🔺Imam Mohammad Ali Elahi Give The Invocation To The Michigan House
🔸دعای ابتدای جلسه مجلس نمایندگان میشیگان #امریکا توسط حجت‌الاسلام محمدعلی الهی
🔹 #محمدعلی_الهی روحانی شیعه ایرانی آمریکایی، امام و مؤسس دارالحکمه اسلامی آمریکا در دیربورن #میشیگان و همچنین عضو مجمع جهانی اهل‌بیت است. او در #دیترویت به امام الهی شهرت دارد.
💯 ترجمه و تدوین: «انجمن بین المللی ترنم صلح»
🆔 @Practicalethics

✅خلقیات ایرانیان، از دید یک آمریکایی


🔸یکی از معروف‌ترین مستشاران آمریکایی در تاریخ معاصر ایران آرتور میلِسپو است. او دو بار در ایران خدمت کرد، یک بار سال‌های ۱۳۰۱ تا ۱۳۰۶ (دوران رئیس‌الوزرایی و دو سال نخست پادشاهی رضاخان) و بار دوم، پس از عزل رضاخان، سال‌های ۱۳۲۱ تا ۱۳۲۳. میلسپو در دوران اول خدمتش رئیس کل مالیه و بار دوم ریاست کل دارایی بود.
او پس از حضور اولش در ایران، کتابی نوشت و گزارش مفصلی از مأموریتش در ایران ارائه داد. این کتاب با عنوان «مأموریت آمریکایی‌ها در ایران» (با ترجمۀ ابوترابیان) پیش از انقلاب منتشر شد.

🔸میلسپو صفحاتی از کتابش را به شرح «روحیات ایرانی‌ها» اختصاص داده؛ میلسپو رفتار و منش ایرانیان را معلول ساختارهای کلی حاکم بر ایران، به خصوص ساختار اقتصاد زراعی ایران می‌داند. و تا حدی نیکی‌های ایرانیان را نیز مورد توجه قرار می دهد.

🔸اما میلسپو به برخی معایب ایرانی‌ها نیز اشاره می‌کند؛ هر چند شاید برخی ادعاهای او از افراط و برتری جویی بدور نباشد؛ اما باید اعتراف کرد در برخی تحلیل های ایران شناسی تا حدی درست تشخیص داده؛ و امروزه هم نمونه های آن را متاسفانه در سیستم اداری و عمومی جامعه بوضوح شاهد هستیم.

🔸او می‌گوید: «دو کیفیت اجتماعی که به ندرت در ایران یافت می‌شود، پشتکار و وجدان کاری است... حقیقت این است که کم‌کاری، غیرفعال بودن و امروز و فردا کردنِ ایرانی‌ها بسیار تأثرانگیز است. یک ایرانی کارهایش را با آرامی و با فراغ‌خاطر انجام می‌دهد و توجه او به فلسفه و ادبیات خیلی بیشتر از امور شغلی‌اش است. اغلب اوقات خود را به صحبت کردن، مخصوصاً دربارۀ سیاست تلف می‌کند. حرف‌های آن ها بیشتر مربوط به مسائل و اشخاصی است که اصولاً ربطی به کار او ندارند...

🔸یکی از مهم‌ترین معایب کارمندان ایرانی تعلل و ناتوانی آن‌ها در مواجهه با مشکلات است. شرکت‌کنندگان در کنفرانس‌ها به ندرت کسانی‌اند که کاردان باشند و برای تحمیل نظرات خود پافشاری کنند... این اشخاص با کمال میل با هر پیشنهادی که باعث عقب‌افتادن کارها و بی‌نتیجه شدن تصمیمات شود، موافقت می‌کنند...

🔸ایرانی‌ها به هیچ وجه خود را بردۀ ساعت نمی‌دانند و برای وقت ارزشی قائل نیستند و به طور کلی زندگی را به صورت اوقات حساب‌شده‌ای از زمان در نظر نمی‌گیرند... در قهوه‌خانه‌ها و کاروانسراها، در کنار خیابان‌ها و جاده‌ها گروه‌گروه از مردم ایران لم داده و صحبت می‌کنند و قلیان می‌کشند... در پیاده‌روها یا کنار جاده‌ها اغلب به کارگران یا کشاورزانی برمی‌خوریم که زیر آفتاب خوابیده‌اند. ایرانی‌ها در هر کاری که داشته باشند، عجله‌ای در انجام آن ندارند. اگر کنفراسی بناست ساعت چهار تشکیل شود، کار خود را ساعت پنج‌ونیم آغاز می‌کند.

