من کلام الإمام السعید شهاب‌الدین أبی‌القاسم السمعانی قدس الله روحه

قال النبی علیه السلام: «السلطانُ إذا عَدَلَ طالَ عمرُه.»

ای درویش، سلطان هرچند عادل‌تر درازعمرتر.

آورده‌اند که یکی از اُمَرای روزگار در مجلس شیخ‌الاسلام عبدالله الانصاری حاضر بود. گفت: ای شیخ، مرا دعا گوی.

گفت: چنان زی که ثنا ارزی، چنان میر که دعا ارزی.

ای درویش، مرده‌دل نه از شربت لذّت یابد نه از ضربت اَلَم. چرا؟ زیرا که دلش مرده است و دل که بِمُرد نه لذّتِ طاعت یابد و نه اَلَمِ عقوبت.

ای درویش، آن خواجه‌ی ظالم را بینی که انواعِ طعام در پیشِ او بنهند و از هر یکی لقمه برمی‌دارد و طبّاخ را جفا می‌گوید که خوش نپخته‌ای. طبّاخ را چه گناه که دعای مظلوم لذّت از طعامِ خواجه ببرده است.

ای درویش، اگر همه‌ی ملکِ دنیا به کسی دهند و او بدان بازنِگَرَد جز خسیس‌همّت نیست. تو بدان چه نگری که مُلکِ عالَم سلیمان را دادند. تو بدان نگر که خود را در میانِ دوریشان تعبیه می‌کرد که «مسکینٌ جالَسَ مسکیناً فارحَمْهُما».

ای درویشان، دل خوش دارید که سلطان در قبای ملمَّع و کمرِ مُرَصَّع راحتِ دنده‌ی (؟) شما می‌طلبند نمی‌یابند.

نعمت را گفتند: کجا باشی؟ گفت: به شام. طاعون گفت: من با توام.

گرسنگی را گفتند: کجا باشی؟ گفت: به بادیه. صحّت گفت: من با توام.

ابراهیمِ ادهم روزی بر بام بود. آوازِ طبل شنید که نوبتِ امیرِ مکّه می‌زدند. در خاطرش بگذشت که آن چه وقتی بود که نوبتِ  امیری ...

دوبلین، کتابخانه‌ی چستربیتی، مجموعه‌ی خطیِ شماره‌ی 3674، برگ 128ب.

امروز از مرکز تبادل کتاب دیدن کردم.
در این مرکز شما می توانید کتابی که به خواندنش علاقه دارید را با قیمتی بسیار پایین خریداری کنید. حتی اگر نخواهید بخرید، می توانید همانجا آن را مطالعه کنید. در گوشه و کنار این مرکز صندلی هایی برای نشستن و مطالعه کردن تعبیه شده است.
کار این مرکز به این صورت است که کتابهای دست دوم را در ازای بن خرید کتاب های دیگر از شما تحویل می گیرد. موجودی بن معادل قیمت کتاب دست دوم است. با این بن می توانید کتابهای دیگری را در این مرکز تهیه کنید. تنوع خیره کننده ای از موضوعات در این مرکز وجود دارد.
خلاصه کار جالبی است که در تهران انجام گرفته و جای آن در قم خالی است.
آدرس این مرکز:
تهران، چهارراه ولی عصر، ابتدای خیابان مظفر شمالی.
تصاویری از مرکز جالب تبادل کتاب در زیر تقدیم همراهان عزیز می شود.
@Practicalethics
👇👇

خروج آمریکا از برجام مصداق بارز یک آسیب و بد اخلاقی حرفه ای در سیاست خارجی بود. این بد اخلاقی اینک اروپا را در معرض یک معضل و دوراهه اخلاقی قرار داده است. دو راهه ای که به دوراهه میان عمل به مسئولیت اخلاقی و عمل به مسئولیت سازمانی (سود آوری اقتصادی) بسیار شباهت دارد.
تحلیلی که سفیر سابق فرانسه در ایران صورت داده است را می توانیم به قرائتی، یک نمونه از تلاش برای حل مسئله و تصمیم گیری اخلاقی بدانیم.
او در این تحلیل تلاش می کند گزینه های بدیل را به دقت وارسی کند تا در نهایت به راه حلی مقبول برسد.
با این قرائت، فرهیختگان همراه را دعوت می کنم که تحلیل یادشده را در ذیل به دقت بخوانند: 👇👇

