خروج آمریکا از برجام مصداق بارز یک آسیب و بد اخلاقی حرفه ای در سیاست خارجی بود. این بد اخلاقی اینک اروپا را در معرض یک معضل و دوراهه اخلاقی قرار داده است. دو راهه ای که به دوراهه میان عمل به مسئولیت اخلاقی و عمل به مسئولیت سازمانی (سود آوری اقتصادی) بسیار شباهت دارد.
تحلیلی که سفیر سابق فرانسه در ایران صورت داده است را می توانیم به قرائتی، یک نمونه از تلاش برای حل مسئله و تصمیم گیری اخلاقی بدانیم.
او در این تحلیل تلاش می کند گزینه های بدیل را به دقت وارسی کند تا در نهایت به راه حلی مقبول برسد.
با این قرائت، فرهیختگان همراه را دعوت می کنم که تحلیل یادشده را در ذیل به دقت بخوانند: 👇👇

✅ شورش بره‌ها

✍️ فرانسوآ نیکولو، سفیر سابق فرانسه در ایران

تصمیم دونالد ترامپ برای خارج کردن کشورش از توافق هسته‌ای با ایران آنچنان غیرمنتظره اعلام شد که اروپایی‌ها را غافلگیر کرد.

آلمان تقریباً صد شرکت در ایران دارد، و ۱۰ هزار شرکت آلمانی نیز با ایران تجارت می‌کنند. فرانسه در ایران پژو، رنو، توتال و … را دارد، و اتحادیه اروپا خریدارِ ۴۰ درصد از نفت ایران است. ایرباس هم به‌تازگی صد فروند هواپیما به ایران فروخته بود. اما تمام اینها باید متوقف شود.

واکنش اولیه اروپایی‌ها «غیرقابل‌قبول» خواندن بازگشت تحریم‌ها بود. واکنش ثانویه نیز عبارت بود از جستجوی راه‌هایی برای مقابله.

این واکنش‌ها یادآور دو نمونه از اقدامات مشابه اروپا است: یکی در زمان ریگان که ۹ کشور اروپایی در مقابل خواست آمریکا مبنی بر ممانعت از ساخت خط‌ لوله گازِ سیبری-اروپا با موفقیت مقاومت کردند. دیگری زمان کلینتون که پانزده کشور عضو سازمان تجارت جهانی در برابر قانونی که سرمایه‌گذاری در صنعت نفت ایران را ممنوع می‌کرد، معافیت کسب کردند. برای گرفتن این امتیاز، اروپایی‌ها قانونی را به کار گرفتند که جلوی اجرای قوانین آمریکا در خاک اروپا را می‌گرفت؛ در همین راستا، کمیسیون اروپا به سازمان تجارت جهانی شکایت کرد.

اما از آن زمان تاکنون، شرایط پیچیده‌تر شده است. اروپایی‌ها دیگر نه ۹ یا ۱۵ بلکه ۲۸ کشور هستند. در ثانی هر شرکت اروپایی‌ که کمی مهم و تأثیرگذار باشد، سهمی نیز در آمریکا دارد. بنابراین تابع قوانین آمریکاست. هر شرکتی که دم و دستگاهی دارد، کم و بیش واجد عناصر و اجزائی آمریکایی هست. اگر نسبت محصولات و اجزای ساخت آمریکا از ده درصد بیشتر باشد، کل شرکت مشمول قوانین آمریکا می‌شود. این امر در مورد هواپیمایی ایرباس صدق می‌کند. وانگهی، دست‌کم هشتاد درصد از دادوستدهای بین‌المللی با دلار انجام می‌شود، به‌خصوص قراردادهای نفتی که مشمول قوانین آمریکا می‌شوند. به همین دلیل بانک‌های بزرگ اروپایی که با جریمه‌های سنگین نقره‌داغ شده‌اند، حتی وقتی می‌توانستند هم زیر بار همکاری دوباره با ایران نرفتند.