🔸تعطیلات بی‌شمار، خواب نمیروز... تعدد نوکران غیرضروری و بالاتر از همه دودلی و تعلل... را می‌توان عوامل فرضی در ایجاد تنبلی مردم دانست... ولی تا جایی که می‌دانم این عوامل مبتلا‌بهِ کشورهایی است که بر پایۀ اقتصاد کشاورزی زندگی می‌کنند. تنها صنعت اساسی و گستردۀ ایران کشاورزی است، ولی مشکلات حمل‌ونقل کم‌وبیش از گسترش آن جلوگیری کرده و به همین علت قدرت خرید مردم به آهستگی افزایش می‌یابد...

🔸حس میهن‌پرستی و مسئولیت اجتماعی در اغلب ایرانی‌ها تکامل نیافته است... هزاران ایرانی برای امور مختلف به وزارت مالیه مراجعه می‌کنند که اغلب بجز ادعای مالی؛ توصیه برای برادر، پسر، برادرزاده یا درخواست تخفیف مالیاتی انتظار دیگری ندارند. این عده حاضرند برای رسیدن به خواستۀ خود حقیقت را ندیده بگیرند و جز به منافع خود و خانوادۀ خویش به چیز دیگری توجه ندارند...»

🔸در نهایت، این پاراگراف عجیب از میلسپو که ۹۵ سال پیش نوشته شده؛ تا حدی توصیف حال امروزماست!
او با نگاهی ساختارگرایانه و جامعه‌شناختی می‌گوید نابسامانی در رفتار مردم، به علت ناتوانی ذاتی مردم نیست، بلکه «ناشی از وضع سیاسی و اداری ایران است»؛ و ادامه می‌دهد: «وقتی قانونی ضمانت اجرا ندارد یا اصلاً وجود ندارد، وقتی وزرا ناگزیر از خریداری مقام خود هستند، وقتی وجدان عمومی و حس میهن‌پرستی فقط حرف است، وقتی حقوق کارمندانی که مالیۀ مملکت دست آن‌هاست کمتر از هزینۀ زندگی آن‌هاست... وقتی دولت زیر فشار سیاست‌های خارجی مجبور به تأمین منافع آن‌ها [= خارجیان] گردد، وگرنه بایستی منتظر مصیبت باشد... وجود ناگواری و نابسامانی اوضاع مالی ایران زیاد هم تعجب‌آور نیست، اگر این شرایط در کشور دیگری هم باشد، به همین سرنوشت مبتلا خواهد شد.»
📚منبع: مأموریت آمریکایی‌ها در ایران، دکتر میلسپو، ۸۷-۱۰۲
🆔 @davaok

‍ 🍀🍀 موسیا آداب دانان دیگرند
سوخته جان و روانان دیگرند

ما درون را بنگریم و حال را
نی برون را بنگریم و قال را

پروفسور ادوارد مارتین، دعوت کننده اصلی و میزبان ما در سفر به ایالات متحد. اد مارتین تحصیلات عالی در رشته صنایع کشاورزی دارد، ولی از مقطعی تصمیم می گیرد که عمر خود را صرف روابط بین المللی با دانشگاهیان و دانشمندان سراسر دنیا نماید و چه کار پربرکتی را داشته است!
نخستین بار در ماجرای زلزله رودبار، در قالب یک کاروان امدادی به ایران سفر می کند و پس از آن با مراکز علمی ایران، به ویژه روحانیون و حوزه علمیه قم ارتباط می گیرد و پل ارتباطی می شود میان برخی مراکز فعال بین المللی در حوزه علمیه قم و دانشگاههای ایالات متحد.
او پیرو مذهب منونایت، یک شاخه عرفانی از مسیحیت پروتستانت است اما با شناختی که در طول این سالها ازین شخصیت پیدا کرده ام، من او را یک عارف و یک مرد خدا می دانم. او شیفته و دلباخته خدای سبحان و با تمام وجود دغدغه مند دوستی و صلح جهانی میان خلق خداست. در طول همراهی با او هیچ رفتار ناروایی از او ندیدم. انضباط و تقوا در همه حرکات و سکنات اد مارتین موج می زند. این انسان بی نظیر چندین بار از من پرسیده: من به خداوند و به آخرت ایمان دارم، آیا مسلمان هستم؟ من در پاسخ به این پرسش تا کنون فقط لبخند زده ام. لبخندی تایید آمیز و همراه با حیرت از عظمت معنوی اسلام که انسانی تمام عیار مثل اد مارتین را شیفته خود کرده است.
آری اد عزیز، تو مسلمانی، یک مسلمان واقعی هر چند بی تابلو! اما چه نیاز به تابلو؟!
ما درون را بنگریم و حال را
نی برون را بنگریم و قال را
اخلاق و رفتار تو انسان را به یاد پیامبر اسلام می اندازد. دختر دلبندت، شانتی مارتین چه شایسته زیر عکست در فیسبوک نوشته:
"پدرم! که در تمام عمر کوشیده است تا دنیا ظرف بهتری برای زندگی انسانها باشد."
@Practicalethics