✅ شورش بره‌ها

✍️ فرانسوآ نیکولو، سفیر سابق فرانسه در ایران

تصمیم دونالد ترامپ برای خارج کردن کشورش از توافق هسته‌ای با ایران آنچنان غیرمنتظره اعلام شد که اروپایی‌ها را غافلگیر کرد.

آلمان تقریباً صد شرکت در ایران دارد، و ۱۰ هزار شرکت آلمانی نیز با ایران تجارت می‌کنند. فرانسه در ایران پژو، رنو، توتال و … را دارد، و اتحادیه اروپا خریدارِ ۴۰ درصد از نفت ایران است. ایرباس هم به‌تازگی صد فروند هواپیما به ایران فروخته بود. اما تمام اینها باید متوقف شود.

واکنش اولیه اروپایی‌ها «غیرقابل‌قبول» خواندن بازگشت تحریم‌ها بود. واکنش ثانویه نیز عبارت بود از جستجوی راه‌هایی برای مقابله.

این واکنش‌ها یادآور دو نمونه از اقدامات مشابه اروپا است: یکی در زمان ریگان که ۹ کشور اروپایی در مقابل خواست آمریکا مبنی بر ممانعت از ساخت خط‌ لوله گازِ سیبری-اروپا با موفقیت مقاومت کردند. دیگری زمان کلینتون که پانزده کشور عضو سازمان تجارت جهانی در برابر قانونی که سرمایه‌گذاری در صنعت نفت ایران را ممنوع می‌کرد، معافیت کسب کردند. برای گرفتن این امتیاز، اروپایی‌ها قانونی را به کار گرفتند که جلوی اجرای قوانین آمریکا در خاک اروپا را می‌گرفت؛ در همین راستا، کمیسیون اروپا به سازمان تجارت جهانی شکایت کرد.

اما از آن زمان تاکنون، شرایط پیچیده‌تر شده است. اروپایی‌ها دیگر نه ۹ یا ۱۵ بلکه ۲۸ کشور هستند. در ثانی هر شرکت اروپایی‌ که کمی مهم و تأثیرگذار باشد، سهمی نیز در آمریکا دارد. بنابراین تابع قوانین آمریکاست. هر شرکتی که دم و دستگاهی دارد، کم و بیش واجد عناصر و اجزائی آمریکایی هست. اگر نسبت محصولات و اجزای ساخت آمریکا از ده درصد بیشتر باشد، کل شرکت مشمول قوانین آمریکا می‌شود. این امر در مورد هواپیمایی ایرباس صدق می‌کند. وانگهی، دست‌کم هشتاد درصد از دادوستدهای بین‌المللی با دلار انجام می‌شود، به‌خصوص قراردادهای نفتی که مشمول قوانین آمریکا می‌شوند. به همین دلیل بانک‌های بزرگ اروپایی که با جریمه‌های سنگین نقره‌داغ شده‌اند، حتی وقتی می‌توانستند هم زیر بار همکاری دوباره با ایران نرفتند.

برای مقابله با این چالش اولین ایده اجرایی کردنِ قانون سال ۱۹۹۶ است که از اجرای قوانین آمریکا در خاک اروپا ممانعت می‌کند. این طرح، اگرچه نشانه‌ خوبی از مقاومت اروپا در برابر آمریکاست، اما به‌نظر نمی‌رسد قدرت لازم برای حل‌ مسائل مرتبط با شرکت‌های دارای سهم در آمریکا را داشته باشد، مدیر چه شرکتی حاضر است این مخاطره را بپذیرد که در صورت ورود به خاک ایالات متحده فوراً دست‌بند به دست، مثلاً به جرم حمایت از فعالیت‌های تروریستی به دادگاه فرستاده شود؟