برای مقابله با این چالش اولین ایده اجرایی کردنِ قانون سال ۱۹۹۶ است که از اجرای قوانین آمریکا در خاک اروپا ممانعت می‌کند. این طرح، اگرچه نشانه‌ خوبی از مقاومت اروپا در برابر آمریکاست، اما به‌نظر نمی‌رسد قدرت لازم برای حل‌ مسائل مرتبط با شرکت‌های دارای سهم در آمریکا را داشته باشد، مدیر چه شرکتی حاضر است این مخاطره را بپذیرد که در صورت ورود به خاک ایالات متحده فوراً دست‌بند به دست، مثلاً به جرم حمایت از فعالیت‌های تروریستی به دادگاه فرستاده شود؟

دومین ایده، کنار گذاشتن دلار در معاملات با ایران است. اما تغییر رویه‌های ریشه‌دارِ فعلی زمان می‌برد. سومین راهکار اتخاذ تدابیر تلافی‌جویانه بر ضد شرکت‌های آمریکایی در اروپاست. اما چطور می‌توان بر سر چنین راهکاری که پیامدهای زیادی دارد با تمام کشورهای اروپایی به توافق رسید؟

آخرین تیر ترکش این است: کمیسیون اروپا می‌تواند از آمریکا به سازمان تجارت جهانی شکایت کند. متأسفانه، این فرآیند هم زمان‌براست. در حال حاضر و در کوتاه‌مدت، شرکت‌های اروپایی راه دیگری ندارند جز آنکه هرکدام از واشنگتن درخواست کنند به آنها بالاترین حد معافیت تجارت با ایران اعطا شود.

احتمال بسیاری زیادی وجود دارد که درخواست این شرکت‌ها حتی با وجود حمایت دولت‌هایشان، رد شود. ترامپ در نظر دارد با اعمال مجدد تحریم‌ها در شدیدترین شکل‌ آنها، طی دو یا سه سال ایرانی‌ها را به زانو درآورد و هر امتیازی که اوباما نتوانست از آنها بگیرد را به دست بیاورد.

اروپایی‌ها تقریباً همواره در مقابل آمریکا کمرو و چند دسته بوده‌اند. آیا حالا که چوپان بدی بر جهان حکمفرماست، بره‌ها شورش خواهند کرد؟ هیچ‌چیز را نمی‌توان پیش‌بینی کرد. از زمانی که اتحادیه اروپا به اروپای مرکزی و شرقی گسترش پیدا کرده است، اعضای جدید آن که سابقه‌ رفتن زیر یوغ شوروی را داشته‌اند، بیش از هر چیز به حمایت آمریکا وابسته‌اند. چند کشوری که بیشترین روابط تجاری با ایران را دارند برای حفظ توافق هسته‌ای روی ریسمان باریکی بین آمریکا و ایران راه خواهند رفت.

با این وجود، اروپایی‌ها همچنان می‌توانند به ایران پیشنهاد کنند که بدون تأخیر وارد شراکت چندمنظوره عظیمی شود که کارشان مبارزه با آلودگی‌های جوی، حفاظت از منابع آبی، کشاورزی و کشاورزی تجاری، مدیریت شهرها، پزشکی و سلامت عمومی، اعتلای نظام دانشگاهی و … است. تمام این مسائل حیاتی که به توسعه‌ پایدار ایران کمک می‌کنند، مشمول تحریم‌های آمریکا نمی‌شوند. اگر چنین برنامه‌ای توجه سایر کشورهای منطقه را هم جلب کند، چرا از آنها دعوت نکنیم که به همین مسیر وارد شوند؟
@Practicalethics

‍ ☝️استاد مصطفوی که ارتباط نزدیکی با میرزا علی اکبر غفاری داشته است، در باره عمق فهم این استاد از منابع دینی می گوید: «این مرد حقیقتاً پاک بود و ذهنی عمیق داشت. ثقلین را یافته بود و خودش را با این دژ مستحکم گره زده بود. من خیلی با او حشر و نشر داشتم. از عمق تحقیق و تدبرش در آیات و احادیث لذت می بردم.»
مرحوم غفاری برای چاپ و نشر آثار خود نیز زحمات فراوانی به خود دید و تمام وجود خود را صرف می کرد‌ تا کتاب ها را به مرحله چاپ برساند و زمانی که به اتمام می رسید به درگاه خدا پناه می برد تا کسی پیدا شود که این کتاب را به طبع برساند. در کتاب هایی که به طبع مرحوم آقای غفاری رسیده غالباً در مقدمه اسم و اسامی کسانی به چشم می خورد که این ها نفقه و هزینه این کتاب را عهده دار شدند.
روانش شاد و یادش گرامی باد!
@Practicalethics

‍ شهرداری تهران به مناسبت ماه مبارک رمضان، با نصب بنرهایی بسیار زیبا و جذاب مضامین اخلاقی را که بایستی مومنان روزه دار در این ماه تمرین کنند، در سراسر تهران تبلیغ کرده است.