به یاری خدای سبحان، نخستین فاز همکاری پژوهشکده ما با اساتید و پژوهشگران ایالات متحد، فردا دوشنبه ۲۴ تیرماه، ساعت ۱۷ (۵ بعد از ظهر) آغاز می شود. نخستین ارائه را سرکار خانم، پرفسور آیرین ژیلسون، استاد اخلاق زیست پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه جورج تاون خواهند داشت. عنوان بحث ایشان: مبانی دینی اخلاق مراقبت از سلامتی تطبیقی.
ساعت ارائه:
۱۷ تا ۱۹
از طریق ویدئو کنفرانس در پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، طبقه سوم، سالن جلسات.
شرکت در جلسه منوط به ثبت نام قبلی است. علاقمندان لازم است تا ساعت ۱۰ صبح فردا با جناب آقای سید شوذب نقوی به شماره همراه:
09359988025
تماس بگیرند.
@Practicalethics

پاورپوینت ارائه سرکار خانم پروفسور آیرین آنا ژیلسون، در اختیار اساتید و دانشجویان علاقمند به بحث 👇👇👇

زندگی دانشجویی در آکسفورد‌.
بسیار دیدنی!!
@Practicalethics

اخلاق،جنسیت و زنان/احمد دیلمی/نشر کتاب طه/چاپ اول98/قطع رقعی/جلد شومیز/240صفحه/قیمت38000تومان

🔹یادداشت

کوچ علم از دانشگاه؛
بیماری H-index همانند سرطان در حال نابودی سلامت محققین ماست

✍به قلم: دکتر چشمه سهرابی

چرا کانادا، فرانسه، استرالیا، انگلستان، ژاپن و … همانند ایران آمار تولید علم خود را منتشر نمی کنند؟! محال است آمار تعداد مقالات منتشر شده ژاپن را بیابید. چرا؟! چرا فقط کشورهایی مانند پاکستان، برزیل و هند عطش آمار مقالات دارند؟!

جالب است بدانیم که ما تنها کشوری هستیم که رشته علم سنجی در ان دایر است؛ چراکه فقط ما سرگرم علم سنجی خودمان هستیم. ما بالاترین انتشار مقالات در این حوزه را در اختیار داریم.

هدف علم سنجی که از حوزه کتابداری آمده است، در واقع مجله سنجی است نه حقیقت علم. علم سنجی قدرت تحلیل محتوای علم را ندارد. مبدع این اصطلاح اصلاً چنین منظوری نداشته است. علم سنجی صرفاً بیانگر شاخص‌های کمّی است نه کیفی.

در سنت‌های اصیل علمی، تولید مقاله هیچگاه نشان دهنده تولید علم نبوده است. راجرز کتابی نوشته به نام اشاعه نوآوری. تا به حال ۲۵۰۰ مقاله در خصوص این کتاب منتشر شده است. این مقالات تولید علم نیست، یک مناقشه علمی است. این نبردهای علمی زمینه ساز تولید علم است نه الزاما خود علم. اگر ایین نامه ارتقا تا ده سال دیگر همین باشد، ما علاوه بر سرآمدی در تولید مقاله، بیشترین استاد تمام دنیا را نیز خواهیم داشت!

کشوری مثل انگلستان بیش از سی سال است که از سنت publish or perish گذشته است. حدود ۴۰۰ جایزه علمی در دنیا وجود دارد که هیچ یک از شاخص های ISI استفاده نمی کنند.

