تجربه من از شش سال استفاده از گروه‌های مهاجرتی ایرانی‌های کانادا:

- پدیده‌ی یک کلاغ چهل کلاغ به شدت رایجه. یه نفر یه شکست یا موفقیت کوچیک رو به اشتراک می‌ذاره، بی دلیل تعمیمش می‌دن به یکی از ویژگی‌های پرونده یارو و از توش فکت و توصیه درمیارن و به نفرات بعدی می‌گن فلانی چون فلان کرد پرونده‌ش به شکست و پیروزی رسید. در حالی که فلانی اصلا فلان نکرده بوده و یا فلان کردنش مستقل از شکست و پیروزیش بوده.

- ملت فرق بین حدس و فکت رو نمی‌دونن. آدم‌هایی که تجربه سربازی ندارن درباره سربازی نظر می‌دن. آدمایی که از کبک مهاجرت نکرده‌ن درباره مرونده کبکیا توصیه و راهنمایی می‌کنن. چیزی که با عقلشون جور دربیاد رو به عنوان قطعیت ارائه می‌دن به بقیه. حتما باید حرف‌هاشونو چر کرد که آیا از تجربه شخصی می‌گی یا حدس می‌زنی.
توی هر گروه یکی دو تا ادمین و یکی دو تا کاربر آب‌دیده هست که اطلاعات درست دارن و اگر مورد شما رو ندیده باشن می‌گن ندیدیم و نمی‌دونیم. فقط جواب همونا رو بپذیرید و کسایی که پرونده‌شون عین عین شماست. بقیه رو، حتی اگر دوستشون و شوهرشون و خاله خواهر‌زاده‌شون عین شمان ایگنور کنین.

- اکثریت کاربران دید بدبینی و ناامیدی به کل پروسه مهاجرت دارن و انگار منتظر شکست بقیه هستن تا مهر تایید بخوره به ناامیدی‌هاشون. اگر کسی بیاد بگه این‌طور هم نیست و من تونستم موفق شم، بهش می‌پرن که الکی می‌گی.
متاسفانه پروسه مهاجرت، بعد از سابمیت مدارک، پشت در‌های بسته‌ست. مسیریه که تو در بی‌خبری مطلق طی می‌کنیش. نمی‌تونی هرروز زنگ بزنی افسر مهاجرت بگی پرونده‌م چطوره. نمی‌تونی اگر ردت کردن یا بررسی پرونده‌ت رو کش دادن بپرسی چرا همچی می‌کنید. آدما دنبال دلیلن برای سختی‌هایی که تو مسیر می‌کشن، و هیچ دلیل مستحکمی بهشون ارائه نمی شه. واسه همین از جیبشون دلیل در میارن و خودشون (و به خیال خودشون، شما رو) دلداری می‌دن.

این خانم هفته پیش عکس تزش رو تو توییتر گذاشته که بگه فارغ شدم. تا الان ۷۹ میلیون تا ویو خورده. چند میلیونِ اول داشتن فحشش می‌دادن که این رشته‌های مزخرف چیه که شما زن‌های مدرن توشون تحصیل می‌کنید. چند میلیونِ بعدی دارن با اونا دعوا می‌کنن. یه عده دامنشو گرفته بودن که دانشگاه‌های آمریکا توسط دولت پشتیبانی مالی می‌شه و پول مالیاتمونو پس بده (طرف از کمبریج دکترا گرفته. کمبریج تو انگلستانه!) یه عده هم تهدید به تجاوز براش فرستادن که تو به جامعه بدهکاری و بدهیاتو از حلقت می‌کشیم بیرون.

موضوع تزش درباره توصیف‌های مرتبط با حس بویایی در ادبیات، و چگونگی استفاده از این توصیف‌ها برای شکل دادن بک‌گراند آدم‌ها و دینامیک اجتماعی بینشونه. مثلا با توصیف بوی یه آدم به مخاطب برسونی که اون آدم چقدر پول داره، از چه گذشته‌ای میاد و غیره.

این وسط چیزی که من یاد گرفتم این بود که olfactory یعنی مرتبط با حس بویایی.