این اقدام، فی نفسه ستودنی است. هر چند ای کاش به این واقعیت نیز توجه می شد که در روزگار سازمانی شده ما، مخاطب این بنرها فقط فرد فرد شهروندان نیستند، بلکه سازمانها و نهادها بیش و پیش از افراد، مسئول برنامه ریزی برای نهادینه شدن این مضامین در جامعه هستند.
@Practicalethics

‍ عطار نیشابوری در تذکرة الاولیاء از رابعۀ عدویه نقل می‌کند که حسن بصری او را دید که در هر دست یک درهم نهاده است. گفت: این درهم‌ها چیست؟ رابعه گفت: دستمزد ریسندگی. پرسید: چرا هر دو را در یک دست نمی‌نهی؟ گفت: چون نمی‌خواهم آن دو را در یک‌جا ببینم، که فریبندگی دو درهم بیشتر از یک درهم است. پس هر چه کمتر گرد هم آیند، کمتر وسوسه انگیزند.
@Practicalethicd

از همه همراهان عزیز، سروران اساتید و دوستان گرامی که به مناسبت ضایعه درگذشت پدر همسرم، با ابراز لطف خویش موجبات تسلای اینجانب و همسرم را فراهم آوردند، صمیمانه سپاسگزارم و بقای وجود و دوام توفیقات همگان را از درگاه خدای سبحان مسئلت می نمایم.
محمدتقی اسلامی
۱۸ خرداد ۹۷،
۲۳ رمضان المبارک.
@Practicalethics

‍ دکتر احمد احمدی رئیس سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت) بر اثر عارضه قلبی درگذشت.

به گزارش ایسنا دکتر احمد احمدی روز گذشته به دلیل عارضه قلبی دار فانی را وداع گفت.
احمد احمدی در سال ۱۳۱۲ (۱۹۳۳ میلادی) در روستای کهکدان ملایر به دنیا آمد و پس از فراگرفتن دروس مقدماتی به حوزه علمیه بروجرد رفت و به مدت ۵ سال دروس دینی را تا اواخر سطح ۲ فراگرفت.
سپس به حوزه علمیه قم رفت و دروس تفسیر و فلسفه اسلامی را در سطوح عالی (اسفار و شفا) نزد علامه طباطبائی، درس فقه و اصول را نزد کسانی همچون امام خمینی (ره)، سیدحسین طباطبایی بروجردی، آیات عظام سلطانی، مشکینی، محقق داماد و نجفی مرعشی فرا گرفت و همزمان دکترای فلسفه غرب را از دانشگاه تهران اخذ کرد. احمدی از سال ۱۳۵۲ عضو هیأت علمی دانشگاه تهران بود و فلسفه اسلامی و فلسفه غرب و فلسفه تطبیقی را در مقطع دکتری تدریس کرده‌ بود.
او بنیان‌گذار سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت) بود و حدود ۳۳ سال مدیریت این سازمان را بر عهده داشت. وی همچنین از مؤسسان دانشگاه تربیت مدرس و در هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی، نماینده مردم تهران بود. از جمله آثار او، می‌توان به کتاب‌های «بن‌لایه‌های شناخت» (تألیف)، «مختارات من نصوص الفلسفه الاسلامیه» (تألیف)، «نقد تفکر فلسفی غرب» (ترجمه)، «تأملات در فلسفه اولی» (ترجمه) و «تأسیس مابعدالطبیعه اخلاق» (ترجمه) اشاره کرد.

🌑 این ضایعه اسفناک را به خانواده این استاد فقید و جامعه علمی کشور تسلیت می‌گوییم.
@Practicalethics

🎙 خوب گوش کنید بچه ها، حاصل 70 سال کتاب خواندن...
👤 #محمدرضا_شفیعی_کدکنی
کلاس درس ۸ خرداد ۱۳۹۷
🌾 @Sedanet

👆توصیه اکید استاد شفیعی کدکنی درباره اهمیت روحیه و نشاط در سعادت فردی و اجتماعی.
بسیار شنیدنی و پندآموز.

🍒یاد دارم که در ایام کودکی، اهل عبادت بودم و شب‌ها بر می‌خاستم و نماز می‌گزاردم و به زهد و تقوا، رغبت بسیار داشتم!

شبی در خدمت پدر رحمة الله علیه نشسته بودم و تمام شب چشم بر هم نگذاشتم و قرآن گرامی را بر کنار گرفته، می‌خواندم.

در آن حال دیدم که همه آنان که گرد ما هستند، خوابیده‌اند!

پدر را گفتم : از اینان کسی سر بر نمی‌دارد که نمازی بخواند. خواب غفلت، چنان اینان را برده است که گویی نخفته‌اند، بلکه مرده‌اند!