در سنت پژوهشی انگلستان اصلاً به شاخصهای ISI، ضریب تأثیر و مانند آن توجهی نمی‌شود. آنها مجدد به ارزیابی مقالات به شیوه خودشان مبادرت می‌کنند و به پرداخت پژوهانه و مانند آن اقدام می‌کنند.

نظام رتبه بندی دانشگاه‌های ایران بر اساس نظامی است که خارج از ایران برنامه ریزی می‌شود و ما بین المللی کار کردن را با اعمال این شاخص‌ها اشتباه گرفته‌ایم در حالی که خود آمریکا که واضع ISI است، به طور ناچیز از این نظام استفاده می‌کند.

ایران از بیانیه سانفرانسیسکو که هشداری به همه بود درس نگرفت. در این بیانیه بیش از چند هزار دانشمند و پژوهشگر و حدود ۸۰۰ مجله علمی معتبر دنیا اعلام کردند که مبنا را در ارزیابی‌ها بر اساس مجلات قرار ندهید. از یکی از اساتیدی که ۴۰۰ مقاله بین المللی داشتند سوال کردم فقط یکی از مشکلاتی را که در کشور حل کرده اید نام ببرید؟! پاسخ سکوت بود.

از مدیران کشور ۹۷% از مقالات ISI استفاده نمی‌کنند، ۹۳% نیز مجلات داخلی را نه می‌شناسند و نه از آنها استفاده می‌کنند؟! برای چه کسی می‌نویسیم؟!

وقتی شاخص ارزیابی اچ اندیکس شد، پژوهشگر با چه انگیزه‌ای روی پروژه ملی کار کند!؟ دلیل عمده این اتفاق این است که وزارت علوم ارزیابی‌ها را به سیاست گره زده است و افراد تنها به فکر ارتقای خویش هستند نه کشور.

🔸برگرفته از پایگاه علمی سای‌نیوز
www.scinews.ir
@Practicalethics

‍ ✍️ سوزن‌بانان، کودکان را نکشید

🔹تصور کنید قطاری در حال حرکت است و می‌تواند در دو مسیر حرکت کند. مسیر اول، به سوی تعدادی کودک می‌رود که روی ریل ایستاده‌اند و قطعاً برخورد قطار آن‌ها را می‌کشد. @sokhanranihaa مسیر دوم، به سمت اتومبیل لوکس شما می‌رود که روی ریل گیر کرده و نتوانسته‌اید آن‌را حرکت دهید.

🔹شما سوزن‌بان هستید و می‌توانید مسیر قطار را به سمت یکی از این دو مسیر هدایت کنید. شما قطار را به کدام سمت هدایت خواهید کرد؟ کودکان یا اتومبیل لوکس خودتان؟

🔹شما تا به پاسخ خودتان فکر کنید، داستان مختصر این آزمایش ذهنی را بگویم. این آزمایش ذهنی را پیتر سینگر فیلسوف اخلاق استرالیایی، نویسنده کتاب مشهور آزادی حیوانات، و صاحب ایده‌هایی درباره گیاهخواری، آزادی بیان، مخالفت با منع اظهار نظر درباره هولوکاست، @sokhanranihaa اخلاق زیستی و شاید از همه مهم‌تر برای بحث ما، صاحب ایده «دیگردوستی مؤثر» طراحی کرده است. سپاس‌گزار از محمدرضا جلایی‌پور که مرا با این ایده و آزمایش ذهنی آشنا کرد.

🔹پاسخ‌تان به پرسش سینگر چیست؟ آیا شما قطار را به سمت خودرو لوکس خودتان هدایت می‌کنید و جلوی کشته شدن کودکان را می‌گیرید؟ اکثریت آدم‌ها احتمالاً همین کار را می‌کنند. این پاسخ پی‌آمد مهمی دارد.

🔹ایده پیتر سینگر این است که بسیاری از ما - آن‌ها که توان خرید کالا و خدمات لوکس نظیر خرید ساعت گران‌قیمت، خوردن شام در رستوران بسیار گران، زندگی در خانه‌های اشرافی، سوار شدن بر خودروهای لوکس، استفاده از عینک و لباس برند و ... داریم – در عمل و زندگی روزمره، قطار را به سمت کودکان هدایت می‌کنیم. سینگر حامی ایده استفاده از درآمد مازاد برای نجات کودکان است.