دومین ایده، کنار گذاشتن دلار در معاملات با ایران است. اما تغییر رویه‌های ریشه‌دارِ فعلی زمان می‌برد. سومین راهکار اتخاذ تدابیر تلافی‌جویانه بر ضد شرکت‌های آمریکایی در اروپاست. اما چطور می‌توان بر سر چنین راهکاری که پیامدهای زیادی دارد با تمام کشورهای اروپایی به توافق رسید؟

آخرین تیر ترکش این است: کمیسیون اروپا می‌تواند از آمریکا به سازمان تجارت جهانی شکایت کند. متأسفانه، این فرآیند هم زمان‌براست. در حال حاضر و در کوتاه‌مدت، شرکت‌های اروپایی راه دیگری ندارند جز آنکه هرکدام از واشنگتن درخواست کنند به آنها بالاترین حد معافیت تجارت با ایران اعطا شود.

احتمال بسیاری زیادی وجود دارد که درخواست این شرکت‌ها حتی با وجود حمایت دولت‌هایشان، رد شود. ترامپ در نظر دارد با اعمال مجدد تحریم‌ها در شدیدترین شکل‌ آنها، طی دو یا سه سال ایرانی‌ها را به زانو درآورد و هر امتیازی که اوباما نتوانست از آنها بگیرد را به دست بیاورد.

اروپایی‌ها تقریباً همواره در مقابل آمریکا کمرو و چند دسته بوده‌اند. آیا حالا که چوپان بدی بر جهان حکمفرماست، بره‌ها شورش خواهند کرد؟ هیچ‌چیز را نمی‌توان پیش‌بینی کرد. از زمانی که اتحادیه اروپا به اروپای مرکزی و شرقی گسترش پیدا کرده است، اعضای جدید آن که سابقه‌ رفتن زیر یوغ شوروی را داشته‌اند، بیش از هر چیز به حمایت آمریکا وابسته‌اند. چند کشوری که بیشترین روابط تجاری با ایران را دارند برای حفظ توافق هسته‌ای روی ریسمان باریکی بین آمریکا و ایران راه خواهند رفت.

با این وجود، اروپایی‌ها همچنان می‌توانند به ایران پیشنهاد کنند که بدون تأخیر وارد شراکت چندمنظوره عظیمی شود که کارشان مبارزه با آلودگی‌های جوی، حفاظت از منابع آبی، کشاورزی و کشاورزی تجاری، مدیریت شهرها، پزشکی و سلامت عمومی، اعتلای نظام دانشگاهی و … است. تمام این مسائل حیاتی که به توسعه‌ پایدار ایران کمک می‌کنند، مشمول تحریم‌های آمریکا نمی‌شوند. اگر چنین برنامه‌ای توجه سایر کشورهای منطقه را هم جلب کند، چرا از آنها دعوت نکنیم که به همین مسیر وارد شوند؟
@Practicalethics

‍ ☝️استاد مصطفوی که ارتباط نزدیکی با میرزا علی اکبر غفاری داشته است، در باره عمق فهم این استاد از منابع دینی می گوید: «این مرد حقیقتاً پاک بود و ذهنی عمیق داشت. ثقلین را یافته بود و خودش را با این دژ مستحکم گره زده بود. من خیلی با او حشر و نشر داشتم. از عمق تحقیق و تدبرش در آیات و احادیث لذت می بردم.»
مرحوم غفاری برای چاپ و نشر آثار خود نیز زحمات فراوانی به خود دید و تمام وجود خود را صرف می کرد‌ تا کتاب ها را به مرحله چاپ برساند و زمانی که به اتمام می رسید به درگاه خدا پناه می برد تا کسی پیدا شود که این کتاب را به طبع برساند. در کتاب هایی که به طبع مرحوم آقای غفاری رسیده غالباً در مقدمه اسم و اسامی کسانی به چشم می خورد که این ها نفقه و هزینه این کتاب را عهده دار شدند.
روانش شاد و یادش گرامی باد!
@Practicalethics

‍ شهرداری تهران به مناسبت ماه مبارک رمضان، با نصب بنرهایی بسیار زیبا و جذاب مضامین اخلاقی را که بایستی مومنان روزه دار در این ماه تمرین کنند، در سراسر تهران تبلیغ کرده است.

