطش می‌دن به دوران طلایی جَز در حالی که جز برای خوشگلی و باکلاسی و ظاهر هنریش نبود که سر و صدا کرد و در تاریخ ماندگار شد. جز برای این بود که صدای درد و خشم و اعتراض و سال‌ها تبعیض علیه سیاه‌پوستان باشه و از دل همین درماندگی از سال‌ها خفقان و نادیده گرفته شدن بیرون اومد. اون سال‌ها هنرمندان جز خیلی اذیت می‌شدن و سختی می‌کشیدن ولی الان فقط یه چهره‌ی زیبا و هنری از جز و آدم‌های اون دوران نشون می‌دن انگار که فقط یه سبک از موسیقی بوده و این‌ها هم مردمانی باکلاس و بافرهنگ و پولدار بودن که سلیقه‌های خیلی یونیکی داشتن. بعضی‌ها دقیقا می‌آن اون قسمت سفید و مردسالار فرهنگ و هنر اون دهه‌ها رو گلوریفای می‌کنن و بدتر باعث می‌شن مردم یادشون بره جز اصلا برای چی به وجود اومد و چرا توی اون سال‌ها بود که انقدر با مردم پیوند عمیقی برقرار کرد و چی باعث شد که در تاریخ ماندگار بمونه.
پلاکارد کم آوردیم.
Just saying.
گفتید اینا رو ترجمه کنم:

اونی که مت توش پیرهن صورتی داره می‌گه کسانی به نحوه‌ای که مردان مردانگی‌شون رو بروز می‌دن گیر می‌دن که بیشترین ناامنی رو نسبت به مردانگی خودشون دارن.

اون یکی هم می‌گه مشکل داشتن با کسانی که با استریوتایپ‌های جنسیتشون هماهنگ نیستن راجع به کسی که مشکل دارن حرفای زیادی می‌گه.
Forwarded from اتاقی که پریچهر هیچ گاه نداشت.
برای سارا:
You're a girl that can do anything,
If you just believe in your heart
And be so strong.
Be a woman who needs no one,
You will be the sun,
You will be the sun.
And shine.
پریچهره
Forwarded from 
دوسال تلاش کردم، دوسال هر روز تمرین کردم که راه پیدا کنم توی تیم، که بازی کنم. جان کندم تا استاد بگه افرین، افرین. تا یک روز عضو تیم ملی بشم. رفتم توی تیم، رفتم توی میدان. مزه برنده شدن رو تجربه کردم بخاطر برد گریه کردم و امروز و امروز دارند بهم میگند باید لباسهای ورزشی‌ت را آتش بزنی و هیچ اثر از آنها باقی نگذاری چون ممکن است جان‌ت را به خطر بیندازد. هیچ اثری از هیچ چیز که نشان دهد تو ورزشکاری. دوسال تلاش کردم تا این لباس‌ها را بدست بیارم، دوسال تلاش کردم اسم‌م را روی لباس ورزشی‌م ببینم. ولی الان باید همه‌شان را اتش بزنم. این لباس‌ها توی خیلی از جاهای که میخواستم کم بیارم منو کمک کردند فکر به همین لباس‌ها و اسم روی‌شان. والیبال، توپم و این لباس‌ها جزی از من اند. من عاشق اولین‌هایم هستم و این لباس اولین لباس ورزشی بود که اسم‌م را روی آن نوشته بودند، من عاشق این لباس‌هام. و ای کاش مجبور نمیشدم به رها کردن‌شان.