🔹ما در حالی که می‌توانیم هزینه‌ای را که برای بسیاری از کارهای لوکس زندگی‌مان هزینه می‌کنیم، برای نجات کودکان در خطر جهان اختصاص دهیم، از خیر مصارف لوکس خودمان نمی‌گذریم. کودکانی هستند که با چند ده یا چند صد هزار تومان از ابتلای آن‌ها به بیماری‌هایی که یک عمر آن‌ها را می‌آزارد نجات می‌یابند.

🔹برخی کودکان برای رفع بازماندگی از تحصیل فقط به سالی چند صد هزار تومان نیاز دارند. این حکایت کم‌وبیش در زندگی بسیاری از ما جاری است.

🔹پیتر سینگر طرفدار استفاده از درآمد مازاد صاحبان این گونه درآمدها برای مقابله با مرگ و سایر خطراتی است که کودکان در خطر را تهدید می‌کند. جلوگیری نکردن از مرگ کودکان در خطر از نظر او با کشتار انسان‌ها تفاوتی ندارد.

🔹این متن را نوشتم تا هر کدام از ما که درآمد مازاد داریم و از آن می‌توانیم برای نجات کودکی استفاده کنیم، یادمان باشد که شاید سوزن‌بانی هستیم که قطار را به سمت کودکان هدایت می‌کنیم. اما نکته مهم‌تری هم هست.

🔹من فکر می‌کنم کسانی هستند که از صاحبان درآمدهای مازاد که قطار را به سمت کودکان هدایت می‌کنند، وظیفه اخلاقی سنگین‌تری دارند. حکمرانانی که با توزیع رانت و تداوم ناکارآمدی، دائم بر شمار صاحبان درآمدهای بادآورده مازاد می‌افزایند تا بتوانند زندگی لوکس‌تر فراتر از نیازی داشته باشند، گناه‌شان خیلی سنگین‌تر است.

🔹حکمرانانی که قادر نیستند نظام مالیاتی دقیق و سالمی ایجاد کنند که درآمد مازاد ناشی از رانت‌ها را جمع‌آوری کنند، و کفایت ندارند تا نظام حمایتی دقیقی توسعه دهند که فقرا را تحت حمایت همان نظام مالیاتی قرار دهد، خطاکارتر و بسیار قابل سرزنش‌ترند.

🔹حکمرانان و مدیرانی که سوزن‌بان ریل‌های نظام سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری هستند و ناکارآمدی موجود را تداوم می‌بخشند، هر روز و هر ساعت، قطاری را به سمت کودکان، بی‌خانمان‌ها، زنان بدسرپرست، فقرای شهری، حاشیه‌ها، توده‌های احساس‌کننده تبعیض، مرزنشین‌های محروم از صدایی در مرکز، قومیت‌های در حاشیه، ناتوانان و صداهای ناشنیده جامعه هدایت می‌کنند. سوزن‌بان اصلی ایشان هستند.

🔹هر کس تصمیم می‌گیرد و سیاست وضع می‌کند، سوزن‌بان است؛ و آن‌که سیاست‌گذار مهم‌تری است، سوزن‌بان تعیین‌کننده‌تری است. برخی با تصمیم‌شان یک کودک، برخی ده کودک، دیگرانی هزاران کودک، و برخی کودکان نسل‌ها را می‌کشند. سوزن‌بانان، کودکان را نکشید.

متن از دکتر محمد فاضلی

🆔 @Practicalethics

‍ 📝مرحوم پروفسور ادموند دانیل پلگرینو، جراح و متخصص قلب و عروق و یازدهمین رئیس دانشگاه کاتولیک آمریکا که ریاست اش به مدت نه سال ادامه داشت. ریاست دانشگاه کاتولیک آمریکا معمولا به عهده شخصیت های روحانی کاتولیک بوده است، به استثنای دو یا سه نفر که هر چند روحانی نبوده اند، ولی به دلیل امتیازاتی که در دانش و دیانت داشتند به این مقام دست می یافتند. پروفسور پلگرینو دومین رئیس غیر روحانی آن دانشگاه بوده است.
✅ پروفسور در کنار پزشکی به مطالعات و تحقیقات علمی در فلسفه اخلاق و اخلاق پزشکی نیز علاقمند بوده است. از آن مرحوم تعداد 575 مقاله و فصل علمی و 11 کتاب در موضوعات علوم پزشکی، فلسفه و اخلاق به یادگار مانده است.
✅ او که مدافع نظریه فضیلت گرایی اخلاقی بود، به مدت 35 سال در دانشگاه جورج تاون به تدریس موثر پزشکی و اخلاق پزشکی اشتغال داشت و همزمان مدیر موسسه اخلاق پزشکی کندی بود (که از مهمترین موسسات امروز است).
❣سرانجام ادموند فضیلت مدار در سال 2013 در سن 93 سالگی درگذشت. دانشگاه جورج تاون در همان سال به یادبود و افتخار او، مرکزی را به نام "مرکز اخلاق زیستی بالینی ادموند پلگرینو" تاسیس کرد.

