وقتی تو جمع دوستات،تو کسی هستی که همیشه ایگنور میشه<

وقتی کارهایی میکنن که حسودی کنی اما نمیدونن فقط باعث میشه حس‌ـت نسبت بهشون رو از دست بدی<

وقتی دبیر موردعلاقه‌ـت ازت عصبی میشه و سرت داد میزنه<

وقتی حاضری هرکاری براش بکنی اما درنهایت اولویتش یکی دیگه‌ـس<

وقتی میبینی خیلی راحت برات جایگزین پیدا کرده اما تو امیدواری دوباره مثل قبل میشین<

وقتی جیش داری اما گشادیت میاد بری جیش کنی<

وقتی بهش خوبی میکنی اما عادت داره بره تو باسن اونی که بهش میرینه<

وقتی مامانم درمورد اون دوستم که یه زمانی خیلی باهم وقت میگذروندیم میپرسه اما من ازش هیچ خبری ندارم<

وقتی تو اتاقت با خودت و آهنگات خوشی و یکی میاد تو اتاقت و تمام ارامشتو بهم میریزه<

وقتی با کاراشون از چشمت میوفتن<

وقتی هرچقدر تلاش میکنی بازم اون چیزی که میخوای نمیشه<

وقتی میخوای تنها باشی اما درک نمیکنن و بازم میچسبن بهت<

وقتی بدون اجازه عینکتو برمیدارن<

وقتی شخصیتت از باب اسفنجی داره تبدیل به اختاپوس میشه<

وقتی حتی متوجه نبودت نمیشن<

وقتی بهت میگن چقدر خون گرمی درحالی که در تلاشی نزاری باتری اجتماعی بودنت تموم شه<

وقتی میفهمی دنیای واقعی هیچوقت قرار نیست مثل سناریو های ذهنت باشه<

وقتی احساس ناکافی بودن بهت میدن<

وقتی یکی از آدم‌های اون اکیپ تاکسیک دوباره بهت پیام میده<

وقتی باعث تغییر رفتارـت میشن<

وقتی چیزهایی که ازشون می‌ترسیدی دارن اتفاق میوفتن<