پدر گفت : تو نیز اگر می‌خفتی، بهتر از آن بود که در پوستین خلق افتی و عیب آنان گویی و بر خود ببالی!🍒

“گلستان سعدی"
‏🆔aashoorinejad

🔔 به استحضار اساتید، صاحب نظران، دانشجویان و علاقمندان به مباحث تخصصی دانش اخلاق کاربردی می‌رساند، مقاله اینجانب با عنوان روش شناسی موردکاوانه در اخلاق کاربردی به صورت آن لاین در مجله پژوهش‌های فلسفی کلامی انتشار یافت.
امید و انتظار می رود که پس از مطالعه، نقطه نظرات عالمانه خویش را بر نویسنده ارزانی بدارید.
📎لینک مقاله:
http://pfk.qom.ac.ir/article_1106.html

🆔 @Practicalethics

✍مقاله روش شناسی موردکاوانه در اخلاق کاربردی

مجله پژوهش های فلسفی کلامی، مقاله 5، دوره 19، شماره 75، بهار 1397، صفحه 101-120

نویسنده: محمدتقی اسلامی، استادیار پژوهشکده اخلاق و معنویت پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی

💧چکیده:
روش‌شناسی در اخلاق کاربردی به معنای روش‌ توجیه و حلِ مسائل اخلاقی است. سه روش عمده در این عرصه به رقابت با یک‌دیگر برخاسته‌اند: روش نخست، قیاس‌گرایی است که بر اهمیت نظریه‌های اخلاقی و به‌کار بستن آن‌ها در توجیه مسائل اخلاقی تأکید دارد و به اصطلاح متضمن نگاه از بالا به پایین است. دوم، استقراء‌گرایی است که رویکردی جزئی‌نگر و ضد‌ نظریه دارد و به‌اصطلاح طرفدار نگاه از پایین به بالا است. سوم، اصل‌گرایی است که با نگاهی اعتدالی به کاربرد نظریه‌های کلان اخلاقی در مقام عمل، سعی‌ می‌کند تا با ضرب دو نگاه از بالا به پایین و از پایین به بالا، به راه‌حلّی منسجم دست یابد. موضوع بحث در این مقاله به روش دوم، یعنی استقراء‌گرایی مربوط می‌شود. این روش در جایی که داوری‌ها را نمی‌توان به‌سادگی تحت هنجارهای کلّی قرار ‌داد، بر تصمیم‌گیری عملی دربارۀ مورد‌های جزئی متمرکز می‌شود. طرفداران این روش شکل‌های گوناگونی از استقراء را به رسمیت شناخته‌اند که ‌‌مهم‌ترین و جامع‌ترین آن‌ها عبارتند از: موردکاوی یا مطالعۀ اوضاع و احوال خاص، اخلاق داستانی و برخی تقریر‌های فضیلت‌گرایی اخلاقی. این مقاله به بحث و بررسی موردکاوی اختصاص یافته و می‌کوشد تا نقاط قوّت و ضعف این رویکرد روشی را نشان دهد.

📎📎لینک مطالعه کل مقاله:
http://pfk.qom.ac.ir/article_1106.html

🆔@Practicalethics

وداع ماه #رمضان از زبان سعدی شیرازی

برگ تحویل می‌کند رمضان
بار تودیع بر دل اخوان

یار نادیده سیر، زود برفت
دیر ننشست نازنین مهمان

غادر الحب صحبة الاحباب
فارق‌ الخل عشرة الخلان

ماه فرخنده، روی برپیچید
و علیک السلام یا رمضان

الوداع ای زمان طاعت و خیر
مجلس ذکر و محفل قرآن

مهر فرمان ایزدی بر لب
نفس در بند و دیو در زندان

تا دگر روزه با جهان آید
بس بگردد به گونه گونه جهان

بلبلی زار زار می‌نالید
بر فراق بهار وقت خزان

گفتم انده مبر که بازآید
روز نوروز و لاله و ریحان

گفت ترسم بقا وفا نکند
ورنه هر سال گل دمد بستان

روز بسیار و عید خواهد بود
تیر ماه و بهار و تابستان

تا که در منزل حیات بود
سال دیگر که در غریبستان

خاک چندان از آدمی بخورد
که شود خاک و آدمی یکسان

هردم از روزگار ما جزویست
که گذر می‌کند چو برق یمان

کوه اگر جزو جزو برگیرند
متلاشی شود به دور زمان

تا قیامت که دیگر آب حیات
بازگردد به جوی رفته روان

یا رب آن دم که دم فرو بندد
ملک الموت واقف شیطان

کار جان پیش اهل دل سهلست
تو نگه دار جوهر ایمان

کلیات سعدی، تصحیح محمد علی فروغی، قطعات (انتشارات هرمس، تهران، ۱۳۸۵)، ص۱۰۹۷.