🍀🍀پرفسور پلگرینو یک زندگی خصوصی پاکیزه، شاد و عاشقانه داشت. تنها یک بار ازدواج کرد و 68 سال در کنار همسر و یار وفادار زندگی اش، کلمنتین کوآکلی پلگرینو زندگی کرد. حاصل این زندگی هفت فرزند بود. کلمنتین در سال 2012 از دنیا رفت و ادموند تنها یک سال توانست جدایی او را تحمل کند و سال بعد به عشق دیرینه اش پیوست.

🍀🍀🍀تصاویر مربوط به دیداری است که در دانشگاه جورج تاون با آن مرحوم داشتیم، دو سال پیش از وفات ایشان.
خوشبختانه از آن دیدار و گفتگوی علمی فیلم برداری کردیم که هنوز موجود است.
روح پاک آن استاد فضیلتمند در جوار حق شاد باد!
@Practicalethics

بی منطقی های هر روز ما،نیروهای پنهان که به جای ما تصمیم می گیرند/دن آریلی/ترجمه الناز اعلم/نشر شباهنگ/چاپ اول96/قطع رقعی/جلد شومیز/264صفحه/قیمت20000تومان

‍ وظیفه پلیس!

با دیدن این کلیپ به یاد گفته چند سال پیش یکی از اندیشمندان افتادم که شرایط فعلی کشور را مبتلا به وارونگی ارزشها دانسته بود.
یکی از مصادیق وارونگی ارزشها در وظیفه و ماموریت پلیس دیده می شود، وقتی وظیفه تامین امنیت شهروندان جای خود را به نصیحت کردن مجرم توسط پلیس می دهد!
در این کلیپ مشاهده می کنید که پلیس یک جانی و بلکه یک هیولای وحشتناک را که بی رحمانه، مرتکب جنایت شده است (لابد پس از مدتها جنایتکاری) دستگیر می کند و رئیس پلیس که وظیفه اش شدت عمل است، پدرانه او را نصیحت می کند و او را "پسر جان!!" خطاب می کند!!

ظرف یک ماه گذشته سارقان درب خانه یکی از فرزندانم را با دیلم شکسته اند و در ساعات آغازین شب دارایی ناچیز او را به سرقت برده اند و زورگیران در روز روشن به فرزند دیگرم حمله کرده و موبایل و کیف پولش را به زور گرفته اند!! و پلیس بی عرضه هیچ اقدام مفیدی نتوانسته بکند!!


به هوش باشیم که در شرایطی هستیم که یمن بی کفایتی حاکمان، نه تنها معیشتمان، بلکه حتی امنیت جانی و مالی مان در خطر قرار دارد.

در خبرها خواندم که در اندونزی مردم جاکارتا بر علیه بی کفایتی دولت و شهرداری در رفع آلودگی های شهرشان اعلام جرم کرده و کمپین به راه انداخته اند.
آیا وقت آن نیست که ما نیز لا اقل بر علیه بی کفایتی پلیس در تامین امنیت شهروندان اعلام جرم کنیم و کمپین بر پا کنیم؟!
محمدتقی اسلامی
۹/۵/۹۸
@Practicalethics

کارگاه اخلاق کاربردی برای پژوهشگران طلبه مددکاری اجتماعی. امروز 16 مرداد 98.

🎥 تعطیلی در محرم و اربعین
👤 سید کمال حیدری
🌾 @Sedanet
🌾 @alhaydarii_fa

این کلیپ می خواهد تقدم اخلاق بر فقه را نشان دهد.

نظر شما چیست؟
لطفا نظر خود را به ادمین اطلاع دهید.
@Practicalethics