این اقدام، فی نفسه ستودنی است. هر چند ای کاش به این واقعیت نیز توجه می شد که در روزگار سازمانی شده ما، مخاطب این بنرها فقط فرد فرد شهروندان نیستند، بلکه سازمانها و نهادها بیش و پیش از افراد، مسئول برنامه ریزی برای نهادینه شدن این مضامین در جامعه هستند.
@Practicalethics

‍ عطار نیشابوری در تذکرة الاولیاء از رابعۀ عدویه نقل می‌کند که حسن بصری او را دید که در هر دست یک درهم نهاده است. گفت: این درهم‌ها چیست؟ رابعه گفت: دستمزد ریسندگی. پرسید: چرا هر دو را در یک دست نمی‌نهی؟ گفت: چون نمی‌خواهم آن دو را در یک‌جا ببینم، که فریبندگی دو درهم بیشتر از یک درهم است. پس هر چه کمتر گرد هم آیند، کمتر وسوسه انگیزند.
@Practicalethicd

از همه همراهان عزیز، سروران اساتید و دوستان گرامی که به مناسبت ضایعه درگذشت پدر همسرم، با ابراز لطف خویش موجبات تسلای اینجانب و همسرم را فراهم آوردند، صمیمانه سپاسگزارم و بقای وجود و دوام توفیقات همگان را از درگاه خدای سبحان مسئلت می نمایم.
محمدتقی اسلامی
۱۸ خرداد ۹۷،
۲۳ رمضان المبارک.
@Practicalethics

‍ دکتر احمد احمدی رئیس سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت) بر اثر عارضه قلبی درگذشت.

به گزارش ایسنا دکتر احمد احمدی روز گذشته به دلیل عارضه قلبی دار فانی را وداع گفت.
احمد احمدی در سال ۱۳۱۲ (۱۹۳۳ میلادی) در روستای کهکدان ملایر به دنیا آمد و پس از فراگرفتن دروس مقدماتی به حوزه علمیه بروجرد رفت و به مدت ۵ سال دروس دینی را تا اواخر سطح ۲ فراگرفت.
سپس به حوزه علمیه قم رفت و دروس تفسیر و فلسفه اسلامی را در سطوح عالی (اسفار و شفا) نزد علامه طباطبائی، درس فقه و اصول را نزد کسانی همچون امام خمینی (ره)، سیدحسین طباطبایی بروجردی، آیات عظام سلطانی، مشکینی، محقق داماد و نجفی مرعشی فرا گرفت و همزمان دکترای فلسفه غرب را از دانشگاه تهران اخذ کرد. احمدی از سال ۱۳۵۲ عضو هیأت علمی دانشگاه تهران بود و فلسفه اسلامی و فلسفه غرب و فلسفه تطبیقی را در مقطع دکتری تدریس کرده‌ بود.
او بنیان‌گذار سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت) بود و حدود ۳۳ سال مدیریت این سازمان را بر عهده داشت. وی همچنین از مؤسسان دانشگاه تربیت مدرس و در هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی، نماینده مردم تهران بود. از جمله آثار او، می‌توان به کتاب‌های «بن‌لایه‌های شناخت» (تألیف)، «مختارات من نصوص الفلسفه الاسلامیه» (تألیف)، «نقد تفکر فلسفی غرب» (ترجمه)، «تأملات در فلسفه اولی» (ترجمه) و «تأسیس مابعدالطبیعه اخلاق» (ترجمه) اشاره کرد.

🌑 این ضایعه اسفناک را به خانواده این استاد فقید و جامعه علمی کشور تسلیت می‌گوییم.
@Practicalethics

🎙 خوب گوش کنید بچه ها، حاصل 70 سال کتاب خواندن...
👤 #محمدرضا_شفیعی_کدکنی
کلاس درس ۸ خرداد ۱۳۹۷
🌾 @Sedanet