🆔@Practicalethics

هدية من محمدتقی اسلامی بمناسبة عيد الفطر

افتح
👇👇👇👇👇👇
fiter.me/s.php?n=محمدتقی-اسلامی

الهى عظمت وكبريائى مخصوص تو
عفو، رحمت ، تقوا و مغفرت از تو

امید آن داریم اندك تقوائى كه ببركت رمضان عايدمان شده با
رضايت تو وحبيبت موجب شود که
ما را درخيل خانواده او
وارد كنى و از خيرات آنها بهره مندمان فرمایی
و ازبليات مصونمان دارى

... و اگر ممكن نيست
تقاضاى الحاق به سايربندگان صالح
و مخلصت داريم.
به یقین رضايت حبيبت محمد و آل او
بر رضايت دشمنان ارجح است.
ببركت صلوات بر آنها
دراين عيد پاداش خاصمان عطا فرما

با کمال تاسف با خبر شده‌ایم دکتر محمد امین قانعی راد، رییس انجمن جامعه شناسی ایران، دار فانی را وداع گفته است. درگذشت این استاد بزرگوار را خدمت اهالی فرهنگ تسلیت عرض می‌نماییم.
🆔@Practicalethics

🌑علی مرشدی زاد:
دوست و همکار گرامیمان دکتر محمد امین قانعی‌راد به رحمت خدا پیوست.
دیروز در جلسه‌ی آخر هیات مدیره‌ی انجمن مطالعات صلح ایران حضور نداشتند. مدتی بود که به دلیل دست به گریبان بودن با بیماری بی‌پیر سرطان کمتر به جلسه می‌آمدند. اتفاقا در جلسه.ی دیروز ذکر خیر ایشان نیز به میان آمد، ولی چه کسی می‌دانست دکتر قانعی راد دیگر به جلسه نخواهند آمد و دیگر ایشان را نخواهیم دید. روحشان شاد.
دکتر قانعی‌راد شخصیتی وارسته و خودساخته داشتند. انسانی صریح‌اللهجه بودند. نسبت به مسائل جامعه حساس بودند و از انسانهای دارای دغدغه خوششان می‌آمد. یک بار از ایشان درباره‌ی رشته‌ی مددکاری مشورت گرفتم. پرسیدند برای چه می‌پرسی. گفتم دخترم به این رشته علاقمند است. پرسیدند برای چی؟ گفتم برای کمک به انسانها. گفتند فلانی این را قدر بدان. کمتر جوانانی امروزه این انگیزه‌ها را دارند.
آخرین باری که به جلسه‌ی انجمن مطالعات صلح آمدند در اثنای جلسه سر درد دلشان باز شد. گفتند «دارویی برای شیمی‌درمانی مصرف می‌کنم که ماهانه با کمک بیمه خدمات درمانی نزدیک به یک میلیون برایم هزینه دارد. اخیرا برای گرفتن این دارو مراجعه کردم. گفتند با توجه به سیاست‌های جدید حمایت از تولید ملی، دیگر وارد نمی‌شود. در عوض، دارویی مشابه داخلی به من دادند که هزینه بسیار کمتری هم داشت. چیزی حدود دویست هزار تومان. خوشحال آنها را گرفتم و نزد پزشکم بردم. وقتی آنها را دید گفت ببین! دارو باید دو ویژگی مهم داشته باشد. یکی اینکه تأثیر مثبت داشته باشد، و دیگر اینکه عوارض نداشته باشد. این دارو تاثیر ندارد و تا بخواهی عوارض دارد. بنابراین همینجا بینداز داخل سطل آشغالی. به پزشکم گفتم خب, با این اوضاع ‌و احوال چه کنم؟ گفت من چند وقت دیگر سفری خارجی خواهم رفت. مقداری برای شما می‌آورم. بعد از آن هم خدا کریم است. نگران بودند که با این روش، ممکن است دارد تامین شود، ولی دیگر بیمه به آن تعلق نمی‌گیرد و عملا کل حقوق من صرف این دارو می‌شود.»
اکنون دیگر دکتر قانعی‌راد مشکل تامین دارو ندارد. به فکر قانعی‌رادهای دیگر باشیم.

نه مرگ آنقدر ترسناک است
و نه زندگی آنقدر شیرین که آدمی
پای بر شرافت خود بگذارد

۲۹خرداد سالمرگ زنده یاد، دکتر علی شریعتی
روحش شاد و یادش گرامی

🆔@Practicalethics